Η επιστροφή του Ανδρέα (18)

Του ανώνυμου Πασόκου…

Ο Νίκος ήταν από τους ελάχιστους ανθρώπους, ίσως και ο µόνος που ήξερε τόσο καλά τις ψυχολογικές αντιδράσεις του Γιώρ­γου. Τα πάνω και τα κάτω του…

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Η Ρεγγίνα αναγγέλλει στονπρωθυπουργό τηνεξαφάνιση του ΠαύλουΓερουλάνου. Ο Γιώργος αιφνιδιάζεται… Εν τω µεταξύ στο πρώτο Εκτελεστικό του αληθινού και λαογέννητου ΠΑΣΟΚ, ο Παναγιωτακόπουλος ενηµερώνει τον Αντρέα για τη «σύλληψη» του Γερουλάνου και του ζητάει την άδεια να συλλάβει και άλλους υπουργούς. Ο Αντρέας χαµογελάει… καθώς ο πιστός πρώην συγκεντρωσιάρχης του δεν έχει ακόµη καταλάβει ότι η κυβέρνηση έχει ήδη απαχθεί ό τους… τροϊκανούς! Εντω µεταξύ µε όσα συµβαίνουν στην Ευρώπη αρχίζει να ανησυχεί ο… Άγιος Πέτρος, µήπως το… ντόµινο επηρεάσει και τον… Παράδεισο!

44 Η παρέμβαση του Νίκου

Ο Νίκος ήταν από τους ελάχιστους ανθρώπους, ίσως και ο µόνος που ήξερε τόσο καλά τις ψυχολογικές αντιδράσεις του Γιώρ­γου. Τα πάνω και τα κάτω του… Του ’χε κάνει εντύπωση η χαλαρότη­τα των αντιδράσεων του Μαξίµου στις απειλές των βουλευτών ότι θα καταψηφίσουν το νοµοσχέδιο… Του ’χαν µπει στο µυαλό διάφορες υπόνοιες. Τι έκανε ο Γιώργος; Μήπως πάλι τον είχε πιάσει καµιά τάση φυγής και κάποια στιγµή θα αιφνιδίαζε τους πάντες;

Άσε δε αυτό που είπε ο Βενιζέλος, «αν δεν µας εµπιστεύ­εστε… ρίξτε µας!».

Ήταν δίληµµα για να ψηφίσουν ή συγκαλυµµένη προτρο­πή για να… καταψηφίσουν; Κάτι του «µύριζε» σ’ όλη αυτή την ιστορία…

Ο ανήσυχος συγγραφέας της οικογένειας Παπανδρέου, µε το έντονο παρασκηνιακό του ταµπεραµέντο, µ’ αυτές τις σκέψεις µπήκε στο γραφείο του πρωθυπουργού.

«Δεν πιστεύω να θέλεις πάλι να παραιτηθείς…» πέταξε µε το «καλη­µέρα» στον Γιώργο.

«Όχι βέβαια… Πώς σου ήρθε αυτό;».

Ο Νίκος τον ήξερε καλά. Όταν απαντούσε έτσι, κάτι άλλο είχε στο µυαλό του.

«Γιώργο, σου το ’χω πει κι άλλες φορές, ό,τι και να γίνει, δεν παραι­τείσαι! Αν αφήνεις τους βουλευτές να λένε αυτά, γιατί θέλεις να ρίξουν την κυβέρνηση, το καταλαβαίνω… Αυτό έχει µια λογική. Υπό έναν όµως όρο. Θα παραµείνεις αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, έστω και αν στις επόµενες εκλογές πάρεις… 15%! Γιατί, εάν εν µέσω χρεοκοπίας µείνεις χωρίς κόµµα, δηλαδή απροστάτευτος, τα δεινά και για σένα και για την οικο­γένεια θα είναι µεγάλα…» είπε ο Νίκος.

Ο Γιώργος χαµογέλασε νωχελικά. Ο Νίκος στις δύσκολες στιγµές ήταν πάντα δίπλα του και τον εµπιστευόταν. Η αλήθεια είναι ότι ήθελε να τα παρατήσει, δεν άντεχε άλλο πια… Το αδιέξοδο ήταν µεγάλο… Και το χειρότερο ήταν ότι κανένας δεν αναγνώριζε τις προσπάθειές του! Όµως ήξερε και τους… κινδύνους που υπήρχαν αν τα παρατούσε. Ο Βε­νιζέλος ήταν το λιγότερο… Ούτε καν τον ένοιαζε. Εξ άλλου ήταν ήδη κι αυτός µέρος του προβλήµατος.

«Εντάξει, Νίκο… Έχεις δίκιο. Απλώς σκέφτοµαι µήπως είναι καλύ­τερα να µε ρίξουν τώρα ή να πάω σε εκλογές ύστερα από δύο µήνες έχοντας ψηφίσει τα πάντα και µε την “καυτή πατάτα” της νέας ευρω­παϊκής συµφωνίας στα χέρια µου… Δεν το ’χω ακόµη ξεκαθαρίσει…» είπε ο πρόεδρος.

Ο Νίκος έµεινε σκεφτικός για λίγο. Μετά σχολίασε. «ΟΚ… κατάλα­βα. Κάνε ό,τι νοµίζεις. Αλλά θα παραµείνεις αρχηγός ακόµα και µε το 15%… Αυτό δεν συζητείται!».

Ο Γιώργος πήρε µια βαθιά ανάσα. Ήξερε ότι ο Νίκος είχε δίκιο.

45 Οι υποψίες και η Ελούντα

Όταν τελείωσε το Εκτελεστικό υπό την προεδρία του Αντρέα στη σουίτα του Πεντελικού, ο πρόεδρος ζήτησε από τον Αντώνη να µείνει. Όταν αποχώρησαν οι άλλοι, ο Αντρέας άνοιξε το συρτάρι του γραφείου και έβγαλε ένα περιοδικό και το πέταξε πάνω στο τραπεζάκι του σαλο­νιού. Ήταν τα… «Επίκαιρα»!

«Τι είναι αυτά που γράφει για τη σχέση του Γιώργου µε τους Αµερικάνους;…» ρώτησε τον Αντώνη καρφώνοντάς τον µε εκείνο το καθηλω­τικό του βλέµµα.

«Πρόεδρε… ξέρεις. Εσύ πάντα είχες αυτές τις υποψίες. Μια φορά, θυµάσαι, στην Ελούντα, σου το ’χε πει και ο Κάρολος…» απάντησε κάπως αµήχανα ο κύριος Αντώνης.

«Τα έγγραφα της πρεσβείας είναι γνήσια;».

«Έτσι µου είπε ο Ηλίας…». Ο Αντρέας συνοφρυώθηκε. Δεν ήταν κάτι που τον εξέπληττε. Ήταν κάτι που πάντα υποψιαζόταν, αν και ποτέ δεν το πίστευε. Καµιά φορά έκαναν «πλάκα» γι’ αυτό το θέµα µε τον Κάρο­λο, µεταξύ «τυρού και αχλαδίου», στην Ελούντα… Ήταν, πάντως, κάτι που τον ενοχλούσε πολύ, έστω και αν το ’κρυβε µέσα από το χιούµορ. Έτσι… γύρισε σελίδα!

«Αντώνη, φοβούµαι ότι µας πάνε προς τη δραχµή… Το κράτος εί­ναι διαλυµένο. Αυτό είναι πιο σοβαρό και από το έλλειµµα, γιατί δεν µπορείς να κάνεις τίποτα… Δεν υπάρχει “εργαλείο”! Και ο λαός δεν θα αντέξει. Η “συνταγή” είναι παράλογη. Θα βγουν σε λίγο όλοι στους δρόµους…».

«Και τι µπορούµε να κάνουµε, πρόεδρε;» ρώτησε ο κύριος Αντώνης.

Ο Αντρέας δεν απάντησε αµέσως. Έτσι κι αλλιώς, εύκολη απάντηση, εδώ που είχαν φτάσει τα πράγµατα, δεν υπήρχε…

Μετά είπε: «Παρ’ ότι δεν τρέφω αυταπάτες, πρέπει να δούµε τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής τώρα τον Οκτώβριο… Μόνο, πάντως, ένα σοβαρό µαζικό κίνηµα στην Ελλάδα, που δυστυχώς δεν υπάρχει, θα µπορούσε να στηρίξει µια άλλου τύπου διαπραγµάτευση µε τους δανειστές µας, εφόσον βέβαια υπήρχε και η κατάλληλη ηγεσία… Όσο δε περνάει ο καιρός και η δυνατότητα αυτή χάνεται…».

«Δηλαδή µας πάνε για σφαγή…».

«Έτσι φαίνεται, Αντώνη. Πάλι ο λαός θα πληρώσει τα σπασµένα…» είπε κουνώντας µε νόηµα το κεφάλι του ο Αντρέας.

«Μήπως, πρόεδρε, ήρθε η ώρα να βγεις και να µιλήσεις δηµοσίως στον λαό; ρώτησε ο Αντώνης. «Ή να δώσεις µια διακαναλική συνέ­ντευξη;». Ο Αντρέας δεν απάντησε. Ήξερε όµως ότι η κρίσιµη ώρα πλησίαζε. Τα περιθώρια στένευαν επικίνδυνα για τη χώρα…

46 Οι ανησυχίες του Ραγκούση

Ο Ραγκούσης ένιωθε σαν το θηρίο µέσα στο κλουβί του. Άγνωστοι είχαν απαγάγει τον… Παύλο, ενώ ο Βενιζέλος του ’χε κλέψει τον… Γιώργο, κυριολεκτικά µέσα απ’ τα χέρια του!

Ήταν πυρ και µανία µε τη Ρεγγίνα, καθώς πίστευε ότι αυτή είχε αφήσει ανοιχτή την… κερκόπορτα του νεο-παπανδρεϊκού κάστρου, µε αποτέλεσµα να γίνεται… πάρτι στην Κοινοβουλευτική Οµάδα. Ο φόβος του ότι θα ψηφίσουν µε το ζόρι το πολυνοµοσχέδιο και από αντίδραση θα καταψηφίσουν τον νόµο για τα… ταξί, ήταν µεγάλος! Πολλοί ήθελαν να τον εξαναγκάσουν σε παραίτηση… Όµως ο Ραγκούσης ήταν σκληρό καρύδι! Όταν µε χίλιες προφυλάξεις έφτασε στη «γιάφκα» των «τριών σωµατοφυλάκων» του νεο-παπανδρεϊσµού, ο Παπακωνσταντίνου ήταν ήδη εκεί. Έλειπε όµως ο Παύλος! Οι έκτακτες συνθήκες τούς είχαν φέρει πάλι κοντά… «Τι γίνεται µε τον Παύλο;» ρώτησε ο Γιάννης µε αγωνία. «Οι άνθρωποι της ΕΥΠ έχουν ξεχυθεί παντού και τον ψάχνουν…». «Έχουµε καµιά πληροφορία;» «Το µόνο προς το παρόν που είναι σίγουρο, είναι ότι δεν τον απήγαγαν οι “ληστές µε τα καλάσνικοφ”!» είπε ο Παπακωνσταντίνου. «Ευτυχώς… γιατί θα ’ταν άδικο για τον Παύλο!». «Το σοβαρότερο όµως θέµα είναι άλλο. Πού έχει κρύψει τον Γιώργο ο… Βενιζέλος!» πέταξε ο πρώην υπουργός Οικονοµικών και συνέχισε «Να το θυµάσαι, Γιάννη, ο Βενιζέλος θα διαπραγµατευτεί µε την παπανδρεϊκή οµάδα, µε “όµηρο” τον… Γιώργο!».

«Μην τον υποτιµάς τον Γιώργο…» σχολίασε ο Ραγκούσης, αν και ήξε­ρε ότι η κατάσταση ήταν δύσκολη και χρειαζόταν ανασύνταξη.

«Ωραία, ας τα βάλουµε τα πράγµατα σε µια σειρά» είπε ο Παπακων­σταντίνου.

«Πρώτον, ένας άγνωστος τύπος εµφανίζεται ως ο… Αντρέας και τη­λεφωνεί από ’δώ κι από ’κεί, προκαλώντας σύγχυση. Ο Παύλος ανα­λαµβάνει να µάθει τι γίνεται, αλλά προφανώς κάποιοι τον απάγουν και εξαφανίζεται! Ενώ ο Βενιζέλος έχει βουτήξει τον Γιώργο µέσα από τα χέρια µας και κάνει τον πρωθυπουργό!» συνόψισε ο πρώην τσάρος της Οικονοµίας.

Τα πράγµατα ήταν δραµατικά… Ο Ραγκούσης το καταλάβαινε, έστω και αν µε πείσµα πάλευε για να τα αλλάξει.

«Και επιπλέον φοβάµαι ότι µου ετοιµάζουν “χουνέρι” µε τους ταξι­τζήδες…» είπε.

«Εντάξει, ρε Γιάννη… ξεκόλλα µε τους ταξιτζήδες, τα πράγµατα εί­ναι πολύ πιο σοβαρά». «Ωραία, τι κάνουµε;».

«Πρώτον, αφήνουµε τον Μπένι να βουλιάξει όσο περισσότερο γίνε­ται στα σκατά, σώζουµε τον Παύλο και µετά βρίσκουµε τον Γιώργο… Εν πάση περιπτώσει, δεν µπορεί να τον κρύβει ο Βενιζέλος αιωνίως. Κά­που θα τον αφήσει να εµφανιστεί…» είπε ο πρώην τσάρος.

Ο Ραγκούσης δεν σχολίασε. Ήταν όµως σίγουρος ότι κάτι τους έλει­πε από το παζλ… Το σχέδιο δεν έβγαινε!

Συνεχίζεται…

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.