search
ΤΡΙΤΗ 15.09.2026 04:03
MENU CLOSE

H επιστροφή του Ανδρέα (8)

16.08.2011 00:51
H επιστροφή του Ανδρέα (8) - Media

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

Tου ανώνυμου Πασόκου…

Όταν µπήκαν στη σουίτα της «Μεγάλης Βρετανίας» που έκλεισε ο κύριος Αντώνης, για να µιλήσουν µε ασφάλεια και ησυχία, αυ­τός κοίταζε τον Αντρέα και δεν το χώραγε ο νους του. Ο πρόεδρος ήταν εδώ και… ολοζώντανος! Ένα αλλόκοτο ταξίδι στον χρόνο, τον είχε φέρει στην Αθήνα, την πιο δύσκολη στιγµή για την Ελ­λάδα…

Tου ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Καθώς µε την Έµιλυ ο Αντρέας πηγαίνει στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», πέφτει επάνω στη µεγάλη συγκέντρωση των «Αγανακτισµένων». Αιφνιδιάζεται και απορεί µε τα συνθήµατα που ακούει. Καταλαβαίνει ότι κάτι πολύ σοβαρό συµβαίνει. Όταν µε δυσκολία καταφέρνει να µπει στο ξενοδοχείο, τηλεφωνεί στον Λιβάνη και του ζητάει να συναντηθούν στο λόµπι της «Μεγάλης Βρετανίας». Ο κύριος Αντώνης στην αρχή νοµίζει ότι είναι φάρσα… Όταν όµως συναντιούνται, συγκινηµένοι, ο ένας πέφτει στην αγκαλιά του άλλου

Όταν µπήκαν στη σουίτα της «Μεγάλης Βρετανίας» που έκλεισε ο κύριος Αντώνης, για να µιλήσουν µε ασφάλεια και ησυχία, αυ­τός κοίταζε τον Αντρέα και δεν το χώραγε ο νους του.

Ο πρόεδρος ήταν εδώ και… ολοζώντανος! Ένα αλλόκοτο ταξίδι στον χρόνο, τον είχε φέρει στην Αθήνα, την πιο δύσκολη στιγµή για την Ελ­λάδα…

«Αντώνη, να σου συστήσω την Έµιλυ…».

«Χαίρω πολύ…» είπε ο παλιός φίλος αποφεύγοντας να κάνει άλλες ερωτήσεις.

Όταν η Έµιλυ αποσύρθηκε διακριτικά και οι δύο άντρες έµειναν µόνοι, ο Αντρέας χωρίς περιστροφές µπήκε στο θέµα.

«Καταλαβαίνω ότι κάτι πολύ σοβαρό συµβαίνει… Αντώνη, θέλω να µου πεις τι ακριβώς γίνεται!».

Έτσι, άρχισε η «µεγάλη διήγηση». Εάν παρακολουθούσε κανείς τον Αντρέα, θα ’βλεπε µέσα από τις συσπάσεις του προσώπου του και τις εκφράσεις των µατιών του τη µεγάλη διακύµανση των συναισθηµάτων του…

«Δηλαδή έσκασε η χειροβοµβίδα στα χέρια του Γιώργου…» σχολία­σε, όταν τελείωσε ο Αντώνης. Μετά, άναψε την πίπα του. «Για την ακρί­βεια, δεν ήξερε πώς να την εξουδετερώσει…» συµπλήρωσε σκεφτικός και ανήσυχος.

«Τι κάνουµε τώρα πρόεδρε;» ρώτησε ο Αντώνης. Ο Αντρέας δεν απά­ντησε. Σηκώθηκε, πήγε µέχρι το µεγάλο παράθυρο και κοίταξε προς το Σύνταγµα. Η συγκέντρωση των «Αγανακτισµένων» ήταν µεγάλη. Ήξερε πολύ καλά ότι η αξία και η ισχύς των κινηµάτων αυτών δεν βρίσκονται στο τι λένε και ποιοι είναι αυτοί που τα συγκροτούν, αλλά στη δυναµική του «γεγονότος» που δηµιουργούν.

Μετά, στράφηκε πάλι προς τον Λιβάνη.

«Το τι κάνουµε τώρα, Αντώνη, δεν είναι απλό θέµα… Η κατάσταση έχει µπερδευτεί πολύ… Κάτι έχω στο µυαλό µου… Θα δούµε αργότερα. Προς το παρόν, πρέπει να λύσουµε µερικά πρακτικά θέµατα. Πού θα µείνω µε την Έµιλυ… κάποια ρούχα… µερικά χρήµατα, ξέρεις…».

«Αυτά είναι εύκολα, πρόεδρε… Αλλά, αν µου επιτρέπεις, την Έµιλυ πού τη βρήκες; Στον παράδεισο;».

«Μακάρι… Δυστυχώς, Αντώνη, τα περί… ουρί του παραδείσου είναι ανακριβείς φήµες, που κυκλοφορούν µόνο στη γη! Η Έµιλυ είναι αερο­συνοδός των “Πλανητικών Αερογραµµών”. Στο Διαστηµόπλοιο “Παρά­δεισος Ι” γνωριστήκαµε… Και µετά, µετά… ξέρεις, µε ακολούθησε εθε­λοντικά…» είπε ο Αντρέας µε ύφος…

Ο Λιβάνης δεν έκανε κανένα σχόλιο. Ήξερε ότι τα… σχετικά ενοχλούν τον πρόεδρο. Όµως κάτι δεν του πήγαινε καλά… Και αυτή την εµµονή µε τις… αεροσυνοδούς δεν την καταλάβαινε! Χάθηκαν, εν πάση περιπτώ­σει, τόσες σοβαρές κυρίες, που υπήρχαν;…

«Πολύ ωραίο κορίτσι» είπε.

«Όχι, µόνο ωραίο, Αντώνη, αλλά και πολύ έξυπνο και µορφωµένο…» συµπλήρωσε σοβαρά ο Αντρέας. Ο Λιβάνης κούνησε απλά το κεφάλι του, τάχατες µε νόηµα, χωρίς να πει τίποτα. Όταν έλεγε τέτοια ο Αντρέ­ας, ήξερε ότι την είχε δαγκώσει…

Γιατί πάντα το ίδιο έλεγε!

«Σύµφωνοι, πρόεδρε… Πηγαίνω εγώ τώρα να τακτοποιήσω τα πρακτι­κά, εσύ θα µείνεις απόψε εδώ και αύριο θα ’ρθω να σε πάρω…». Εν τω µεταξύ, εµφανίστηκε και η Έµιλυ. Ο κύριος Αντώνης χαιρέτισε ευγενικά και έφυγε…

Στο ασανσέρ σκεφτόταν ότι σ’ ένα πράγµα σίγουρα ο Αντρέας είχε δί­κιο, η Έµιλυ ήταν… θεϊκό πλάσµα!

Οι «Ερινύες»

Στο µυαλό του Πέτρου, καθώς κα­τηφόριζε τη Σκουφά για να πάει στο γρα­φείο του κυρίου Αντώνη, στριφογύριζε συνεχώς το τελευταίο τηλεφώνηµα που του είχε κάνει. Κάπως ταραγµένος, του ζήτη­σε να κλείσει µε µεγάλη µυστικότητα µια σουίτα στο «Πεντελικό», στο όνοµα κύριος και κυρία Μεγάλου, να νοικιάσει ένα αυτοκίνητο και να του πάει µερικά χρήµατα σε ρευστό…

Μίλαγε συνωµοτικά, από ένα άγνωστο τηλέφωνο, ενώ δεν τον είχε πάρει στο κινητό του, αλλά τον είχε βρει στο τηλέφωνο του καφέ της οδού Ξενοκράτους, που πηγαίνει κάθε πρωί. «Περίεργα πράγµατα…» µουρµούρισε.

Κατέβηκε τη Λυκαβηττού και έστριψε Σόλωνος. Έκανε ζέστη, αλλά ευτυχώς φυσούσε λίγο. Δεν άργησε να φτάσει στο γραφείο του κυρίου Αντώνη. Τον βρήκε σε µια περίεργη κατάσταση. Ήταν σε φορτισµένη συγκινησιακή ένταση, µε ταυτόχρονη έντονη ανησυχία. Ο Πέτρος προ­σπάθησε να µη δείξει ότι έχει καταλάβει την απροσδόκητη αλλαγή της συµπεριφοράς του. Έκανε σαν να µη συµβαίνει τίποτα…

«Εδώ είναι η κάρτα της σουίτας, τα κλειδιά του αυτοκινήτου και ο φά­κελος µε το ρευστό…» είπε αφήνοντάς τα πάνω στο γραφείο του. Μετά κάθισε στη δερµάτινη πολυθρόνα.

Ο Λιβάνης σηκώθηκε και τα εξέτασε ένα – ένα. Άνοιξε τον φάκελο, έριξε µια µατιά και µετά ξανακάθισε. «Σου είπα µεγάλη µυστικότητα, ελπίζω να το πρόσεξες…» είπε.

«Δεν είµαστε παιδιά, Αντώνη…».

«Εντάξει, µη µε παρεξηγείς…».

Ο Πέτρος δεν ήθελε να τον φέρει σε δύσκολη θέση µε αδιάκριτες ερωτήσεις, όµως διαισθανόταν ότι σαν να ’θελε να βγάλει από πάνω του ένα «ασήκωτο βάρος».

Έτσι δεν άντεξε και το πέταξε…

«Αυτός, Αντώνη µου, ο κύριος… Μεγάλος ποιος είναι; Πρώτη φορά ακούω τ’ όνοµά του…».

Ο Λιβάνης άρχισε να «κερώνει»…

Δεν µιλούσε. Το βλέµµα του ήταν απλανές… Ο Πέτρος ανησύχησε.

Ξαφνικά, ένα δάκρυ άρχισε να κυλάει από το αριστερό µάτι του…

Είχε βουρκώσει. Όταν αποφάσισε να µιλήσει, µε δυσκολία έβγαινε η φωνή από το στόµα του.

«Ποιος είναι αυτός ο κύριος Μεγάλος ρωτάς, Πέτρο µου… Έλα ντε, ποιος είναι ο Μεγάλος;… Πρώτη φορά λες ότι ακούς τ’ όνοµά του… Ένας είναι ο Μεγάλος, Πέτρο µου, αλλά τον ξεχάσαµε… Ένας είναι…» είπε ο κύριος Αντώνης και ξέσπασε σε λυγµούς!

Ο Πέτρος τα ’χασε. «Δεν είναι δυνατόν…» µουρµούρισε «ο “ιός Αντρέα” κοντεύει να ξεκληρίσει όλο το ΠΑΣΟΚ, ακόµα και τους πιο σο­βαρούς ανθρώπους…».

Προσπάθησε να τον συνεφέρει. Ζήτησε ένα ποτήρι νερό. Κάποια στιγ­µή ηρέµησε.

«Πέτρο, πρέπει να σου εξοµολογηθώ κάτι… Δεν το χωράει ο νους του ανθρώπου, αλλά είναι απολύ­τως αληθινό! Με πήρε τηλέφωνο ο… Αντρέας και συναντηθήκαµε στη “Μεγάλη Βρετανία”!».

«Α… αυτός είναι σε χειρότερη κατάσταση από τον… Παναγιωτακόπουλο. Ο ένας τον βλέπει στον… ύπνο του και ο άλλος τον συ­ναντά στον… ξύπνιο του, στη “Μεγάλη Βρετα­νία”!» σκέφτηκε. Η κατάσταση ήταν δύσκολη… Όµως δεν ήθελε να δείξει την ανησυχία του.

«Έλα… και τι έγινε; Γευµατίσατε µαζί…» ρώτησε ο Πέτρος, φοβούµε­νος τα χειρότερα.

«Όχι… απλά µιλήσαµε!».

«Αυτό είναι καλό…» σκέφτηκε. «Δηλαδή, η σουίτα στο “Πεντελικό”, τα λεφτά και το νοικιασµένο αυτοκίνητο είναι για τον Αντρέα!» συνέχισε ο Πέτρος.

«Ακριβώς…».

«Και τι άλλο σου είπε ο… πρόεδρος;» επέµεινε ο Πέτρος. «Καµιά… γκόµενα δεν ζήτησε;».

«Όχι… τη βρήκε και την έφερε µόνος του!». Ο Πέτρος «τινάχθηκε» σαν να τον διαπέρασε ηλεκτρικό ρεύµα.

«Πού τη βρήκε;».

«Ήταν… αεροσυνοδός στο Διαστηµόπλοιο “Παράδεισος Ι” και τον ακολούθησε, όπως µου είπε, εθελοντικά…» απάντησε ο Αντώνης.

Τώρα ο Πέτρος ήταν σίγουρος ότι κάτι κακό συνέβαινε µε τον κύριο Αντώνη.

«Εντάξει, τουλάχιστον δεν είναι… καµαριέρα, να ’χουµε κι άλλου τύ­που µπλεξίµατα! Γιατί στις… αεροσυνοδούς έχει το νόου-χάου!» πέταξε.

«Αυτό σκέφτηκα κι εγώ…» είπε ο Αντώνης και συνέχισε «αύριο θα πά­µε µαζί να τον δούµε!».

Ο Πέτρος, φοβούµενος ότι, αν του χαλάσει το χατίρι, θα χειροτερέ­ψουν τα πράγµατα, συµφώνησε…

Όταν βγήκε στη Σόλωνος, δεν ήξερε κυριολεκτικά τι να κάνει. Αυτός ο «ιός Αντρέα» εξαπλούτο ραγδαία και έπληττε όλους τους παλιούς ΠΑ-ΣΟΚους. Είχε γίνει σχεδόν επιδηµία… Άλλοι τον έβλεπαν στον ύπνο τους να τους δίνει συµβουλές. Άλλοι τον… συναντούσαν στον ξύπνιο τους. Άλ­λοι έλεγαν ότι ήταν «πίσω από το κίνηµα των “Αγανακτισµένων”» ή ότι µε τη… Βάσω µπροστά έκανε «παιχνίδι» στην Κοινοβουλευτική Οµάδα… Ό,τι µπορεί να φανταστεί κανείς!

Η µόνη εξήγηση για τον Πέτρο ήταν οι… Ερινύες! Οι Ερινύες που κυ­νηγούσαν το παλιό ΠΑΣΟΚ, γιατί ανέχθηκε την «πατροκτονία» του Γιώρ­γου… Άλλη εξήγηση δεν υπήρχε!

Συνεχίζεται…

google_news_icon

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.

ΤΡΙΤΗ 15.09.2026 03:15