Γίναμε 32 χρόνων και μυαλό δεν βάζουμε

Στις 9 Μαρτίου 1979, μια ασυνήθιστη εφη­μερίδα κυκλοφορούσε. Πριν απ’ όλα με ένα ασυνήθιστο όνομα: «Το Ποντίκι». Ύλη 12 σελίδων με τιμή 10 δραχμές – τόσο κόστιζαν τότε τα ημερήσια φύλλα. Από άγχος, βιασύνη και ενθουσιασμό, η εφημερίδα στην πρώτη σε­λίδα αναφέρει την ημερομηνία έκδοσής της, αλλά όχι… το έτος!

Στις 9 Μαρτίου 1979, μια ασυνήθιστη εφη­μερίδα κυκλοφορούσε. Πριν απ’ όλα με ένα ασυνήθιστο όνομα: «Το Ποντίκι». Ύλη 12 σελίδων με τιμή 10 δραχμές – τόσο κόστιζαν τότε τα ημερήσια φύλλα. Από άγχος, βιασύνη και ενθουσιασμό, η εφημερίδα στην πρώτη σε­λίδα αναφέρει την ημερομηνία έκδοσής της, αλλά όχι… το έτος!

Η ύλη της ήταν γραμμένη εξ ολοκλήρου από τους τότε μετόχους τής Ποντίκι ΕΠΕ: Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο, Παντελή Τρωγάδη, Γιώργο Κοντογιάννη, Δημήτρη Κωστιδάκη και τον Κώ­στα Παπαϊωάννου, τον άνθρωπο που για πολλά χρόνια έκτοτε καθόρισε το στυλ και τη φυσιο­γνωμία αυτής της ασυνήθιστης εφημερίδας.

Κάτω από το λογότυπό της αυτοπροσδιοριζόταν ως «πολιτική – σατιρική – αποκαλυπτική εφημερίδα». Αυτήν ακριβώς τη σειρά… προ­τεραιότητας κράτησε από τη μέρα της έκδο-σής της μέχρι τις μέρες μας. Πολλοί σπουδαίοι δημοσιογράφοι πέρασαν απ’ αυτή την εφημε­ρίδα, οι εποχές κυλούσαν και το στυλ γραφής εξελισσόταν μαζί με τα πολιτικά – και τα… γε­νικότερα – ήθη. Επίσης η δημοσιογραφία άλλα­ζε συνεχώς, όπως και ολόκληρος ο χώρος των ΜΜΕ.

Το «Π» όμως – αλλάζοντας μοιραία κι αυτό –, στην πορεία του χρόνου, κράτησε αυτές τις τρεις προτεραιότητες, μ’ αυτήν ακριβώς τη σει­ρά.

1 Ήταν πάντα – και συνεχίζει να είναι – μια κατ’ εξοχήν πολιτική εφημερίδα. Έβλεπε ωστόσο – και βλέπει – την πολιτική με τον δικό της τρόπο: είχε πάντα πολιτική άποψη και δεν… ντρεπόταν να την γράψει. Είχε πάντα ξεκάθαρη τοποθέτηση και την υπερασπιζόταν, ακόμη κι όταν όλοι οι άλλοι βρίσκονταν απέναντι. Κατά κανόνα, το ξεροκέφαλο «Π» δικαιωνόταν όταν τόσοι και τόσοι άλλοι υποχρεώνονταν σε άγαρ­μπες κωλοτούμπες. Ίσως επειδή πάντα έβλε­πε – και βλέπει – την πολιτική όπως τη γέννησε η… μαμά της: γυμνή από τα πρόσκαιρα φτιασι­δώματα και τα φτηνιάρικα μακιγιάζ ενός πολι­τικού συστήματος που σήμερα χρεοκοπεί πα­ρασύροντας τη χώρα στη δική του χρεοκοπία.

2 Ήταν πάντα – και συνεχίζει να είναι – σατι­ρικό. Δίχως… έλεος για κανέναν. Χιούμορ αυστηρό, αυθεντικό, πηγαίο, αυτοσαρκαστικό και, κυρίως, καλοπροαίρετο. Το «Π» και η χυ­δαιότητα όλα αυτά τα χρόνια δεν συναντήθη­καν…

3 Ήταν πάντα – και συνεχίζει να είναι – απο­καλυπτικό. Όχι όμως με την έννοια του συρμού. Το «Π» δεν στεκόταν ούτε στέκεται σε «σκάνδαλα» της μιας ημέρας, που πουλά­νε – αν πουλάνε – λίγα παραπάνω φύλλα και ύστερα δεν τα θυμάται κανείς. Στο «Π» η απο­κάλυψη είχε πάντα έναν ιδιαίτερο χαρακτή­ρα: είναι πάντα εξαιρετικά αποκαλυπτικό για τους αναγνώστες του το να διαβάζουν την όψη των πραγμάτων που οι περισσότεροι τούς κρύβουν.

Στις μέρες μας, με τα περισσότερα ΜΜΕ να «αποκαλύπτουν» καθημερινά «κάτι», ο ελλη­νικός λαός είναι περισσότερο απληροφόρητος από ποτέ. Ίσως γι’ αυτό οι αναγνώστες του «Π» σήμερα, όταν όλα τα σκιάζει η φοβέρα, κρατώντας στα χέρια τους αυτή την εφημερίδα, αντι­λαμβάνονται περισσότερο από ποτέ τι είναι – και τι θα έπρεπε να είναι! – η «αποκαλυπτική δημοσιογραφία»…

Ένα άλλο χαρακτηριστικό του «Π» ήταν από την αρχή η ελευθεροστομία του. Τι σάτιρα άλ­λωστε θα μπορούσε να γίνει «με το “σας” και με το “σεις”»; Ο τρόπος της γραφής του «ξε­κλείδωσε» τον τρόπο που οι δημοσιογράφοι έγραφαν μέχρι τότε. Η καυστικότητα έγινε απαραίτητο μέσο έκφρασης του έντυπου δη­μοσιογραφικού λόγου.

Πολλά είναι όμως και τα παραδείγματα κα­κής χρήσης ενός γλωσσικού ιδιώματος, το οποίο πολλοί κακοποίησαν εκχυδαΐζοντάς το. Αυτή εδώ η εφημερίδα, όμως, δεν ξέπεσε ποτέ στη χυδαιότητα, την ψευτομαγκιά, τον πολιτικό τραμπουκισμό, την κενολογία, τις προσωπικές εμπάθειες και τους… εκβιασμούς.

Με λόγο καθαρό, το «Π» παίρνει πάντα το ρί­σκο να λέει τη γνώμη του χωρίς «φόβο και πά­θος» και ζητάει τη στήριξη των αναγνωστών του δίνοντας ως «αντίδωρο» πρωτότυπο ρεπορτάζ, άποψη με στέρεα επιχειρήματα και εντιμότητα απέναντι στον εαυτό του και το κοινό του.

Γι’ αυτό άλλωστε, παρά τις συγκλονιστικές αλλαγές σε όλο το φάσμα των ΜΜΕ, υπάρχει και σήμερα, ύστερα από 32 ολόκληρα χρόνια. Με συνέπεια βρίσκεται κάθε Πέμπτη πρωί στα περίπτερα, προσπαθώντας να είναι περισσότε­ρο αποκαλυπτικό, περισσότερο ανατρεπτικό, περισσότερο απρόβλεπτο… Και γι’ αυτό παρα­μένει δικό σας… Για να ενοχλεί – αυτούς που πρέπει – περισσότερο από ποτέ…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.