Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΤα χρόνια πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα ήταν μια προβιομηχανική κοινωνία, όπου η κατά βάση καπιταλιστική της οικονομία στηριζόταν στο εμπόριο. Έτσι είχαμε να κάνουμε με έναν εμπορικό καπιταλισμό μέσα στο πλαίσιο του οποίου ρυθμιζόταν η οικονομία της χώρας.
Τα χρόνια πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα ήταν μια προβιομηχανική κοινωνία, όπου η κατά βάση καπιταλιστική της οικονομία στηριζόταν στο εμπόριο. Έτσι είχαμε να κάνουμε με έναν εμπορικό καπιταλισμό μέσα στο πλαίσιο του οποίου ρυθμιζόταν η οικονομία της χώρας. Οι πρώτες προσπάθειες εκβιομηχάνισης της Ελλάδας συντελούνται ανάμεσα στο 1860 και στα μέσα της δεκαετίας 1880 -1890. «Και η λογική όθεν και η ιστορία και τα παραγγέλματα αυτών των ιδίων διδασκάλων της ελευθερίας του εμπορίου μας υπαγορεύουν ότι δέον να διακρίνωμεν δύο εποχάς κατά πάσαν βιομηχανικήν παραγωγήν την της νηπιότητος και την της ωριμότητος και προόδου αυτής. Η εγχώριος βιομηχανία κατά την πρώτην αυτής εποχήν δείται συνδρομής προστασίας και εμψυχώσεως, εάν δεν θέλωμεν να ίδωμεν αυτήν μαραινομένην και θνήσκουσαν εν τη γενέσει της…». Ιωάννης Σκαλτσούνης, 1868, «Εμβρυώδης βιομηχανία: Υπέρ της βιομηχανικής αμίλλης…».
Το 1856, με χορηγία του μεγαλοεπιχειρηματία Ευαγγέλη Ζάππα (1800-1865) αποφασίστηκε η διοργάνωση βιομηχανικών Ολυμπιάδων, με εκθέσεις ανά τετραετία και με εκπαιδευτικά προγράμματα «προς τελειοποίησιν της εγχωρίου βιομηχανίας». Υπέρ, λοιπόν, της «βιομηχανικής αμίλλης» πραγματοποιήθηκαν το 1859 τα πρώτα Ολύμπια. Η δεύτερη βιομηχανική Ολυμπιάδα έγινε πολύ αργότερα, το 1870, και το 1875 η τρίτη. Σε αυτή την περίοδο (1870 – 1880) υπήρξε μια υποτυπώδης ανάπτυξη της βιομηχανίας, η οποία υποχώρησε ως το 1914, λόγω των έντονων πολιτικών κρίσεων αυτής της περιόδου στον ελληνικό χώρο. Είναι αλήθεια όμως ότι και η δομή της ελληνικής οικονομίας δεν ευνοούσε την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας και αυτό ήταν αποτέλεσμα του ότι οι εμπορικές συναλλαγές και συγκεκριμένα το εξαγωγικό και εισαγωγικό εμπόριο άφηνε περισσότερο κέρδος και σε πολύ συντομότερο χρονικό διάστημα. Ακόμα, ας σημειώσουμε ότι ο χαρακτήρας της κοινωνικής και τεχνολογικής οργάνωσης της χώρας δεν άφηνε αρκετά περιθώρια ανάπτυξης της εγχώριας βιομηχανίας. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», τ. ΙΕ’ σελ. 77, «το φαινόμενο αυτό εξηγείται από την περιορισμένη ανάπτυξη της ελληνικής εσωτερικής αγοράς και τις στενές σχέσεις του ελληνικού εμπορικού και χρηματικού κεφαλαίου με τις καπιταλιστικές χώρες της Δύσεως. Επίσης, ο χαρακτήρας της κοινωνικής και τεχνολογικής οργανώσεως της χώρας δεν άφηνε πολλά περιθώρια στην παραγωγικότητα της εγχώριας βιομηχανίας. Η ελληνική δηλαδή βιομηχανία βασιζόταν κυρίως στο εργατικό δυναμικό και, κατά συνέπεια, καθοριζόταν από τον βαθμό ειδικεύσεως και αποδοτικότητας των ατόμων, και από την ανεπάρκεια της παραγωγικής μονάδας, που ήταν κατά κανόνα οικογενειακή επιχείρηση και γι’ αυτό είχε περιορισμένη δυνατότητα επεκτάσεως και βελτιώσεως».
Βέβαια, η καθυστέρηση και η αδυναμία ταχύρρυθμης ανάπτυξης της ελληνικής βιομηχανίας αποδόθηκε συχνά, πέρα από ιδιότυπους πολιτιστικούς παράγοντες, στην έλλειψη κεφαλαίων και πρώτων υλών. Η αλήθεια ήταν άλλη και σχετιζόταν με τον τρόπο εκμετάλλευσης των διαθέσιμων κεφαλαίων, μια και, όπως είναι γνωστό, η βιομηχανία απαιτεί μακροπρόθεσμες επενδύσεις, ενώ το εμπόριο, όπως είπαμε, αποφέρει άμεσα κέρδη. Έτσι, η χώρα έμεινε εξαρτημένη στον δυτικοευρωπαϊκό καπιταλισμό σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτή η εξάρτηση να έχει νεο-αποικιακά χαρακτηριστικά. Ο χαρακτήρας του ελληνικού εξωτερικού εμπορίου, καθώς και η σχέση του χρηματικού κεφαλαίου της χώρας με το εξωτερικό, προσέδεναν την οικονομική και πολιτική ηγεσία της στις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και ιδιαίτερα στα κυριότερα καπιταλιστικά κράτη της Δύσεως. Ο εμπορικός καπιταλισμός εμπόδιζε έτσι την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας, γιατί τα μεγαλύτερα κέρδη προέρχονταν από εξωτερικά προσανατολισμένες σχέσεις. Η ταχεία ανάπτυξη του εμπορικού ναυτικού ήταν ενδεικτική αυτής της κατάστασης. Το εμπορικό ναυτικό ήταν ο τομέας που παρουσίασε την ταχύτερη ανάπτυξη και τα μεγαλύτερα κέρδη, ακριβώς γιατί ήταν συνδεδεμένος με τον διεθνή εμπορικό καπιταλισμό. Είναι φανερό ότι η συχνά προβαλλόμενη έλλειψη κεφαλαίου δεν ισχύει γι’ αυτόν τον τομέα, που εκτός από την προσφορά του σε ξένο συνάλλαγμα στην Ελλάδα, ελάχιστα συνέτεινε στην οικονομική της ανάπτυξη στο είδος εκείνο του οικονομικού μετασχηματισμού που θα υποβοηθούσε τη βιομηχανική ανάπτυξη.
Ο πόλεμος ως προϋπόθεση ανάπτυξης της βιομηχανίας
Πριν ξεκινήσουν οι εχθροπραξίες του Μεγάλου Πολέμου στη χώρα μας, η βιομηχανία αντιπροσώπευε μόλις το 25% του εθνικού προϊόντος και απασχολούσε αναλογικά μικρό αριθμό του εργατικού δυναμικού της χώρας. Μιλάμε πάντα για μια ελαφρά βιομηχανία που συγκροτούσαν απλές βιομηχανικές μονάδες, οι οποίες επί το πλείστον προμηθεύονταν από το εσωτερικό πρώτες ύλες, κυρίως για την παραγωγή τροφίμων. Ως τις παραμονές του πολέμου οι περισσότερες βιομηχανικές μονάδες ήταν αυτού του επιπέδου. Με την έναρξη του πολέμου και του ρόλου που κλήθηκε να παίξει η γεωργία, ευνοήθηκαν κάποιοι τομείς της ελληνικής βιομηχανίας. Μέσα σε ένα νέο πλαίσιο, όπως αυτό δημιουργήθηκε από τις πολεμικές συγκρούσεις, οι θαλάσσιες μεταφορές επλήγησαν, όπως επίσης διακόπηκαν οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές. Μαζί με αυτά, συγκεντρώθηκαν στον χώρο της Μακεδονίας πολλά στρατεύματα και άρχισε να ισχύει και ο συμμαχικός αποκλεισμός. Όλα αυτά συνέτειναν στην αύξηση της ζήτησης, άρα και της παραγωγής βιομηχανικών προϊόντων. Έτσι, ο πόλεμος υπήρξε η αφορμή να ασκηθεί μια προστατευτική πολιτική για τη βιομηχανία, που ευνόησε την ανάπτυξή της και αύξησε τα κέρδη της. Αν και με μια πρώτη ματιά αυτό συνιστά παράδοξο, ο πόλεμος συνέτεινε ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Αυτή η ανάπτυξη γίνεται στη χώρα μας φανερή από το 1915 και σύμφωνα με την πρώτη βιομηχανική απογραφή, η οποία έγινε το 1917, καταμετρήθηκαν 2.213 εργοστάσια, από τα οποία τα 1.182 ήταν μικρές επιχειρήσεις που απασχολούσαν από 1 έως 5 εργάτες η καθεμιά τους. Άλλες 743 από τις καταμετρημένες επιχειρήσεις χαρακτηρίστηκαν μεσαίου μεγέθους και απασχολούσαν από 6 έως 25 εργάτες και, τέλος, μόνο οι 282 ήταν μεγάλες μονάδες που απασχολούσαν από 26 άτομα και πάνω. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι υπολογίστηκε, με τα δεδομένα πάντα της εποχής, η συνολική αξία όλων αυτών των εγκαταστάσεων σε 260.363.657 δραχμές, ενώ η ετήσια παραγωγή τους έφτανε στις 872.294.304 δραχμές. Το 70% της συνολικής βιομηχανικής παραγωγής της χώρας κάλυπταν τα είδη διατροφής. Η μεγαλύτερη συγκέντρωση της ελληνικής βιομηχανίας ήταν στην Αττική και αντιπροσώπευε το 60% του συνολικού αριθμού των βιομηχανιών ολόκληρης της χώρας, το 62% των κεφαλαίων και το 47% του εργατικού δυναμικού. Η Θεσσαλονίκη ερχόταν δεύτερη και η παραγωγή της αντιπροσώπευε το 25% τόσο του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος όσο και του συνόλου των εξαγωγών.
Συμπεράσματα
Παρά το γεγονός ότι η ελληνική βιομηχανία έδειξε σημάδια ανάπτυξης κατά τη διάρκεια του πολέμου και σημειώθηκε σχετική συσσώρευση κεφαλαίων, δεν έγινε εφικτή η αναγκαία αλλαγή στη δομή της, ώστε να υπάρξει ανάλογη συνέχεια. Η εγχώρια βιομηχανία συνέχισε να βασίζεται στις εγχώριες πρώτες ύλες και οι περισσότερες μονάδες διατήρησαν την παραδοσιακή μορφή λειτουργίας δίχως να προσαρμόζονται στις εξελίξεις. Έτσι, οι μεταλλουργικές επιχειρήσεις όσο και εκείνες των χημικών προϊόντων, που αποτελούσαν σημαντικούς δείκτες βιομηχανικής ανάπτυξης, δεν παρουσίασαν ιδιαίτερη άνοδο. Από τα 149 μεγάλα εργοστάσια που ιδρύθηκαν από τις αρχές του φθινοπώρου του 1917 και το τέλος καλοκαιριού του 1923, μόνο το 13,5% ασχολήθηκε με την παραγωγή χημικών προϊόντων απλής μορφής, ενώ το μισό της παραγωγής δραστηριοποιούνταν στην επεξεργασία τροφίμων. Με δυο λόγια, τα χρόνια του πολέμου, που υπήρξαν μια καθωσπρέπει αφορμή για την αρχή της εξέλιξης μιας σοβαρής προσπάθειας εκβιομηχάνισης της χώρας, δεν αποτέλεσαν ευκαιρία ώστε να εκλείψουν όλοι εκείνοι οι αποτρεπτικοί παράγοντες της περαιτέρω ανάπτυξης της βιομηχανίας.
Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.