Μέρη του κόσμου

γράφει ο Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Οι παθητικές μετοχές είχαν πάντοτε τη διάθεση. Τα επίθετα για δικούς τους  λόγους δεν  αντιδρούσαν   στην εκμετάλλευση της  κυριότητας τους.

γράφει ο Γιώργος ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ

Οι παθητικές μετοχές είχαν πάντοτε τη διάθεση.

Τα επίθετα για δικούς τους  λόγους δεν  αντιδρούσαν   στην εκμετάλλευση της  κυριότητας τους.

Αλλά κάποια στιγμή συμβιβάστηκαν με τη θέληση των κανόνων.

Η Μέση φωνή  κυριάρχησε.

Το δεύτερο και το τρίτο πρόσωπο απεσύρθη εκ του τοπίου και η  συμμετοχή  της αντωνυμίας μεταλλάχθηκε.

Τοιουτοτρόπως, η προσωπική έγινε  δεικτική και η σύγχυση στην γραμματική της συμπεριφοράς πήρε διαστάσεις τιτάνιες.

H κλίση παρέκκλινε και τα μισά γράμματα μεταμφιέστηκαν  σε ολόκληρα.

Έτσι κάπως περιοριορίστηκε  το νόημα και στα τεφτέρια των προσωπικών εκφορών δημιοyργ;hθηκαν  οι  σελίδες της γενικολογίας.

Το δέντρο, παντέρημη εξοχή ενός ισόπεδου εδάφους, φαντάζει σημείο αναφοράς, να συμπορεύεται  με την πλειονοψηφία των αλλοπρόσαλλων εμφυτευμάτων.

Το ζωντανό, μελαγχολικό και κατάμαυρο, ορίζει την επισύναψη και το μήκος του σχοινιού καθορίζει τα όρια της ελευθερίας.

Το παλούκι πλουμισμένο με την ψευδαίσθηση απαλύνει την ευφράδεια του πόνου και συστηματοποιεί την αισθητική.

Το αποτέλεσμα υπαγορευμένο κείμενο  και  το βάθος της αιτίας, ένα ρηχό παραλήρημα της αφορμής.

Συμμέτοχες οι στάσεις  έκαναν τη ζωή να μοιάζει με πρωτοκολλημένο έγγραφο,

Και προς την έξοδο.

Στην πινακίδα με την υποχρεωτική υπογράμμιση.

Ένα  μέρος του κόσμου απομονωμένο εκ των περιστάσεων παρατηρεί  την κατάληξη της κατανόησης.

Αφήνοντας το μένος να πρωτοστατήσει στη σιωπή του!

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.