Η Ε.Ε. πληρώνει, οι ΗΠΑ κάνουν μπίζνες – Ρωσικό φυσικό αέριο στην Ευρώπη με αμερικανικό διαβατήριο

Στην Ατλάντα την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου οι Ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών αρνήθηκαν να φωτογραφηθούν με τον Σεργκέι Λαβρόφ και ο Αμερικανός οικοδεσπότης της Συνόδου των G20 Μάρκο Ρούμπιο ακύρωσε την «οικογενειακή φωτογραφία». Η ευρωπαϊκή διπλωματία είχε καταγράψει άλλη μία «νίκη»…

Μόνο που, ενώ οι Ευρωπαίοι ασχολούνταν με τις φωτογραφίες, οι Αμερικανοί φαίνεται πως ασχολούνταν με τις συμφωνίες.

Σύμφωνα με τη «Wall Street Journal», η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει σχέδιο επανέναρξης των εξαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, μέσω Ουκρανίας, με τη μεσολάβηση αμερικανικής εταιρείας. Πρόκειται για πρόταση, όχι για συμφωνία. Προς το παρόν…

Η ειρωνεία είναι εντυπωσιακή. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η κυβέρνηση Μπάιντεν πρωτοστάτησε στην προσπάθεια ενεργειακής απομόνωσης της Μόσχας. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ευθυγραμμίστηκαν με αυτήν τη στρατηγική, έχοντας βεβαίως και δικούς τους λόγους ασφαλείας.

Η Ευρώπη περιόρισε δραστικά τις εισαγωγές ρωσικού αερίου, στράφηκε σε εναλλακτικούς προμηθευτές και αύξησε την εξάρτησή της από το αμερικανικό (πανάκριβο) LNG. Επιχειρήσεις και νοικοκυριά επωμίστηκαν σημαντικό μέρος του κόστους της ενεργειακής αναδιάρθρωσης και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πληρώνουν υψηλό πολιτικό κόστος.

Και τώρα; Η διοίκηση Τραμπ φέρεται να εξετάζει την επιστροφή εκείνου ακριβώς του ρωσικού αερίου που η προηγούμενη (του Μπάιντεν) επιδίωκε να εκτοπίσει. Και μάλιστα με αμερικανική εμπορική διαμεσολάβηση.

Ο Μπάιντεν ήθελε τη Ρωσία εκτός ευρωπαϊκής ενεργειακής αγοράς.

Ο Τραμπ επιδιώκει να διαπραγματευτεί την επιστροφή της.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιος αποφασίζει τελικά για την ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης.

Η Ε.Ε. έχει ήδη νομοθετήσει την πλήρη κατάργηση των εισαγωγών ρωσικού αερίου έως το 2027. Μια αμερικανορωσική συμφωνία δεν μπορεί αυτομάτως να ανατρέψει αυτήν την απόφαση. Μπορεί, όμως, να δημιουργήσει ένα νέο πολιτικό δίλημμα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Για την Ελλάδα, μάλιστα, το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Ο Κάθετος Διάδρομος και οι μακροχρόνιες συμφωνίες αμερικανικού LNG στηρίζονται σε συγκεκριμένες εμπορικές προσδοκίες. Μια ενδεχόμενη επιστροφή του ρωσικού αερίου θα μπορούσε να ανατρέψει τους υπολογισμούς.

Ασφαλώς, μια συμφωνία που θα συνέβαλλε σε πραγματική εκεχειρία στην Ουκρανία θα είχε τη δική της αξία. Αλλά εδώ αναδεικνύεται ένα βαθύτερο γεωπολιτικό πρόβλημα:

Η Ευρώπη κινδυνεύει να δει την ενεργειακή της αγορά να γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας, χωρίς η ίδια να καθορίζει τους όρους. Μια Ένωση που διακηρύσσει ότι επιδιώκει στρατηγική αυτονομία δεν μπορεί να εξαρτά τον μακροχρόνιο σχεδιασμό της από τις αλλαγές ενοίκων στον Λευκό Οίκο.

Διαφορετικά, οι Αμερικανοί θα συνεχίσουν να διαπραγματεύονται, οι Ευρωπαίοι να πληρώνουν τις συνέπειες και η ευρωπαϊκή διπλωματία να πανηγυρίζει επειδή δεν φωτογραφήθηκε με τον Λαβρόφ…

Διαβάστε επίσης

Ποιο το επίδικο της σύγκρουσης ΠΑΣΟΚ – ΕΛ.Α.Σ;

Οι καταγγελίες για διαφθορά δεν ρίχνουν κυβερνήσεις

Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τα σκάνδαλα ή με την πολιτική της τα υποθάλπει;

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.