Της Σίσσυς Παπαδάκη

«Μήπως έχεις το περσινό βιβλίο του γιου σου;», με ρώτησαν.

Της Σίσσυς Παπαδάκη

«Μήπως έχεις το περσινό βιβλίο του γιου σου;», με ρώτησαν. «Στο βιβλιοπωλείο, στην άλλη άκρη της Αθήνας, ανακάλυψα κάτι Μαθηματικά Α Λυκείου», είπε ένας άλλος .«Ξέρετε πόσο πλήρωσα για φωτοτυπίες του βιβλίου των Αρχαίων;» αγανάκτησε ένας τρίτος. Θλιβερό όλο αυτό το «σαφάρι» για τα σχολικά βιβλία και δικαιότατες οι διαμαρτυρίες των γονέων. Θλιβερή ,όμως, και η απάντηση που έδωσα στο πρώτο ερώτημα: «Όχι, δεν έχω ούτε περσινά, ούτε προπέρσινα σχολικά βιβλία». Αγαπώ τα βιβλία, αλλά τα σχολικά δεν μου φάνηκαν ποτέ κάτι παραπάνω από βαρετά αναγνώσματα μιας χρήσης, για να περάσει ένα παιδί τη τάξη, για να μπει στο πανεπιστήμιο. Όχι για να μορφωθεί. Μήπως εσείς είδατε κανέναν να αναφέρει τη λέξη «μόρφωση»; Σε όλες τις συζητήσεις για τις αλλαγές στα πανεπιστήμια, για «επαγγέλματα», για «σύνδεση με την αγορά» και για «κατάρτιση» ακούμε. Η μόρφωση μοιάζει να μην απασχολεί κανέναν πια και μάλλον γι’ αυτό κανείς δεν διαμαρτύρεται σοβαρά για το περιεχόμενο των σχολικών βιβλίων των βιβλίων που στο τέλος της σχολικής χρονιάς πετιούνται στα σκουπίδια

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.