Η σελίδα του λοξού

♦ Η γέννηση του Θεανθρώπου, αδιάψευστο γε­γονός τις προσεχείς ημέρες, θα αναζητήσει το δεύτερο συνθετικό στα κλειστά παράθυρα, στις αμπαρωμένες πόρτες και στα άδεια λαμπάκια που επιμελώς περιπλεγμένα στα κάγκελα των εξωστών, στους πρασινωπούς κώνους και στους κορμούς των ασπρισμένων φυτών θα υπογρά­φουν την καθορισμένη γέννηση.

♦ Η γέννηση του Θεανθρώπου, αδιάψευστο γε­γονός τις προσεχείς ημέρες, θα αναζητήσει το δεύτερο συνθετικό στα κλειστά παράθυρα, στις αμπαρωμένες πόρτες και στα άδεια λαμπάκια που επιμελώς περιπλεγμένα στα κάγκελα των εξωστών, στους πρασινωπούς κώνους και στους κορμούς των ασπρισμένων φυτών θα υπογρά­φουν την καθορισμένη γέννηση.

♦ Και στους στάβλους των συνωστισμένων κα­τοικιών των μπερδεμένων ονείρων, οι απαρηγόρητοι θα φορέσουν τις όμορφες ενδυμασίες για να διηγηθούν το στιγμιότυπο.

♦ Οι απαραμύθητοι μπροστά στην πακεταρισμένη ζωή τους με την κορδέλα την ερυθρόχρωμη να πασχίζουν για ένα μειδίαμα πεσμένο από την καμινάδα.

♦ Κι ο κυρ-Νίκος ο καστανάς πάνω απ’ την τρύ­πια σχάρα ευλογεί με το χνότο του τον γλυκό καρπό των αναμνήσεων.

♦ Διαβάτες κουκουλωμένοι, θεατές των προεορτίων, μαζεμένοι στις άκρες, μαζεύουν απ’ τα πε­ταμένα τις εικόνες, να θρέψουν την επιθυμία.

♦ Άγιοι Βασίληδες στις εξώθυρες, σιδερωμένοι και βαρύσωμοι, κοκκινόμορφοι, συντεταγμένοι, σχηματοποιημένα εξεικονίσματα εποχής οξύμω­ρων νοημάτων.

♦ Διάφορα ονόματα καθημερινά, σημαντικά στο μικρό τους τοπίο, άλλα χαμογελαστά κι άλ­λα σκυθρωπά, περιμένουν την προσφώνηση της ευχής και την ικανοποίηση της ευτυχίας για μια μέρα.

♦ Και η απελπισία, όταν μαζεύεται πεινασμένη κάτω απ’ τα φώτα, τις στολισμένες βιτρίνες, γί νεται χείμαρρος απεγνωσμένος, λουρί στον λαι­μό, κόμπιασμα βουβό, ξερό σάλιο, σκύψιμο της ράχης, αργόσυρτο βάδισμα.

♦ Στα δρώμενα, άνθρωποι φεύγουν κι άνθρωποι μένουν.

♦ Στο άσπρο πανί των θερινών σινεμά, ανάμεσα στον πασατέμπο και στα καρφωμένα μάτια, η καλύτερη κακιά έφυγε αφήνοντας πίσω της όλα τα χρόνια εκείνα τα γιομισμένα με τις μυρουδιές του βασιλικού, τα εικονογραφημένα με τις πλε­ξούδες της όμορφης γόησσας και τα λαχανητά των πρώτων σκιρτημάτων.

♦ Και το απόφθεγμα των ημερών, διά στόματος Γεωργίου του Παπανδρέου, αφήνει έκθαμβη τη βιβλιογραφία.

♦ «Ή θα γράψουμε ιστορία ή η Ιστορία θα μας διαγράψει».

♦ Και η παραπομπή υπογράφει τη διαγραφή των προτάσεων που την πληγώνουν, αγνοώντας την καλοστημένη αφήγηση.

♦ Στις πλατείες συνθήματα σαρκασμού ζωγρα­φίζουν τους τοίχους και οι φωτιές στα πεζοδρό­μια της οργής προετοιμάζουν την απόγνωση για τη μεγάλη έξοδο.

♦ Στο σύννεφο το Χιόνι ετοιμάζεται να κατέβει ξανά φροντίζοντας την ιεροτελεστία του τυπι­κού.

♦ Οι νιφάδες θα σκεπάσουν τα στοιβαγμένα απορρίμματα φτιάχνοντας γλυπτά αλλόκοτων επιπέδων.

♦ Στις συνοικίες των χωματόδρομων οι μικροί γυάλισαν τα σιδερένια τρίγωνα κι άρχισαν την πρόβα για το πατροπαράδοτο κυνηγητό του νο­μίσματος.

♦ Και τα υμνολογήματα θα ακούγονται σε κλει­στά πορτοπαράθυρα κι από μέσα το χαμόγελο σκεπασμένο. Τοιχογραφία παγωμένη, εφιαλτικό ομοίωμα παρελθοντικού χρόνου.

♦ Στις θάλασσες τα κύματα χτένισαν τον άνε­μο και τα αφρίσματα δώσαν’ στον ορίζοντα την αγριάδα της καταιγίδας.

♦ Καράβια φάροι σημάδεψαν το σκοτάδι και ξάρτια ανεμοδαρμένα φανέρωσαν τη λεπτομέ­ρεια της μελαγχολίας στην απουσία των Χρι­στουγέννων.

♦ Στο χωριό ένας παπάς θα ανηφορίσει κόντρα στον βοριά και στο χιονόνερο για το ξωκκλήσι.

♦ Κάποιοι σπουργίτες θα περιμαζέψουν το πε­ταμένο αντίδωρο και στ’ αναμμένο καντήλι η φλόγα θα τρεμοσβήνει φτιάχνοντας το μεταφυ­σικό στο ασπρισμένο ντουβάρι

♦ Χριστούγεννα!

♦ Και μια σφυρίχτρα αυτοσχέδια, καλαμένια, έπαιξε τα κάλαντα.

♦ Ξαφνικά οι δρόμοι πλημμύρισαν με χαμόγελα και ένα τεράστιο κουτί σε πολύχρωμο χαρτί αφη­μένο κάτω απ’ την παλιά ελιά.

♦ Το αχνό φως του φεγγαριού φώτισε τα τρία γράμματα.

♦ Ζωή έγραφε και έλαμψαν τα πρόσωπα.

♦ Και γέμισαν τα ίχνη της γραφής με την ευχή.

♦ Και καθηλώθηκε η κραυγή στην ημερομηνία.

♦ Χρόνια πολλά!

Μυογράφημα

Το χάρτινο κουτί με την πλαστική ταινία έκρυβε τον ορισμό των ημερών.

Χριστουγεννιάτικοι ήχοι, ένα ψαλίδι και το ομοίωμα του ζωντανού έλατου συναρμολογήθηκε.

Σε μια άλλη, μικρότερη θήκη, πολύχρωμες μπάλες, ανθρωπάκια χαρωπά, χρώματα, σχήματα και πολυκαιρισμένα πλουμίδια, να δίνει η επανάληψη χαμόγελο στις συμβολικές τις ώρες.

Φωνές, καβγάδες, ποιος θα πρωτοπιάσει την κόκκινη μεγάλη φούσκα που μπαίνει ψηλά και ποιος θα βάλει το άστρο το μεγάλο στην κορυφή του δέντρου.

Μετά η αλυσίδα η λαμπερή, τα λαμπάκια στοιχισμένα, σβησμένα τακτοποιημένα, να δώσουν το ξημέρωμα στο άψυχο κυπαρισσί χρώμα του ψεύτικου.

Και έπειτα τα επιφωνήματα να σχολιάζουν την επιτυχία της σύνθεσης.

Τελευταία η φάτνη, το χιόνι, τα ζωάκια, λίγο πασπάλισμα με ανάσες να ζωντανεύει η παράδοση, να συνεχίζεται η καθιερωμένη μνήμη.

Στον παγωμένο πάγκο μπροστά από τη σιδερένια πόρτα, στοιβαγμένες εφημερίδες με τίτλους φοβητικούς να προσδιορίζουν το τρεχαλητό της ζωής.

Η κουρασμένη φιγούρα φωνάζει τις επικεφαλίδες και βήματα περαστικά αποτίνουν φόρο ματιάς στον υγρό ερχομό του νυχτώματος.

Κρύο και σε λίγο ένα παραμύθι θα ξεπηδήσει στα γαλήνια παιδικά βλέφαρα. Καμινάδες, έλκηθρα, κόκκινοι άγιοι, δώρα και επιθυμίες κλεισμένες στο συναίσθημα. Στρατιωτάκια μολυβένια, ζωάκια ξύλινα, όλα μ’ ανθρωπολαλιά, μπάντες, ταμπούρλα, τρομπέτες και τσαμπούνες, νεράιδες και μάγισσες αγκαλιασμένες.

Χοροί, τραγούδια και παιδιά, σύννεφα και άστρα.

Ένα όνειρο σκαλωμένο στην αθωότητα και μια πραγματικότητα καρφωμένη σε έναν αριθμό σε ένα ημερολόγιο τοίχου.

Καλά Χριστούγεννα, Κύριε

Στην ωραία πύλη του ευκτηρίου η αναδρομή της γέννησης. Γονυκλισία της σιωπής, ικεσία στη ματαιοδοξία των αρχό­ντων. Εικόνισμα της ζωής στο τέμπλο του δρόμου. Αδιαφορία των βημάτων για τον αποσιωπημένο ψίθυρο. Χέρι προτεταμένο, χούφτα σκοτεινή, πολυχείμαστη. Έκταση λυπητερή ξεχασμένης μήτρας. Ξυπόλυτη αγιογραφία σε σκεβρωμένη σανίδα. Αναπνοή γυμνή, φάτνη με γολγοθάδες, μαχαίρια και σχοι­νιά.

Μάτια κλειστά, χαμηλωμένα δίπλα στα κείμενα. Και στο πλακόστρωτο μαζεύτηκαν οι σταγόνες που ξέφυ­γαν.

Οξειδώθηκε η αγάπη και μάδησε, μουντζούρωσε τη γιορ­τή και στόλισε τον πόνο. Κάτω από έναν ουρανό βλοσυρό και άδικο. Καλά Χριστούγεννα, Κύριε. Μια φωνή ξάφνιασε τους άλλους ανθρώπους. Και σμίξαν’ τα σύννεφα και μια άγια βροχή. Έφτιαξε ένα δέντρο στολισμένο με δάκρυα. Καλά Χριστούγεννα, Κύριε!

Φωτογραφία: Τζωρτζίνα Τσεκούρα

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.