Έρωτας, ψέμματα και χρεοκοπία

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Διάβασα την περασμένη εβδομάδα στον LEX των Financial Times ένα εξαιρετικό σχόλιο, και σήμερα, που ταιριάζει πολύ περισσότερο στην κατάσταση, σας το μεταφέρω:

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Διάβασα την περασμένη εβδομάδα στον LEX των Financial Times ένα εξαιρετικό σχόλιο, και σήμερα, που ταιριάζει πολύ περισσότερο στην κατάσταση, σας το μεταφέρω:

«Οι χρεοκοπίες μοιάζουν πολύ με τον έρωτα. Κάποιες φορές όλα κρίνονται σε μια στιγμή: μια έκρηξη συναισθημάτων, μια έλλειψη χρημάτων στην τράπεζα. Αλλά τις περισσότερες φορές η μετάβαση από τη μια κατάσταση στην άλλη επέρχεται σταδιακά. Μπορεί να περάσουν μήνες ή χρόνια για να περάσει κανείς τα όρια ανάμεσα στη συμπάθεια και τον έρωτα. Και οι οφειλέτες, ιδίως αυτοί που είναι μεγάλοι και σύνθετοι, διολισθαίνουν σιγά – σιγά από τη δυνατότητα στη μη δυνατότητα να πληρώσουν.

Σε κάθε περίπτωση, αν υπάρχει τελικά μια κόκκινη γραμμή στα οικονομικά, η Ελλάδα την έχει περάσει.

Το ελληνικό ισοδύναμο των «φίλων που περνάνε πολλές ώρες μαζί» έχει παρέλθει εδώ και καιρό. Ενώ τυπικά η χώρα έχει τη δυνατότητα να αποπληρώνει τα δάνεια και τους τόκους της, ουσιαστικά το επιτυγχάνει γιατί έχει προηγηθεί ένα επίσημο σχέδιο διάσωσης με όρους που δεν θα δεχόταν κανένας δανειστής και η απόφαση της ΕΚΤ να αλλάξει τους κανονισμούς της για να μπορεί να δέχεται τα ελληνικά ομόλογα.

Αλλά και οι αγορές φωνάζουν «χρεοκοπία», με τα διετή ελληνικά ομόλογα να αποδίδουν 26%. Ένα ξεκάθαρο κάλεσμα προς την ελληνική κυβέρνηση να κάνει αυτό που η S&P αποκαλεί πρόταση ανταλλαγής σε τιμή ευκαιρίας, να αγοράσει χρεόγραφα με μεγάλη έκπτωση.

Μια τέτοια ανταλλαγή φαίνεται αρκετά εύλογη από οικονομική άποψη, σαν μια απόφαση συγκατοίκησης. Αλλά μια τέτοια συγκατοίκηση θα χαρακτηριστεί από την S&P χρεοκοπία και οι χρηματοδότες της Ελλάδας δεν είναι έτοιμοι για μια τέτοια ξαφνική αποκάλυψη.

Όποιοι και αν είναι οι πολιτικοί λόγοι πίσω από αυτήν την επιφυλακτικότητα, οι συστροφές που καλύπτουν την οικονομική πραγματικότητα πίσω από ένα πέπλο νομικής ορθότητας έχουν γίνει πια δυσβάσταχτες. Η ΕΚΤ αφήνει να εννοηθεί ότι θα κάνει τα στραβά μάτια εάν η χρεοκοπία είναι επιλεκτική ή προσωρινή ή αν τουλάχιστον ένας οίκος αξιολόγησης αποφασίσει να μην αξιολογήσει τα ομόλογα με χρεοκοπία. Η αδιαφορία απέναντι στην S&P αποτελεί ξαφνικά μια δυνατή επιλογή.

Γιατί να μη δούμε τα γεγονότα κατάματα; Στη χρεοκοπία, όπως και στον έρωτα, ο πόνος προκαλείται από την άρνηση της πραγματικότητας».

Είναι προφανές, ότι και ο Γιώργος, ο πρωθυπουργός μας, μετά την «ερωτική» του επιστολή στον «Αγαπητό Ζαν Κλόντ» (Γιουνκερ) κατέληξε σε ένα τέτοιο συμπέρασμα: η άρνηση της πραγματικότητας δεν οδηγεί πουθενά…

Και για το λόγο αυτό, επέλεξε την ίδια εφημερίδα (τους FT) για να κάνει τις δηλώσεις του για την «επιλεκτική χρεωκοπία». Και για τον ίδιο αυτό λόγο βγήκε και λίγο μετά ο Μόσιαλος να τα «μαζέψει». Ακριβώς όπως είχε κάνει πριν ενάμισι χρόνο ο Πεταλωτής, για να «μαζέψει» τη δήλωση του Παπακωνσταντίνου περί Τιτανικού.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι δηλώσεις δεν …ξέφυγαν τυχαία. Απλώς τώρα είμαστε βέβαιοι.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.