Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Είναι άθλος να επισκεφτεί κανείς το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης μια Παρασκευή βράδι χωρίς μετρό και με το Ηρώδειο σε πλήρη λειτουργία.

Της Κατερίνας Αγγελιδάκη

Είναι άθλος να επισκεφτεί κανείς το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης μια Παρασκευή βράδι χωρίς μετρό και με το Ηρώδειο σε πλήρη λειτουργία. Χρειάστηκα σχεδόν μια ώρα για να φτάσω εκεί με το αυτοκίνητο από την μποτιλιαρισμένη λεωφόρο Βουλιαγμένης και άλλα σαράντα λεπτά για να βρω να παρκάρω. Τα παρακείμενα πάρκιγκ μου έλεγαν «είμαστε πλήρεις», θέση στο δρόμο ούτε για δείγμα, και ο «Διόνυσος» φουλαρισμένος από τους θαμώνες του Ηρωδείου. «Μήπως είστε κι εσείς για το Ηρώδειο;», με ρώτησε ξάφνου συμπαθής παρκαδόρος του εστιατορίου. «Ναι», είπα ψέματα, «Εκεί πάω». Ανακουφισμένη, πήρα μια κάρτα με αριθμό, παρέδωσα τα κλειδιά και περπάτησα άλλα είκοσι λεπτά μέχρι να φτάσω στην κεντρική είσοδο του Μουσείου. (Η πλαϊνή πόρτα είχε κλείσει από τις 7.30, όπως κάθε βράδι, παρόλο που κάθε Παρασκευή το μουσείο είναι ανοικτό μέχρι τις 10 και το εστιατόριο ως τις 12). Ξέπνοη και φρικτά κουρασμένη ανηφόρησα την επικλινή είσοδο και ανέβηκα μπροστά στις Καρυάτιδες για να βρω το ραντεβού μου. Κατάκοπη, επίσης, διέσχισα τα πολλά τετραγωνικά της αίθουσας του Παρθενώνα. Η φίλη μου, Γερμανίδα από το Γκίσσεν, είχε μερικές απορίες για τα εκθέματα, τις οποίες ανέλαβε να μας λύσει ένας ευγενικός κύριος του Μουσείου, ο οποίος μας πληροφόρησε ότι δεν μπορεί να μας ξεναγήσει, διότι το Μουσείο δεν αναλαμβάνει ξεναγήσεις. Η φίλη μου ζήτησε να αγοράσει κατάλογο αλλά, εκτός από ένα φυλλάδιο, κατάλογος δεν υπήρχε. Με τα πολλά, και αφού κόντευα να πέσω κάτω από την κούραση, ζητήσαμε ένα τραπέζι στην ταράτσα του εστιατορίου. Δυστυχώς ήταν όλα γεμάτα (είναι πολύ λίγα τα τραπέζια στα πολλά τετραγωνικά του υπαίθριου χώρου). Έτσι, βολευτήκαμε στην κλειστή αίθουσα με τον κλιματισμό, σε ένα τραπέζι με μισή θέα του Παρθενώνα. Φεύγοντας για να πάμε στο αυτοκίνητο η φίλη μου είπε με απορία: «Γιατί είναι μόνο 5 ευρώ το εισιτήριο; Πολύ φτηνό το έχετε. Στη Γερμανία είναι πολύ πιο ακριβά». Απάντησα κάτι του τύπου «είναι στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής του νέου Μουσείου». Λίγο αργότερα, όταν η φίλη μου είδε ότι πληρώσαμε στο πάρκιγκ 10 ευρώ κατάλαβε τι εννοούσα. Αυτό που δεν κατάλαβε ήταν τι μου είπε ο παρκαδόρος όταν τον ρώτησα γιατί δεν κόβουν αποδείξεις:«Τι να σας κάνω τώρα εγώ κυρία μου, μην το ψάχνετε, καταλαβαίνετε πώς λειτουργούν τα πράγματα…»

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.