Συν & Πλην

_ Στη Ρούλα Πατεράκη για τη σκηνοθεσία της στους «Εξόριστους». Καλοστημένη, καθαρή παράσταση, με χαρακτήρες ολοκληρωμένους. Όμως ο ρυθμός της ήταν σχετικά αργός. Μια διαφορετική διαχείριση χρόνου δεν θα χαλούσε την ωραία ατμόσφαιρα. Αντίθετα, ίσως ενίσχυε τις σχέσεις μεταξύ των ηρώων.

ΠΛΗΝ

_ Στη Ρούλα Πατεράκη για τη σκηνοθεσία της στους «Εξόριστους». Καλοστημένη, καθαρή παράσταση, με χαρακτήρες ολοκληρωμένους. Όμως ο ρυθμός της ήταν σχετικά αργός. Μια διαφορετική διαχείριση χρόνου δεν θα χαλούσε την ωραία ατμόσφαιρα. Αντίθετα, ίσως ενίσχυε τις σχέσεις μεταξύ των ηρώων.

_ Ερρίκος Ανδρέου στη σκηνοθεσία, Αλμπέρτο Εσκενάζι, Ανέστης Βλάχος, Μάκης Ρευματάς ανάμεσα στους «λαμπρούς» πρωταγωνιστές που πλαισιώνουν τη Νίνα Λοτσάρη στην ταινία «Μοιραία Σχέση». Η οποία (πολύ σωστά) δεν προβλήθηκε για τους δημοσιογράφους, αλλά (πολύ λάθος) έχει αναρτήσει ένα τρέιλερ στην ιστοσελίδα της στο διαδίκτυο που, αντί για διαφήμιση, μάλλον κάνει δυσφήμιση στο τελικό προϊόν. Διότι οι (κάποτε) «λαμπροί» πρωταγωνιστές δεν δίνουν απαραίτητα και μια λαμπρή ταινία…

_ Για μία ακόμα φορά ο Τονίνο Καροτόνε καταφθάνει στην Αθήνα έπειτα από μία περιοδεία του με τον Manu Chao στη Νότια Αμερική. Καλά, πόσο διαρκεί αυτή η περιοδεία; Πόσα χρόνια ακριβώς; Πέντε, έξι, εφτά; Αν είναι έτσι, μιλάμε για περιοδεία Μπεν Χουρ…

_ Άλλη μια συναυλία καταδικασμένη να αποτύχει: Οι Roxette στη Μαλακάσα. Δεν είναι μόνο το ξεχασμένο pop συγκρότημα που μας έρχεται από το μακρινό παρελθόν και το οποίο, πλέον, μοιάζει με καρικατούρα και ελάχιστους αφορά, είναι και το Terra Vibe στη Μαλακάσα, ένας χώρος εντελώς ακατάλληλος για live του είδους. Ποιος θα ταξιδέψει μέχρι εκεί και γιατί;

_ Η Νίνα Λοτσάρη όμως δεν περιορίζεται στο σινεμά. Από τη σκηνή του REX ντύνεται και στολίζεται για να υποδυθεί τη Μάτα Χάρι σε μιούζικαλ που, αν κρίνουμε από τις αφίσες του, φλερτάρει επικίνδυνα με το κιτς. Κι αυτό το μετράμε ανάμεσα στα λίγα όσα θετικά μπορούμε να αναμένουμε…

_ Στον Σταύρο Στάγκο για τη σκηνοθεσία του στο «The Pride» του Alexi Kaye Campbell. Άνευρη, επίπεδη, σχεδόν διεκπεραιωτική. Σα να φοβήθηκε ή να μην ήθελε να ρισκάρει. Μερικές από τις σκηνές δεν είχαν την απαιτούμενη κλιμάκωση και κάποιες δράσεις δεν υποστηρίζονταν από τη σκηνοθετική συνθήκη, με αποτέλεσμα όσα συνέβαιναν επί σκηνής να μην δικαιολογούνται. Άλλες σκηνές, αν και ωραία δοσμένες, δεν υποστηρίζονταν υποκριτικά. Εν κατακλείδι, ίσως το έργο να ήθελε «μάζεμα» σε κάποια σημεία για να μην χάνεται η δυναμική του.

_ Πολύ αναμενόμενος ο Πέτρος Λαγούτης ως γκέι στο «The Pride». Έπαιξε τον ΄Ολιβερ (και στις δύο ιστορίες του έργου) χρησιμοποιώντας όλα τα κλισέ του ρόλου. Επιφανειακή η Σίλβια της Λίλης Τσεσματζόγλου, εξωτερικός ο Δημοσθένης Φίλιππας. Ο Φίλιπ του Στάθη Ματζώρου ο πιο συνεπής, υποκριτικά, της παράστασης.

_ Στην – στα όρια του κωμικού – καθυστέρηση της ολοκλήρωσης του κτιρίου στο ΦΙΞ που θα στεγάσει το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Έχει όμως και ένα καλό αυτή η φαρσοκωμωδία: στην προσωρινή του στέγη στο Ωδείο Αθηνών, το ΕΜΣΤ διοργανώνει πλέον εξαιρετικές εκθέσεις και δείχνει να έχει προσαρμοστεί καλά!

_ Ωραία και καλά τα διθυραμβικά δημοσιεύματα των τηλεκριτικών για τα δύο πρώτα επεισόδια της σειράς «Το Νησί». Τώρα, όμως, που από επεισόδιο σε επεισόδιο το «στόρι» σέρνεται και το ενδιαφέρον χάνεται, γιατί κάνουν ότι δεν βλέπουν;

– Στο παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού που καλούνται να παίξουν οι επισκέπτες του Μουσείου Μπενάκη – Κτίριο οδού Πειραιώς για να ανακαλύψουν σε ποια αίθουσα και σε ποια πτέρυγα εκτίθεται τι… Ελλείψει, λοιπόν, της απαραίτητης σήμανσης, το κοινό φτάνει στο σημείο να ρωτήσει μέχρι και τους σερβιτόρους του καφέ για να μάθει κατά ποια μεριά να κινήσει για να βρει την έκθεση που το ενδιαφέρει…

_ Μόνο 39 ευρώ κόστιζε το εισιτήριο για να δεις live στη Βαρκελώνη τους Arcade Fire, ένα από τα πιο δημοφιλή και σημαντικά συγκροτήματα του ροκ παγκοσμίως. Με τα ίδια χρήματα στην Ελλάδα δεν έχεις τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις ούτε ένα μικρομεσαίο όνομα. Και μετά αναρωτιόμαστε τι μας φταίει και φτάσαμε στον πάτο…

ΣΥΝ

+ Στη Ρούλα Πατεράκη και τη θεατρική εταιρεία Συν-Επί για την επιλογή τους να παρουσιάσουν στο «Από Μηχανής Θέατρο» το μοναδικό θεατρικό έργο του σπουδαίου Ιρλανδού λογοτέχνη Τζέιμς Τζόυς «Οι Εξόριστοι». Ο συγγραφέας του «Οδυσσέα» μας χαρίζει ένα έργο – ύμνο στην ελευθερία του πνεύματος και του σώματος, γραμμένο το 1914, φανερά επηρεασμένος από τον Ίψεν.

+ Στον Άκη Βλουτή για την ερμηνεία του ως Ρίτσαρντ Ρούαν, συγγραφέα από το Δουβλίνο που επέστρεψε πρόσφατα από την αυτοεξορία του στη Ρώμη, στους «Εξόριστους» του Τζέιμς Τζόυς. Ο ηθοποιός είναι αγνώριστος στη σκηνή. Φτιάχνει έναν χαρακτήρα αλλόκοτο, αλλοπρόσαλλο, υπερκινητικό, με κοστούμι που του «πλέει», που χύνεται στην πολυθρόνα, που κάνει «πιρουέτες» γύρω από τον εαυτό του, συγκροτημένο ερμηνευτικά και δουλεμένο στην κάθε του λεπτομέρεια.

+ Στον Γιώργο Παλούμπη για τις «Πενήντα λέξεις» του Michael Weller. Σύγχρονο ρεαλιστικό θέατρο, με πολύ καλά «διαβασμένους» τους ρόλους των ηρώων. Οι δύο πρωταγωνιστές, Μαρία Τσιμά και Χρήστος Σαπουντζής, σε έναν παρατεταμένο πολεμικό χορό, όχι με κρυφά τραύματα, αλλά με φανερές αψιμαχίες, με λιτά υποκριτικά μέσα, μακριά από νατουραλιστικές απλοποιήσεις, πετυχαίνουν την ωμή ρεαλιστική απεικόνιση και αποκαλύπτουν τη συναισθηματική πολυπλοκότητα της συμβίωσης εν μέσω προσωπικής και κοινωνικής κρίσης.

+ Η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου είχε κάνει σαφές από την αρχή ότι δεν θα ασχολείται μόνο με βραβεία και το περασμένο Σαββατοκύριακο έκανε τα λεγόμενά της πράξη με το 1ο Διεθνές Συνέδριό της, με θέμα «Η σημασία της οπτικοαουστικής παιδείας, Cinema Speaking…». Μέσα από συζητήσεις και διαλέξεις από Έλληνες αλλά και σημαντικούς ξένους καλεσμένους τέθηκε επί τάπητος το θέμα της κινηματογραφικής παιδείας στη χώρα μας και προτάθηκαν ενδιαφέρουσες ιδέες, όπως αυτή των «Ομιχλιστών» για την ίδρυση ενός «Πειραματικού Εργαστηρίου Έρευνας της Κινηματογραφικής Τέχνης». Πάντα τέτοια.

+ Έξω εξακολουθούμε να πηγαίνουμε καλά. Αν δείτε τις ελληνικές ταινίες που βγαίνουν σήμερα στις αίθουσες μάλλον θα… σκιαχτείτε, αλλά στο εξωτερικό το ελληνικό σινεμά δείχνει το καλό του πρόσωπο. Κι εξακολουθεί να κερδίζει βραβεία, όπως έκανε το «Μαύρο Λιβάδι» του Βαρδή Μαρινάκη, που έφυγε από το Φεστιβάλ της Σεβίλλης με το δεύτερο βραβείο καλύτερης ταινίας και το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την πρωταγωνίστριά του, Σοφία Γεωργοβασίλη.

+ Τα sold out της Ανδριάνας Μπάμπαλη στο «Δίπλα στο ποτάμι» και του Λεωνίδα Μπαλάφα στο «Gagarin». Ο κόσμος ψάχνεται και την ψάχνει πια αλλιώς. Εναλλακτικά, απόκεντρα. Τι νομίζετε, τυχαίο είναι που στις μεγάλες πίστες, όπως η Ιερά Οδός, αποφάσισαν να κρατήσουν τα Χριστούγεννα σταθερές τις τιμές των ποτών;…

+ Γεμίζει κάθε βράδυ το Half Note ο Βάσκος (αλλά «Ιταλός» στη μουσική του καταγωγή) Τονίνο Καροτόνε – απόψε είναι η τελευταία του βραδιά, προλαβαίνετε. Διαθέτει μπρίο, φινέτσα και τα τραγούδια του δημιουργούν πολύ κέφι. Το κοινό παραμένει πιστό, όσες φορές κι αν έρθει στη χώρα μας. Κι αν είστε τυχεροί, μπορείτε να τον πετύχετε και σε μία έξτρα εμφάνιση, εκτός προγράμματος, σε ένα μπαράκι της πλατείας Μαβίλη. Τα συνηθίζει κάτι τέτοια ο Καροτόνε, παίρνει την κιθάρα του και ξεκινάει τα αυτοσχέδια live.

+ Στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, που δεν αρκείται να προβάλλει μόνο καλές ταινίες, αλλά προσπαθεί – και το πετυχαίνει – να συγχρονίζεται με μεγάλα εικαστικά γεγονότα. Με αφορμή την έκθεση έργων του Έντβαρντ Μουνχ στο Μουσείο Ηρακλειδών, η Ταινιοθήκη προβάλλει από σήμερα τη βιογραφική ταινία του Πίτερ Γουάτκινς για τον μεγάλο Νορβηγό μοντερνιστή.

+ Στον πολυβραβευμένο γελοιογράφο Μιχάλη Κουντούρη για την ταυτόχρονη κυκλοφορία τριών νέων θεματικών βιβλίων με έργα του. Ο Κουντούρης δεν σταματά να παίρνει βραβεία σε φεστιβάλ και εκθέσεις του εξωτερικού, και μάλλον ήρθε η ώρα να τον γνωρίσουμε και αναγνωρίσουμε καλύτερα και στην Ελλάδα.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.