Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
_ Πολυδιαφημισμένος ο μελοποιημένος Καβάφης της Λένας Πλάτωνος, βρέθηκε – πέντε μήνες μετά την καλοκαιρινή του πρεμιέρα στη Μικρή Επίδαυρο – για λίγες παραστάσεις στο «Παλλάς». Πρώτη εντύπωση από την ακρόαση; Πολύ χλιαρή.
ΠΛΗΝ
_ Πολυδιαφημισμένος ο μελοποιημένος Καβάφης της Λένας Πλάτωνος, βρέθηκε – πέντε μήνες μετά την καλοκαιρινή του πρεμιέρα στη Μικρή Επίδαυρο – για λίγες παραστάσεις στο «Παλλάς». Πρώτη εντύπωση από την ακρόαση; Πολύ χλιαρή. Γιατί; Είτε γιατί ο Καβάφης και η αρχαιοπρεπής γλωσσική του κομψότητα αντιστέκονται στη μελοποίηση, εν αντιθέσει π.χ. με τον Καρυωτάκη – ο οποίος εκπροσώπησε μια μεγάλη μελοποιητική επιτυχία της «Ηγερίας της ελληνικής ελεκτρόνικα». Είτε γιατί η Πλάτωνος απλώς επανέλαβε τη μανιέρα της, φτιάχνοντας αλλόκοτα ηχητικά τοπία μέσα στα οποία ο Γιάννης Παλαμίδας, πότε απλώς απαγγέλλοντας, πότε αναπαράγοντας ατονάλ κορώνες, ίδρωνε για να δικαιολογήσει τον όρο «ηλεκτρονικά λίντερ». Είτε απλά γιατί το αποτέλεσμα ακουγόταν σαν ανιαρό εγκεφαλικό κατασκεύασμα. Πάντως νοσταλγήσαμε την επιθετική ηλεκτρονική παρουσία της Πλάτωνος στο «Σαμποτάζ» και την ambient παραδοξότητα των «Ημερολογίων» της. Βαρεθήκαμε και γυρίσαμε σπίτι να διαβάσουμε Καβάφη. Σε απόλυτη σιωπή, εννοείται.
_ Μια προσωπική βιντεο-ανάγνωση του Καβάφη, σε 13 επεισόδια, με αφορμή το μουσικό έργο της Λένας Πλάτωνος, επιχείρησε να κάνει ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στο «Παλλάς». Στόχος του ήταν προφανώς να επιτεθεί σε κάθε είδους κλισέ που αφορούν τον Αλεξανδρινό, αλλά και να αποκαταστήσει ευθέως και ωμά την gay ιδιότητα του ποιητή, την οποία τείνουμε να παραβλέπουμε. Τελικά ούτε η hardcore σκηνή ομοφυλοφιλικού σεξ, ούτε τα ωραία γυμνά αγόρια που έπαιζαν στα νερά, ούτε οι ασπρόμαυρες αναφορές στο αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά, τα μονοπλάνα, τα έρημα βιομηχανικά τοπία και η αισθητική 60s κατόρθωσαν να φέρουν κάτι καινούριο πάνω στον Καβάφη. Αντίθετα αυτός παρέμεινε πλουραλιστικός και διαχρονικός κι ο Παπαϊωάννου, σκοντάφτοντας στα δικά του κλισέ, ούτε μας σόκαρε (όπως ίσως να ευχόταν), ούτε μας συγκίνησε, ούτε μας είπε τίποτα καινούριο.
_ Πιθανότατα τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές το νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο να έχει ήδη ψηφιστεί, όμως λίγες μέρες πριν, υπήρξε θέμα συζήτησης για πολλούς στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Συχνά με εποικοδομητικό τρόπο, άλλες φορές όμως εντελώς λάθος. Όπως για παράδειγμα στη διάρκεια ενός πάνελ που διοργάνωσε το φεστιβάλ για την πορεία των ελληνικών ταινιών στο εξωτερικό. Οι απόψεις της νέας γενιάς των σκηνοθετών που διακρίνονται έξω τα τελευταία χρόνια κινδύνεψε να θαφτεί κάτω από φωνασκούντες «θεατές» που είχαν έρθει να μας πείσουν ότι ο νέος νόμος θα καταστρέψει το ελληνικό σινεμά, αδιαφορώντας για το θέμα της συζήτησης και τις απόψεις των υπολοίπων. Ευτυχώς δεν πέτυχαν τον στόχο τους…
_ Μια λιτή τελετή λήξης, δίχως λόγους από κάθε τοπικό παράγοντα και βουλευτή, δίχως φανφάρες και τεράστια διάρκεια, ήταν το ζητούμενο για χρόνια στο φεστιβάλ, αλλά η φετινή, αν και σεμνή, ήταν μάλλον η μόνη παράφωνη νότα ενός πετυχημένου φεστιβάλ. Δεν ήταν μόνο ότι, αν και ζεστή, έμοιαζε αμήχανη, ήταν κυρίως η άστοχη παρουσία ενός κουαρτέτου εγχόρδων με το όνομα «Φορτίσιμο» που δεν άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Με ηλεκτρικούς ήχους αλά Βανέσα Μέι (επί τέσσερα), ενδυματολογικές επιλογές που θύμιζαν πίστα και πρώτο τραγούδι μια διασκευή του «Final Countdown» των Europe ταίριαζαν περισσότερο σε γήπεδο μπάσκετ παρά σε αίθουσα κινηματογραφικού φεστιβάλ.
_ Αν και έδωσε το βραβείο της σε ξένη ταινία, η πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου αποφάσισε να μην απονείμει διάκριση σε ελληνική με τη δικαιολογία ότι δεν βρίσκονταν όλες οι ελληνικές ταινίες της χρονιάς στο φεστιβάλ. Το γεγονός ότι όσα φιλμ δεν προβλήθηκαν στη Θεσσαλονίκη απείχαν γιατί οι δημιουργοί τους προτίμησαν να μην τα στείλουν, ήταν κάτι που δεν έλαβαν υπόψη τους, όπως άλλωστε το ότι κλήθηκαν να βραβεύσουν τις ταινίες ενός φεστιβάλ, κι όχι την καλύτερη ταινία της χρονιάς…
_ Ένας ένας λακίζουν οι έντεχνοι! Στο νέο του cd, ο ασθμαίνων και πολλά βαρύς Βασίλης Καρράς τραγουδά το τραγούδι του σκληροπυρηνικού Μιλτιάδη Πασχαλίδη σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου «Σ’ τα είπα όλα». Για όσους γνωρίζουν, σε α’ εκτέλεση το είχε πει ο Σωκράτης Μάλαμας. Από τον Μάλαμα στον Καρρά, ένα (βαρύ) τσιγάρο δρόμος. Σε καιρούς οικονομικής κρίσης, χωράει πολύ νερό στο κρασί των άλλοτε… στρατευμένων δημιουργών.
ΣΥΝ
+ Έπαινοι απ’ όλες τις πλευρές για το επίπεδο των ταινιών του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Αναμενόμενοι, αλλά όχι απαραίτητοι από την κριτική επιτροπή του διαγωνιστικού τμήματος, ανέλπιστοι και θερμοί από την παγκόσμια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου. Έπαινοι και από το κοινό, που γέμισε τις προβολές των ταινιών του διαγωνιστικού, εκεί που τα τελευταία χρόνια ήταν σχεδόν τμήμα προς αποφυγή. Φέτος ο Δημήτρης Εϊπίδης δεν το γέμισε με ό,τι περίσσευε από τα άλλα τμήματα, που συνήθως διεκδικούσαν το καθένα τις καλύτερες ταινίες προς δική του δόξα, αλλά έριξε το βάρος σ’ αυτό, όπως και θα έπρεπε. Κι ας μην πιστεύει, όπως λέει ο ίδιος, ότι ο διαγωνισμός ανάμεσα στις ταινίες έχει θέση στα φεστιβάλ…
+ Ο Παύλος Γερουλάνος ήλπιζε ότι ο νέος νόμος για τον κινηματογράφο θα είχε ήδη ψηφιστεί όταν οργάνωνε το ταξίδι του στη Θεσσαλονίκη για το κλείσιμο του φεστιβάλ, αλλά ακόμη κι αν κάτι τέτοιο δεν είχε προλάβει να γίνει, η παρουσία του δεν στερούνταν σημασίας. Έντονα κριτικός απέναντι στην προηγούμενη ηγεσία του φεστιβάλ, μίλησε για το τέλος των ημερών της χλιδής και των αυλοκολάκων και επιβράβευσε τη σκληρή εργασία της ομάδας του φεστιβάλ, ανακοινώνοντας μια έκτακτη ενίσχυση προς την αποπληρωμή ενός ακόμη μέρους των χρεών του. Κι αν κάποιοι φοβούνταν άκομψες αντιδράσεις από πολέμιους του νομοσχεδίου στη διάρκεια της τελετής, όλα κύλησαν ήσυχα. Ο γεμάτος νόημα και αυστηρότητα λόγος του, άλλωστε, δεν άφησε πολλά περιθώρια ακόμη κι αν κάποιοι θα ήθελαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
+ Για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια, αν όχι για πρώτη φορά γενικώς, ένας υπουργός Πολιτισμού μετά τις εξαγγελίες και τα φλας, μετά το τέλος της τελετής λήξης, αντί να αποχωρήσει διακριτικά ή μη από την αίθουσα έμεινε μαζί με τον κόσμο για να παρακολουθήσει την ταινία. Ο Παύλος Γερουλάνος και η σύζυγός του είδαν τον «Μαύρο Κύκνο» του Ντάρεν Αρονόφσκι, την ταινία λήξης του φεστιβάλ, και μάλιστα από την πρώτη σειρά της αίθουσας.
+ Η δυναμική του ρουμάνικου σινεμά έγινε και πάλι αισθητή στη Θεσσαλονίκη με δυο φιλμ, το Periferic και το Morgen να μοιράζονται τα περισσότερα από τα βραβεία (το πρώτο κέρδισε και τον Χρυσό Αλέξανδρο), κάτι που επισημάνθηκε από έναν άλλο βραβευμένο του φεστιβάλ, τον Άρη Μπαφαλούκα. «Πριν από λίγα χρόνια συμμετείχα σε μια κριτική επιτροπή σε ένα ρουμάνικο φεστιβάλ κι όλοι μου έλεγαν για την άθλια κατάσταση που επικρατούσε στο σινεμά της χώρας τους. Δείτε πού βρίσκονται σήμερα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον ελληνικό κινηματογράφο», είπε από σκηνής και καταχειροκροτήθηκε. Λίγο αργότερα, το «Attenberg» της Αθηνάς Τσαγγάρη έφυγε με τον Αργυρό Αλέξανδρο, επιβεβαιώνοντας με τον καλύτερο τρόπο τα λεγόμενά του…
+ Για λίγες ώρες μόνο βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη ο Ρομάν Γαβράς, του οποίου η πρώτη ταινία «Notre Jour Viendra» συμμετείχε στο φεστιβάλ, αλλά πρόλαβε να δώσει κάμποσες συνεντεύξεις και να παρευρεθεί στην προβολή της μιλώντας για πολλή ώρα με το κοινό μετά το τέλος της. Με ανατρεπτικό χιούμορ, διάθεση για κουβέντα, μπορεί να μην είπε λέξη στα ελληνικά, αλλά μίλησε πολύ για τα πάντα, από την ταινία του μέχρι τον Σαρκοζί και από τον ρατσισμό ως τη nouvelle vague, την οποία βρίσκει πια ξεπερασμένη. Κι αν η ταινία του δίχασε το κοινό, πολλοί ήταν εκείνοι που βγαίνοντας από την αίθουσα μετά τις ερωταποκρίσεις δήλωναν ότι οι αντιρρήσεις τους κάμφθηκαν και η ταινία του τελικά τους κέρδισε…
+ Στον Θανάση Τσαλταμπάση για την ερμηνεία του στη «Μαύρη κωμωδία». Με ρυθμό, νεύρο και αμεσότητα. Βγαίνει στη σκηνή και όλα αλλάζουν. Δεν του το ’χαμε, αλλά… το ’χει. Στην ίδια παράσταση ο Χρήστος Σιμαρδάνης και η Χριστίνα Τσάφου με την εμπειρία και το ταλέντο τους φτιάχνουν δύο ενδιαφέροντες χαρακτήρες και βγάζουν γέλιο, δίχως να πέφτουν σε φτήνιες. Η Πηνελόπη Αναστασοπούλου, στον πιο δύσκολο ρόλο του έργου, το παλεύει μόνη της, αφού έμεινε σκηνοθετικά ακαθοδήγητη.
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.