Η επιστροφή του Ανδρέα (9)

Tου ανώνυμου Πασόκου…

Ο Αντρέας ξύπνησε πρωί – πρωί. Η θέα από τη σουίτα της «Με­γάλης Βρετανίας» ήταν καταπληκτική. Έβλεπε Ακρόπολη, ενώ απλωνό­ταν πανοραµική µπροστά του η πλατεία Συντάγµατος και το κτήριο της Βουλής.

Tου ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Στη σουίτα της «Μεγάλης Βρετανίας», ο Αντώνης Λιβάνης ενηµερώνει τον Αντρέα για το τι γίνεται στη χώρα Όταν αργότερα συγκινηµένος διηγείται στον Πέτρο τι ακριβώς συνέβη, ο Πέτρος καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά µε τον Αντώνη! Ανησυχεί… Ο «ιός Αντρέα» εξαπλώνεται ως επιδηµία! Άλλος τον βλέπει στον… ύπνο του. Άλλος στον… ξύπνιο του. «Σε λίγο, µερικοί θα λένε ότι πίσω από την αναταραχή στην Κοινοβουλευτική Οµάδα και τους “Αγανακτισµένους” κρύβεται ο Αντρέας!» σκέφτεται. Ενώ ως µόνη εξήγηση βλέπει τις Ερινύες

Δεν έμεινε τίποτα…

Ο Αντρέας ξύπνησε πρωί – πρωί. Η θέα από τη σουίτα της «Με­γάλης Βρετανίας» ήταν καταπληκτική. Έβλεπε Ακρόπολη, ενώ απλωνό­ταν πανοραµική µπροστά του η πλατεία Συντάγµατος και το κτήριο της Βουλής.

Μαζί µε το πρωινό, παρήγγειλε να του φέρουν στο δωµάτιο και τον αθηναϊκό Τύπο. Η Έµιλυ, εξουθενωµένη από το έντονο ερωτικό βρά­δυ, εξακολουθούσε να είναι παραδοµένη άνευ όρων στη γλυκιά πρωινή αγκαλιά του Μορφέως…

Η ανάµεικτη µυρωδιά του ζεστού καφέ µε τα κρουασάν βουτύρου που µύρισε όταν άνοιξε την πόρτα στον σερβιτόρο, ενίσχυσε µέσα του τα επιχειρήµατα υπέρ του µάταιου επί της γης κόσµου έναντι της πληκτι­κής «αιώνιας ζωής» του Παραδείσου! Όµως πολύ περισσότερο τον είχε συνεπάρει η ανάµεικτη µυρωδιά χαρτιού και µελανιού που ανέδιδαν οι αθηναϊκές εφηµερίδες. Αυτές του ’χαν λείψει περισσότερο από οτιδή­ποτε άλλο…

Κάθισε στην πολυθρόνα, ήπιε µια γουλιά καφέ και «έπεσε µε τα µού­τρα» στις εφηµερίδες. Ξεφύλλιζε και «ρούφαγε» τα πάντα, µε µεγάλη ταχύτητα… Κάποια στιγµή σταµάτησε. Ρούµπωσε.

Τις πέταξε κάτω, έγειρε προς τα πίσω και έκλεισε τα µάτια του.

Του φαινόταν όλο το σκηνικό εξαιρετικά παράλογο. Ήταν σαφές ότι αυτά που ζητούσε η τρόικα κατηύθυναν τη χώρα σε ξεπούληµα και µα­κροχρόνιο µαρασµό. Δεν οδηγούσαν πουθενά, πλην µόνο σε µια αναδι­άρθρωση εις βάρος του λαού. Τα περί ανταγωνισµού και ανάπτυξης µέ­σω εσωτερικής υποτίµησης, ήταν νεοφιλελεύθερες σαχλαµάρες…

Εκείνο, όµως, που εντελώς τον εκνεύριζε, ήταν ότι όλοι υποτιµούσαν το προφανές συστηµικό πρόβληµα, που για την Ευρώπη ήταν ένα ευρώ χωρίς κοινή οικονοµική πολιτική, σ’ ένα σύνολο ανισότιµων µεταξύ τους οικονοµιών, χωρίς αναπτυξιακές µεταφορές πόρων. Ήταν σίγουρο ότι κάποια στιγµή θα ανατινασσόταν στον αέρα… «Πώς είναι ένα ελληνικό πρόβληµα, όταν το ίδιο έχουν η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, το Βέλγιο, η Ιταλία, δηλαδή η µισή Ευρώπη, αν προσθέσουµε και τη Γαλ­λία;» µουρµούρισε.

Από την άλλη, ήταν η γιγάντωση του ανεξέλεγκτου χρηµατοπιστωτι­κού συστήµατος που είχε υποτάξει τους πολιτικούς και είχε µετατρέψει τους µηχανισµούς παραγωγικών επενδύσεων σε… καζίνο πλασµατικών τίτλων, για να γεννάει το χρήµα περισσότερο χρήµα, χωρίς καµία παρα­γωγική δραστηριότητα.

Εντάξει, η Ελλάδα είχε µια µικρή και στρεβλή παραγωγική βάση, µε µια διευρυµένη κρατική γραφειοκρατία και κρατικοδίαιτη επιχειρηµατι­κή τάξη. «Διορθώνεται όµως τίποτα µε το να µειώνει κανείς µισθούς και συντάξεις 1.500 ευρώ και κάτω; Αυτό είναι το πρόβληµα;» σφύριξε µέ­σα από τα δόντια…

Τα ’χε πάρει και µε το «Μεσοπρόθεσµο»! Υπήρχαν, έβλεπε, αντιδρά­σεις στην Κοινοβουλευτική Οµάδα του ΠΑΣΟΚ, αλλά χαλαρές… και σε ανόητη πολιτική βάση. Κι εκείνος ο Παπακωνσταντίνου µάλλον παιδί ή ανίψι του Μιχάλη θα ’ταν, συµπεριφερόταν σαν γραφειοκράτης των Βρυ­ξελλών! Έλεγε απίθανες κοινοτοπίες. Αυτό, βέβαια, θα ’ταν το λιγότερο, αν δεν ήταν αυτά που ’λεγε εκτός οικονοµικής πραγµατικότητας… Τέτοιες σαχλαµάρες δεν θα έλεγαν, ήταν σίγουρος, ούτε οι πιο σκληροί εκπρό­σωποι και αναλυτές των αγορών… Γιατί µπορεί να εξυπηρετούν συγκεκρι­µένα συµφέροντα, αλλά τουλάχιστον ξέρουν και καταλαβαίνουν…

Το κέφι του είχε χαλάσει…

Παρ’ ότι δεν το οµολογούσε ούτε στον ίδιο τον εαυτό του, εκείνο που τον πείραζε περισσότερο, δεν ήταν τόσο τα… οικονοµικά του Γιωργάκη και του άγνωστου σ’ αυτόν Παπακωνσταντίνου – τις πολιτικές δυσκολίες τις ήξερε… – όσο η διαπίστωση ότι από τη δική του ιδε­ολογική και πολιτική παρακαταθήκη δεν είχε µείνει στο ΠΑΣΟΚ σχεδόν τίποτα… Αυτό τον ενοχλούσε.

Απ’ αυτές τις κατηφείς σκέψεις τον έβγαλε η Έµιλυ. Εί­χε ξυπνήσει. Έτσι αγουροξυπνηµένη, σχεδόν υγρή… µε το σλιπάκι της µόνο κι ένα σέξι µπούστο, ήρθε και ξάπλωσε επάνω του στην πολυθρόνα, σαν γατούλα…

«Δεν θέλω να σε βλέπω έτσι κακόκεφο, αγάπη µου…» του ψιθύρισε στ’ αυτί, ενώ στα τρυφερά της χάδια δεν µπόρεσε ν’ αντισταθεί κα­νένα σύννεφο απ’ αυτά που ’χαν µπει στο µυαλό του Αντρέα…

Οι «Ιππότες του Ναού»

Μετά τον Αντώνη, ο Πέτρος κατηφόρισε προς την «Ιπποκράτους». Η συζήτηση µαζί του τον είχε σοκάρει. Είχε, λέει, συναντήσει τον Αντρέα στη «Μεγάλη Βρετανία», τον οποίο, λέει, συνόδευε µια γκόµενα και έπρεπε την άλλη µέρα να πάνε µαζί να τον πάρουν και να τον εγκατα­στήσουν στο «Πεντελικό» της Κηφισιάς! Τρελά πράγµατα…

Ανέβηκε στον πέµπτο όροφο των γραφείων του ΠΑΣΟΚ και κατευθύν­θηκε στο γραφείο του Καχριµάκη. Προφανώς, δεν θα έλεγε τίποτα… Πε­ρισσότερο πήγαινε για… «αποσυµπίεση»!

Όταν µπήκε όµως µέσα, βρήκε τον Μιχάλη καρφωµένο µπροστά στην τηλεόραση. Είχε έκτακτο δελτίο…

«Τι έγινε;» ρώτησε.

«Παραιτείται ο Γιώργος!»

Του Πέτρου δεν του έκανε εντύπωση…

Ήξερε την ψυχολογία του. Πολλές φορές, όταν βρισκόταν σε αδιέξο­δο ή είχε την αίσθηση του αδιεξόδου, µπερδευόταν και η υπέρβαση που επιχειρούσε, συµπεριελάµβανε και τον… εαυτό του! Αυτό ήταν… αντι-παπανδρεϊκό.

«Πήγε δηλαδή στον Παπούλια;»

«Όχι, ρε Πέτρο, κάτι χειρότερο, παραιτήθηκε τηλεφωνικά στον… Σαµαρά! Αν είναι δυνατόν… Θα µας τρελάνει ο άνθρωπος…» είπε ο γραµµατέας.

Εκείνη την ώρα χτύπησε το τηλέφωνό του. Ήταν ο Παπουτσής.

«Ναι, ρε Χρήστο… Έτσι είναι… Κατάλαβα… Κάτι πρέπει να κάνουµε…

Προφανώς… Εντάξει… Εντάξει…» είπε ο Μιχάλης αναστατωµένος και έκλεισε το τηλέφωνο.

«Μιχάλη, ξυπνάτε, άρχισε να παίρνεις τηλέφωνο τους δικούς του… Τον Γερουλάνο, τον Παµπούκη, τη Ρεγγίνα, τον Ραγκούση κ.λπ. Αυτοί µόνο µπορούν να µην τον αφήσουν να παραιτηθεί. Για­τί δεν υπάρχουν χωρίς τον Γιώργο… Και επίσης πρέπει να ειδοποι­ηθεί η Μαργαρίτα και τα παιδιά. Βάλε κάποιον να πάρει τώρα τον Νίκο και τον Αντρίκο… Ο Γιώργος είναι ικανός να τα παραδώσει όλα σε… πέ­ντε λεπτά! Εάν γλιτώσουµε από τα… “πέντε λεπτά”, θα επανέλ­θει σε… κανονική λειτουργία» φώναξε µε τον γνώριµο τρόπο του ο Πέτρος. Ο γραµµατέας του ΠΑΣΟΚ, ο Μιχάλης Καχριµάκης, χωρίς καθυστέρηση άρχισε να παίρνει το ένα τηλέφω­νο µετά το άλλο… Έπρεπε να προλάβει! Ο Πέτρος, που καθόταν σε µια µικρή πολυθρόνα του τραπεζιού συσκέψεων, παρακολουθούσε σιωπηλός τον µα­ραθώνιο των τηλεφωνηµάτων. Η «αόρατη φρουρά» του παπανδρεϊσµού  είχε  κινητοποιηθεί. Ο Γιώργος ήταν ένας Πα­πανδρέου! Όσο κι αν τον έβριζαν, τον κριτίκαραν ή ήταν αντίθετοι µε αυτά που έκανε, όταν βρισκόταν σε κίνδυνο έµπαιναν µπροστά… Ήταν κάτι σαν τους «Ιππότες του Ναού»… Ενός όµως «Ναού» που για την αξία και τη δύναµή του πολλοί αρχίζουν να αµφιβάλλουν!

Παραισθήσεις…

Ο… Αρκούδος δεν καταλάβαινε τίποτα! Δεν ήξερε τίποτα και, βλέποντας τα έκτακτα δελτία ειδήσεων, κόντευε να τρελαθεί…

Εκείνη τη στιγµή, χτύπησε το Μπλάκµπερι.

«Ναι…».

«Νίκο, παιδί µου, εγώ είµαι… Ελπίζω να θυµάσαι τη φωνή µου…».

«Μάλιστα, Πρόεδρε!» είπε αυθόρµητα ο Αθανασάκης, χωρίς να πολυσκεφθεί…

«Άκου, παιδί µου, µε προσοχή γιατί τα γεγονότα τρέχουν… Να πείσετε τον Γιώργο να µην παραιτηθεί. Είναι ντροπή… Δεν ταιριάζει σε Παπαν­δρέου, εκτός του ότι είναι πολιτικά τραγική και καταστροφική κίνηση και για τον ίδιο, αλλά πολύ περισσότερο για τη χώρα! Αν είναι να κάνει κυ­βέρνηση συνεργασίας, ας την κάνει µε τον… Βενιζέλο! Είναι προτιµότε­ρο, από τον Σαµαρά… Εξάλλου, θα παραµείνει και πρωθυπουργός… Βέ­βαια, ο δρόµος είναι δύσκολος… Αλλά γι’ αυτό, Νίκο, φταίτε κι εσείς… Τα κάνατε λάθος όλα από την αρχή… Κινήσου όµως γρήγορα… Εµείς θα τα ξαναπούµε!» είπε η φωνή από την άλλη άκρη και έκλεισε το τηλέφωνο.

Ο Αρκούδος είχε µείνει αποσβολωµένος. Δεν καταλάβαινε τι του εί­χε συµβεί. Είχε παραισθήσεις. Άκουσε καλά; Η φωνή πάντως ήταν του Αντρέα! Γι’ αυτό δεν είχε αµφιβολίες… Άρα είχε παραισθήσεις!

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.