Κυβέρνηση ανδρεικέλων

◆ Σήµερα συµπληρώνονται 44 χρό­νια από την επιβολή της επταετούς χούντας των συνταγµαταρχών το 1967, η οποία µας κληροδότησε την κυπριακή τραγωδία.

◆Συμπληρώθηκαν 44 χρό­νια από την επιβολή της επταετούς χούντας των συνταγµαταρχών το 1967, η οποία µας κληροδότησε την κυπριακή τραγωδία.

◆ Το Μεγάλο Σάββατο συμπληρώθηκε ένας χρόνος από την εξαγγελία του Γ. Παπανδρέου από το Καστελόρι­ζο ότι καταφεύγει στον διεθνή οικο­νοµικό έλεγχο, µια κίνηση που έβαλε την Ελλάδα σε έναν άλλο «γύψο».

◆ Έχει ήδη συµπληρωθεί πάνω από χρόνος από το άνοιγµα µιας συζή­τησης γύρω από κυβερνήσεις «εθνι­κής ανάγκης», «εθνικής ενότητας» ή «εθνικής σωτηρίας».Οι περισσότερες από τις απόψεις αυτές ζητούσαν ευ­θέως ή υπονοούσαν µια κυβέρνηση «τεχνοκρατών» µε πολιτικό κέλυφος.

Όλο το 2010 συγκροτήµατα ΜΜΕ έγιναν αγωγοί απόψεων περί «κυβέρ­νησης τεχνοκρατών». Μερικά παρα­δείγµατα χωρίς χρονολογική σειρά:

1. Ο Α. Παπαδόπουλος (23.11.2010), προεξοφλώντας ότι «το 2011 θα είναι µια εφιαλτική χρονιά», ότι «οι πε­ριστάσεις απαιτούν “µεταρρυθµίσεις -σοκ”», ότι «θα ζήσουµε πολλά χρόνια υπό διεθνή οικονοµικό έλεγχο», έκανε µια πρόταση:

«Μέσα στο 2011 η Βουλή να εγκρί­νει τη συγκρότηση µιας ανεξάρτητης επιτροπής κύρους, η οποία θα συντά­ξει ένα θαρραλέο και ριζοσπαστικό “πενταετές πρόγραµµα οικονοµικής και κοινωνικής ανάπτυξης”», το οποίο «θα υπερβαίνει κόµµατα και εκλογι­κές περιόδους, θα ενσωµατώνει τα µέτρα του µνηµονίου και θα κινείται πέραν αυτού».

2. Στις 31.12.2009 ο Κων. Μητσοτά­κης ζητούσε τον σχηµατισµό «κυ­βέρνησης εθνικής ανάγκης» µε κορµό το ΠΑΣΟΚ, πρωθυπουργό τον Γ. Πα­πανδρέου και συµµετοχή «προσωπι­κοτήτων».

3. Από τον Φεβρουάριο του 2009, ο Γ. Καρατζαφέρης πρότεινε «κυβέρνηση εθνικής ενότητας», «των πλέον ειδικών», από προσωπικότητες εντός ή εκτός Κοινοβουλίου.

4. Τον Απρίλιο του 2010 ο επίτιµος αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων Παν. Γεννημα­τάς ζητούσε «κυβέρνηση εθνικής σω­τηρίας», ώστε να σταµατήσει ο «πρω­θυπουργικός τουρισµός» του Γ. Πα­πανδρέου, και µάλιστα χωρίς συµµε­τοχή της Ν.Δ., η οποία δεν είχε περά­σει ακόµη από το αναγκαίο «πολιτικό καθαρτήριο».

5. Την ίδια περίοδο η «Καθημερι­νή», που συστηµατικά προωθού­σε αυτή την ιδέα, έδινε πρόταση µε… ονοµατεπώνυµο βγάζοντας µπροστά τον… τραπεζίτη Ανδρέα Βγενόπουλο, στον οποίο έδινε πιθανότητες συγκρό­τησης «πρωτοβουλίας εκτός πολιτικού συστήµατος» µε στόχο την «κάθοδο στον πολιτικό στίβο».

6. Την ίδια εποχή, οικονοµικά χειµα­ζόµενο τηλεοπτικό κανάλι δηµο­σιοποιούσε δηµοσκόπηση στην οποία ο Βγενόπουλος έπαιρνε τεράστιο πο­σοστό προτίµησης για τον ρόλο του υπουργού Οικονοµικών! (Τότε το οικο­νοµικό ναυάγιο του Παναθηναϊκού δεν ήταν… πρωτοσέλιδο).

7. Στις 11.4.2010 ο διευθυντής της «Καθηµερινής» Αλ. Παπαχελάς, αφού έφερνε ως παράδειγµα αξιο­ποίησης τον Αλέκο Παπαδόπουλο, έγραφε, χωρίς να προσδιορίζει σε ποιον αναφέρεται:

«Ο κ. Παπανδρέου (…) να φτιάξει µία ντριµ τιµ από την αγορά. (…). Να σπάσουν επιτέλους αυτά τα καταρα­µένα ταµπού που δεν αφήνουν έναν πρωθυπουργό να αξιοποιήσει πολιτι­κά έναν έµπειρο τραπεζίτη επειδή εί­ναι δήθεν “βρώµικος”, λες και οι πολι­τικοί είναι άσπιλοι…».

8. Στο «Έθνος» του συγκροτήµατος Μπόµπολα (9.4.2010) ο Θ. Τσεκούρας, λόγω «ανεπάρκειας του πο­λιτικού προσωπικού», καλούσε τον πρωθυπουργό να ρίξει µια µατιά στις «εφεδρείες» «και από το κυβερνών κόµµα και από το παλιότερο κυβερνητικό προσωπικό και από τις τράπεζες και από τον λοιπό επιχειρηµατικό κόσµο και από τη δηµόσια διοίκηση και από τα πανεπιστήµια που µπορούν να κάνουν πολύ καλύτερα τη δουλειά από τους υπάρχοντες».

Σεναριογράφοι… σωτήρες

Τώρα αυτή η ιστορία επανέρχεται από τους… ηθικούς αυτουργούς των σεναρίων. Διαβάζουµε σε ρεπορτάζ του Δ.Π. Δήμα για την «Ελευθεροτυ­πία» του περασµένου Σαββά­του, που επικαλείται Αμερι­κανούς αξιωματούχους: «Ο κ. Γ.Α. Παπανδρέου έχει µια “δύσκαµπτη κυβέρνηση”», η οποία ίσως «βρει τον απαιτούµενο ρυθµό µόνο από την ευ­ελιξία που µπορεί να του δώσει – µέ­σα από ανασχηµατισµό – ένα ολιγοµελές καθαρά υπουργικό συµβούλιο. Αυτό κατ’ επέκταση σηµαίνει και είσο­δο τεχνοκρατών στην κυβέρνηση. (…) Μ’ άλλα λόγια φαίνεται να συνιστάται σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο να δια­λύσει ο πρωθυπουργός τη σηµερινή κυβερνητική δοµή και να προχωρήσει σε “τεχνοκρατική κυβέρνηση Μνημο­νίου”».

Διόλου παράξενο, αν υπολογίσουµε την πείρα από άλλες χώρες στις οποί­ες έχει εµπλακεί το ΔΝΤ. Στις περισσό­τερες περιπτώσεις το πολιτικό προ­σωπικό πέρασε στο περιθώριο. Αυτό µας υπενθυµίζουν οι συνοµιλητές της «Ελευθεροτυπίας» διατυπώνοντας την ανάλογη… απειλή:

«Από άλλους κύκλους επισηµαίνε­ται, επί τη ευκαιρία, η “εµπειρία του παρελθόντος”» και συγκεκριµένα πως «όπου έχει µπει το ΔΝΤ (…) “κάπως έτσι ξεκίνησε η εξαφάνιση των πολι­τικών δυνάµεων” των χωρών αυτών». Μάλιστα αρκετοί στην Ουάσιγκτον προβληµατίζονται για το «τι είναι αυτό που κάνει τον Παπανδρέου να πιστεύ­ει ότι µπορεί να αποτελέσει την εξαί­ρεση».

Εκείνη η (όχι τόσο) παλιά «συζήτη­ση» λοιπόν δεν έχει τελειώσει. Άλ­λωστε το «σκληρό ροκ» της επιτήρη­σης, του πλήρους ξεπουλήµατος, της βίαιης διάλυσης του κράτους και της εκπτώχευσης των Ελλήνων απαιτεί κυβερνήσεις από ανδρείκελα µε την ιδιότητα ή τον ευφηµισµό του «τεχνο­κράτη» και του «ειδικού».

Ως επίλογο ας θυµηθούµε µια φρά­ση από άρθρο του Γ. Λακόπουλου στα «Νέα» (28.4.2010) µε τίτλο «Δεν χρει­άζονται σωτήρες»: «Η εθνική ενότητα βασίζεται στη δημοκρατική τάξη. Που με τη σειρά της είναι μέγεθος μεγαλύ­τερο από την οικονομία». Μάλλον τα λέει όλα…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.