ΚΕΔΕ: Ο Δούκας χάλασε την κυβερνητική φιέστα στην Καλαμάτα και εξέθεσε Κυρίζογλου – Γαλάζιος αυταρχισμός, φόβος διαρροών και τραμπουκισμοί

Ένα συνέδριο που θα μπορούσε να αποτελέσει πεδίο ουσιαστικής διεκδίκησης για τα τεράστια προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η «γαλάζια» ηγεσία της ΚΕΔΕ επιχείρησε να το μετατρέψει σε πασαρέλα κυβερνητικών στελεχών και σε σκηνικό προβολής κυβερνητικών εξαγγελιών. Μόνο που οι σχεδιασμοί του Λάζαρου Κυρίζογλου δεν εξελίχθηκαν ακριβώς όπως θα επιθυμούσε το Μέγαρο Μαξίμου.

Ο Χάρης Δούκας χάλασε το κυβερνητικό πανηγύρι στην Καλαμάτα, όχι μόνο με την πολιτική του αντιπαράθεση προς την κυβέρνηση, αλλά κυρίως με την επιμονή του να διεξαχθεί μια καθαρή, διαφανής ψηφοφορία για το διεκδικητικό πλαίσιο της Αυτοδιοίκησης.

Και τότε αποκαλύφθηκε ένα διαφορετικό πρόσωπο της γαλάζιας διοίκησης της ΚΕΔΕ: αυταρχισμός, αλαζονεία, άρνηση ουσιαστικού ελέγχου και πρωτοφανής φραστική επιθετικότητα απέναντι στον δήμαρχο της πρωτεύουσας.

Από συνέδριο διεκδικήσεων, σκηνικό κυβερνητικής προβολής

Η παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και κυβερνητικών στελεχών στο συνέδριο θα μπορούσε να αποτελέσει ευκαιρία για συγκεκριμένες δεσμεύσεις απέναντι στους δήμους, που αντιμετωπίζουν ασφυκτικά οικονομικά προβλήματα, ελλείψεις προσωπικού και διαρκή μεταφορά αρμοδιοτήτων χωρίς τους αναγκαίους πόρους.

Αντί γι’ αυτό, η ηγεσία Κυρίζογλου έδωσε την εικόνα μιας διοίκησης περισσότερο πρόθυμης να προσφέρει βήμα στην κυβέρνηση παρά να τη φέρει αντιμέτωπη με τις ευθύνες της.

Η Αυτοδιοίκηση, όμως, δεν υπάρχει για να χειροκροτεί υπουργούς και πρωθυπουργούς. Υπάρχει για να διεκδικεί, να συγκρούεται όταν χρειάζεται και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των τοπικών κοινωνιών.

Αυτή ακριβώς τη διάσταση ανέδειξε η παρέμβαση Δούκα, ο οποίος επέμεινε ότι το συνέδριο όφειλε να καταλήξει σε ένα ουσιαστικό και διεκδικητικό πλαίσιο απέναντι στην κυβερνητική πολιτική.

Φοβήθηκαν ονομαστική ψηφοφορία και έκαναν διαδικασία παρωδία

Το αποκορύφωμα ήρθε στην ψηφοφορία για τα ψηφίσματα των παρατάξεων. Ο Χάρης Δούκας ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία, μια απολύτως εύλογη θεσμική διαδικασία, ώστε να καταγραφεί με σαφήνεια η θέση κάθε συνέδρου. Η διοίκηση επέμεινε στην ανάταση χειρός, επικαλούμενη το καταστατικό, με αποτέλεσμα να προκληθεί σοβαρή ένταση.

Το ερώτημα, ωστόσο, είναι πολιτικό: Γιατί μια πλειοψηφία που εμφανίζεται τόσο ισχυρή αρνήθηκε να καταγραφούν ονομαστικά οι ψήφοι;

Μια εύλογη ερμηνεία είναι ότι υπήρχε ανησυχία για ενδεχόμενες διαρροές από «γαλάζιους» δημάρχους, οι οποίοι, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, αντιμετωπίζουν καθημερινά τις συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής. Άλλωστε, ακόμη και αυτοδιοικητικά στελέχη που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία είχαν εκφράσει έντονη δυσαρέσκεια για την οικονομική κατάσταση των δήμων.

Μια ονομαστική ψηφοφορία θα μπορούσε να αποκαλύψει διαφοροποιήσεις που η διοίκηση προφανώς δεν θα ήθελε να δει να αποκτούν δημόσια πολιτική διάσταση. Δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτό υπήρξε το κίνητρο της άρνησης. Η στάση της πλειοψηφίας, όμως, άφησε ανοιχτό ακριβώς αυτό το ερώτημα.

Ο Καφαντάρης και οι εικόνες που εκθέτουν την ΚΕΔΕ

Ακόμη χειρότερη ήταν η εικόνα που παρουσίασε ο γενικός γραμματέας της ΚΕΔΕ, και μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, Δημήτρης Καφαντάρης. Όταν ο Χάρης Δούκας διαμαρτυρήθηκε για αποκλίσεις στην καταμέτρηση των ψήφων, ο Καφαντάρης απάντησε με το αδιανόητο «ένας πάνω, ένας κάτω», σαν να επρόκειτο για μια ασήμαντη λεπτομέρεια και όχι για την καταγραφή της βούλησης ενός θεσμικού οργάνου.

Στη συνέχεια, όταν ο δήμαρχος Αθηναίων κατήγγειλε νοθεία, η αντίδραση του γενικού γραμματέα ξέφυγε από κάθε όριο θεσμικής ευπρέπειας. «Φύγε από εδώ ρε, δεν ντρέπεσαι;», φώναξε προς τον Χάρη Δούκα, σε μια επίδειξη φραστικού τραμπουκισμού που δύσκολα μπορεί να δικαιολογηθεί από την ένταση της στιγμής.

Αυτή δεν είναι συμπεριφορά που αρμόζει στον γενικό γραμματέα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας. Είναι συμπεριφορά που προσβάλλει τον θεσμό και υποβαθμίζει τον δημόσιο διάλογο. Και ασφαλώς δεν αποτελεί απάντηση στις καταγγελίες. Όταν τίθεται ζήτημα αξιοπιστίας μιας ψηφοφορίας, η θεσμική απάντηση είναι η διαφάνεια και όχι οι φωνές.

Η πολιτική νίκη Δούκα και η αδυναμία της υπόλοιπης αντιπολίτευσης

Η παράταξη Κυρίζογλου επικράτησε τελικά με 213 ψήφους, έναντι 111 της παράταξης Δούκα και 14 της «Λαϊκής Συσπείρωσης». Ωστόσο, η αριθμητική επικράτηση της «γαλάζιας» πλειοψηφίας δεν αναιρεί την πολιτική εντύπωση που άφησε η σύγκρουση.

Ο Χάρης Δούκας κατάφερε να μεταφέρει τη συζήτηση από τις κυβερνητικές εξαγγελίες στις πραγματικές διεκδικήσεις των δήμων, να αμφισβητήσει ανοιχτά τις επιλογές της διοίκησης και να αναδείξει την ανάγκη ουσιαστικής αντιπολίτευσης. Έδειξε, δηλαδή, πώς μπορεί να ασκείται αντιπολίτευση με συγκεκριμένο πολιτικό περιεχόμενο, θεσμικές απαιτήσεις και διάθεση σύγκρουσης, αντί για την ασφαλή καταγγελιολογία που συχνά εξαντλείται σε δηλώσεις.

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πλευρά, που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Γιατί χρειάστηκε ο Δούκας να βγει για μία ακόμη φορά μπροστά, ουσιαστικά μόνος του;

Γιατί οι υπόλοιπες δυνάμεις της αντιπολίτευσης δεν κατάφεραν να διαμορφώσουν ένα ευρύτερο μέτωπο, τουλάχιστον γύρω από τα στοιχειώδη ζητήματα δημοκρατικής λειτουργίας και διαφάνειας της ψηφοφορίας; Οι πολιτικές και αυτοδιοικητικές διαφορές μεταξύ των παρατάξεων είναι υπαρκτές και σεβαστές. Δεν δικαιολογούν, όμως, την αδυναμία συνεννόησης όταν διακυβεύεται η θεσμική αξιοπιστία του ίδιου του συνεδρίου.

Το γεγονός ότι κατατέθηκαν τρία διαφορετικά ψηφίσματα, παρά τις κοινές διαπιστώσεις για την υποχρηματοδότηση και τα προβλήματα των δήμων, αναδεικνύει αυτήν ακριβώς την αδυναμία. Η αντιπολίτευση δεν μπορεί να διεκδικεί αλλαγή συσχετισμών όταν αδυνατεί να συντονιστεί ακόμη και στα αυτονόητα.

Το συνέδριο που γύρισε μπούμερανγκ

Ο Λάζαρος Κυρίζογλου μπορεί να διατήρησε την πλειοψηφία του και να εξασφάλισε την υπερψήφιση της πρότασής του. Όμως, η πολιτική εικόνα που άφησε το συνέδριο απέχει πολύ από εκείνη μιας ενωμένης Αυτοδιοίκησης που διεκδικεί αποφασιστικά λύσεις. Η προσπάθεια κυβερνητικής αξιοποίησης του συνεδρίου επισκιάστηκε από τις εικόνες αυταρχισμού, τις καταγγελίες για την ψηφοφορία και την αδυναμία της διοίκησης να διαχειριστεί θεσμικά την αμφισβήτηση.

Αντίθετα, ο Χάρης Δούκας αναδείχθηκε σε κεντρικό πολιτικό πρωταγωνιστή της αναμέτρησης, αποδεικνύοντας ότι ακόμη και απέναντι σε μια ισχυρή πλειοψηφία μπορεί κανείς να διαμορφώσει την πολιτική ατζέντα, εφόσον επιλέξει να συγκρουστεί επί της ουσίας.

Το ερώτημα πλέον δεν αφορά μόνο την ΚΕΔΕ. Αφορά και την ευρύτερη αντιπολίτευση: θα συνεχίσει να παρακολουθεί τις πρωτοβουλίες μεμονωμένων στελεχών ή θα καταφέρει κάποτε να αποκτήσει κοινό βηματισμό απέναντι στην κυβερνητική πολιτική;

Διαβάστε επίσης:

43ος Αυθεντικός Μαραθώνιος Αθήνας: Ο συνθήκες της διαδρομής και ο χρυσός οδηγός ένδυσης για τους δρομείς

Το βλάχικο ζήτημα εν Ελλάδι σε συνάφεια με το σλάβικο – Μέρος τρίτο

Μουντό σκηνικό με τοπικές βροχές, θυελλώδεις βοριάδες και αισθητό κρύο, πριν τη θερμοκρασιακή «τραμπάλα» της νέας εβδομάδας

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.