search
ΔΕΥΤΕΡΑ 14.09.2026 19:35
MENU CLOSE

Η επιστροφή του Ανδρέα (20)

08.11.2011 13:43
Η επιστροφή του Ανδρέα (20) - Media

Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google

Add topontiki.gr on Google

Του ανώνυμου Πασόκου…

Η Έµιλυ ήταν στενοχωρηµένη, γιατί είχε κουρευτεί, αλλά δεν της πήγαινε το… κοντό µαλλί! Αλλά ήταν και γεµάτη απορίες.

Του ανώνυμου Πασόκου…

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ: Ο Αντρέας, σταθµίζοντας τα αδιέξοδα της χώρας, ανακοινώνει στον Λιβάνη την πρόθεσή του να κατέβει στις επόµενες εκλογές επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέµβρη! Εν τω µεταξύ στην «κρύπτη» των Ιπποτών του Τάγµατος του Παπανδρεϊσµού, ο Παναγιωτακόπουλος δεν ξέρει ποιον να… πρωτοσυλλάβει. Ενώ στους διαδρόµους ακούγεται η οργισµένη φωνή του. «Φέρτε µου τώρα τον… Λοβέρδο εδώ, ζωντανό ή… νεκρό!». Στο γραφείο της Ρεγγίνας η ατµόσφαιρα είναι τσιτωµένη. Στο γραφείο της Ρεγγίνας η ατµόσφαιρα είναι τσιτωµένη. Παράλληλα ο… Αρκούδος δηλώνει ότι, αν κατέβει σε εκλογές ο Αντρέας, θα τον ψηφίσει, καθώας τα καυτά δάκρυα της μετάνοιας κυλάνε στο πρόσωπο του…

50 Το…  κοντό μαλλί θέλει εκλογές

Η Έµιλυ ήταν στενοχωρηµένη, γιατί είχε κουρευτεί, αλλά δεν της πήγαινε το… κοντό µαλλί! Αλλά ήταν και γεµάτη απορίες.

«Αφού πέφτει τόσο ξύλο στους πολιτικούς στις… εθνικές εορτές, δεν µπορώ να καταλάβω, πόσο ξύλο θα πέφτει στις καθηµερινές…» έλεγε και ξανάλεγε εντυπωσιασµένη, καθώς παρακολουθούσε τις ει­δήσεις.

Ο Αντρέας ήταν φανερά εκνευρισµένος.

«Αυτό δεν είναι παρέλαση… Είναι το ξύλο της αρκούδας!» µουρ­µούριζε κάθε τόσο…

Τον είχε πειράξει πολύ το «προδότης» για τον Παπούλια. Ο Κάρο­λος ήταν παλληκάρι… Μπορεί πολιτικά να µην έπαιρνε πρωτοβουλίες και να ήταν αναβλητικός, αλλά κανείς δεν µπορούσε να αµφισβητήσει την εντιµότητά του, τον πατριωτισµό και τη δηµοκρατική και κοινωνική ευαισθησία του.

«Ποιοι είναι αυτοί που κάνουν τις αποδοκιµασίες;» τον ρώτησε η Έµιλυ, που, παρ’ ότι δεν καταλάβαινε τι ακριβώς γινόταν, χαιρόταν µ’ αυτό που έβλεπε!

«Άνευ σηµασίας…» είπε ο Αντρέας και συνέχισε «το πρόβληµα εί­ναι η ανοχή του κόσµου και η έκταση του φαινοµένου…».

«Δηλαδή τι σηµαίνει αυτό…».

«Αυτό, Έµιλυ, σηµαίνει απονοµιµοποίηση της κυβέρνησης. Δεν µπορεί να συνεχιστεί έτσι η κατάσταση…».

Εν τω µεταξύ, όσο περνούσε η ώρα, τόσο περισσότερο εκνευριζόταν ο Αντρέας. Τον ενοχλούσαν αφόρητα όλες οι ηθικολογικές προσεγγίσεις.

Αυτά τα «δεν… κάνει», «δεν… πρέπει» ή ότι… «αλλοιώθηκε η εθνική εορτή» κ.λπ. Τα χρησιµοποιούσε και ο ίδιος παλαιότερα στο «πολιτικό παίγνιο», αλλά αυτό δεν σήµαινε ότι του άρεσαν κιόλας! Και εν πάση πε­ριπτώσει, αυτά είναι καλά όταν µπορούν να… «πιάσουν», αλλά εδώ ήταν «φως φανάρι» ότι δεν είχαν καµιά τύχη.

«Αντώνη, τα βλέπεις ε;… Όπως τα είχα προβλέψει… Η κατάσταση εί­ναι εκτός ελέγχου… Προλαβαίνουµε, δεν προλαβαίνουµε… Πρέπει να επιταχύνουµε την προετοιµασία για τις εκλογές…».

«Ακούω, πρόεδρε, κάτι περί 180 ή περί δηµοψηφίσµατος…».

«Αυτά, Αντώνη, έχουν ξεπεραστεί από τη συγκυρία. Θα ’ταν καλά για τον Απρίλιο του 2010, όταν µπαίναµε στο µνηµόνιο, τώρα είναι επικίνδυ­να, χωρίς µάλιστα να αποτρέπουν και τις εκλογές…».

«Ωραία… Πότε, πρόεδρε, θέλεις να µιλήσεις στον λαό;».

«Το συντοµότερο, Αντώνη… Βάλε τα παιδιά να κάνουν µια καλή προε­τοιµασία… Και ανεπισήµως άρχισε να το διαδίδεις… Πρέπει να πάρουµε πρώτα κάποιες αντιδράσεις!».

Όταν έκλεισε το τηλέφωνο, είδε την Έµιλυ χαρούµενη!

«Το διασκεδάζεις βλέπω…» της πέταξε.

«Ναι… Γιατί καλά τους κάνουνε!».

Αυτό, για τον Αντρέα, από τη µια ήταν ελπιδοφόρο, αλλά από την άλλη χωρίς εναλλακτική πολιτική λύση, επικίνδυνο…

Ήταν όµως και κάτι που επιβεβαίωνε την ορθότητα της απόφασής του να κατέβει στις εκλογές! Ήταν αναπόφευκτες…

 

51 Γιατί πόνεσε η κοιλιά του Μπένι;

Παρ’ ότι δεν ήταν σίγουρη ότι έπρεπε να του το πει, η Ρεγγίνα άνοιξε την πόρτα και µπήκε στο γραφείο του πρωθυπουργού.

Ο πρόεδρος ήταν σκεφτικός και έδειχνε κουρασµένος. Ίσως και αγ­χωµένος…

«Βρέθηκε ο Παύλος;…» ρώτησε νωχελικά.

«Όχι, πρόεδρε, ακόµα, αλλά µην ανησυχείτε, όπου να ’ναι θα τον βρούµε…». Ήξερε ότι του έλειπε το «µυαλό του», ιδίως σε τέτοιες στιγµές.

«Ήρθα για κάτι άλλο…» συνέχισε κοµπιάζοντας. «Ο υπερκοριός της

ΕΥΠ έπιασε συνοµιλίες του Λιβάνη µε τον… Αντρέα, σύµφωνα µε τις οποίες ο Αντρέας είναι… εδώ, ζητάει… εκλογές και θα κατέβει ο ίδιος επικεφα­λής του ΠΑΣΟΚ της… 3ης Σεπτέµβρη!».

Ο Γιώργος την κοίταξε µε απορία. Δεν καταλάβαινε τις ακριβώς ήθελε να του πει η Ρεγγίνα.

«Μα, µε τον… πατέρα συνοµιλώ κι εγώ τακτικά    ·, και δεν µου ’χει πει τίποτα τέτοιο!» είπε.

«Ε… πρόεδρε, όπως ξέρετε, ο Αντρέας δεν αποκα­λύπτει πάντα τις προθέσεις του…» σχολίασε η Ρεγγί­να αναγκαστικά, γιατί διαφορετικά θα ήταν δύσκολο να συνεννοηθούν…

«Ναι… έχεις δίκιο. Αλλά εγώ δεν θα κάνω εκλογές, θα προκηρύξω δηµοψήφισµα! Θα του το πω µάλιστα ο ίδι­ος…».

Μετά σήκωσε το τηλέφωνο.

«Ειδοποιήστε τον Βενιζέλο να έρθει στο γραφείο µου…».

Η Ρεγγίνα ανατρίχιασε. Από τη µία έπρεπε να του πει για τον… Αντρέα, από την άλλη ήξερε ότι, µε τούτα και µε εκείνα, τον έριχνε όλο και πε­ρισσότερο στην… αχόρταγη κοιλιά του Βενιζέλου! Ο οποίος, έστω και µε λίγο κοιλόπονο, ήταν ικανός να καταβροχθίσει τους πάντες…

Καθώς έβγαινε από το γραφείο του πρωθυπουργού, έµπαινε ο Βενι­ζέλος φουριόζος. Ως συνήθως, µπήκε ο… Μπένι, ενώ άφησε τον Βενι­ζέλο απ’ έξω!

«Βαγγέλη, είδες τι έγινε στην εθνική επέτειο. Δεν πάει άλλο, πρέπει να αντιδράσουµε, γιατί θα µας πάρουν µε τις… πέτρες. Το θέµα είναι πώς µπορούµε να εκτονώσουµε την κατάσταση, να διχάσουµε τα κόµ­µατα της αντιπολίτευσης, να φέρουµε τον Σαµαρά σε δύσκολη κατάστα­ση και να παραµείνουµε στην κυβέρνηση… Ζητάω πολλά;».

«Όχι, πρόεδρε, απλώς θέλεις ένα… ωραίο δηµοψήφισµα!».

«Πώς το βλέπεις; Μπορεί να γίνει;».

«Το Σύνταγµα δεν το απαγορεύει… και πολιτικά πρέπει, ούτως ή άλ­λως, να βάλουµε ένα δίληµµα».

«Και ποιο λες να είναι το ερώτηµα;».

«Η νέα συµφωνία της 27ης Οκτωβρίου!».

«Μα ακόµα δεν έχει κλείσει…»

«Τόσο το καλύτερο, πρόεδρε! Γιατί, αν “κλείσει”, δεν περνάει…».

«Και τι θα πουν η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Σόιµπλε και το ΔΝΤ;».

Ότι η Ελλάδα είναι µια ανεξάρτητη χώρα, µε πλήρη κυριαρχικά δι­καιώµατα! Αυτό είναι η µεγαλύτερη απόδειξη για τις σαχλαµάρες της αντιπολίτευσης…».

«Έχει όµως ρίσκο…».

«Αυτό όµως σηµαίνει και µεγάλος παίχτης…».

Ο Γιώργος έµεινε για λίγο σκεπτικός. Μετά είπε αποφασιστικά: «Εντάξει, Βαγγέλη, σύµφωνοι… προχωράµε!».

Όταν ο Μπένι βγήκε από το γραφείο του πρωθυπουργού, τον περί­µενε ο… Βενιζέλος!

«Καλά, βρε αλητήριε, δεν… ορρωδείς προς ουδενός;» του πέταξε ο Βενιζέλος.

«Μη µε ζαλίζεις, γιατί µε πονάει η κοιλιά µου!». Ο Βενιζέλος δεν είπε τίποτα άλλο. Κοίταξε µόνο την κοιλιά του Μπένι. Ήταν φοβερό… Είχε χωρέσει έναν ολόκληρο πρωθυπουργό, σχεδόν… αµάσητο!

 

52 Θέλημα Θεού… να μη γίνει!

Στον παράδεισο είχε σηµάνει συναγερµός! Ο Άγιος Πέτρος ήταν πο­λύ ανήσυχος.

«Κάτι ο Αντρέας µε τις εκλογές και κάτι ο Γιωργάκης µε το… δηµο­ψήφισµα, θα φέρουν όλη την Ελλάδα… στον παράδεισο. Και άντε µετά όλους αυτούς να τους βολέψεις, όση… εφεδρεία κι αν χρη­σιµοποιήσεις!» µουρµούρισε.

Άσε που ο εθνάρχης Καραµανλής ήταν σε έξαλλη κατάσταση, από τη στιγµή που το… αυτί του πήρε είδηση τα περί δηµοψη­φίσµατος… «Είναι φοβερό, Άγιε… Εγώ έβαλα την Ελλάδα στην Ευρώπη χω­ρίς κανένα δηµοψήφισµα κι αυτοί οι αθεόφοβοι πάνε να τη… βγά­λουν µε δηµοψήφισµα! Θέλω να επιστρέψω κι εγώ στην Ελλάδα. Η πα­τρίδα κινδυνεύει…».

Ο Άγιος Πέτρος δεν είπε τίποτα. Όµως είχε µετανιώσει που άφη­σε τον Αντρέα να επιστρέψει. Αν πήγαινε και ο Καραµανλής, δεν υπήρχε καµία περίπτωση σωτηρίας… Έπρεπε οπωσδήποτε να µιλήσει στον Αντρέα. Σχηµάτισε τον κωδικό αριθµό επικοινωνίας στο διαπλανητικό iPhone του… Στην άλλη άκρη ακούστηκε η γνώριµη φωνή του Αντρέα. «Άγιε… τα πράγµατα είναι δύσκολα!» είπε µόλις σήκωσε το τηλέφωνο.

«Το ξέρω… Αλλά πρέπει να γυρίσεις αµέσως πίσω. Η συµφωνία µας ήταν άλλη. Και συ µαθαίνω ότι ετοιµάζεσαι για εκλογές… Προ­σωρινή άδεια εξόδου ολίγων ηµερών πήρες, δεν έγινε ακόµα η δεύτερη παρουσία!».

«Ν’ αφήσω, Άγιε, τον Γιωργάκη και τον Αντωνάκη να καταστρέψουν τη χώρα;».

«Αντρέα… όπως ξέρεις, “το πεπρωµένο φυγείν αδύνατον”… Τα ’χει πάρει η Μέρκελ. Ενώ ο Σαρκοζί, όπως µου ’πε η… Κάρλα, κλοτσάει απ’ τον θυµό του όποιον τοίχο βρει µπροστά του!». «Φοβάµαι, Άγιε, το δηµοψήφισµα…». «Μη φοβάσαι… Δεν θα προλάβει να γίνει!». «Πού το ξέρεις…».

«Είναι θέληµα… Θεού, τέκνο µου!» είπε ήρεµα ο Άγιος Πέτρος. «Για τις… εκλογές, τι λες;».

«Συσκεπτόµεθα… παιδί µου. Εσύ όµως δεν θέλω να ανακατευθείς. Μου το υπόσχεσαι;».

Ο Αντρέας δεν απάντησε… Σ’ αυτές τις περιπτώσεις έκλεινε το τηλέ­φωνο, προσποιούµενος ότι… έπεσε η γραµµή!

Δεν ήθελε να δεσµευθεί. Εκείνο όµως που τον απασχολούσε, ήταν η… προφητεία του Αγίου Πέτρου ότι το δηµοψήφισµα ήταν… θέληµα Θεού να µη γίνει!

«Λες… η χάρη των µεγαλοεκδοτών να έφτασε µέχρι την… αυλή του παραδείσου; Ύστερα από τόσες βροµοδουλειές που ’χουν κάνει, µακάρι να ’καναν και καµιά καλή δουλειά για την… ψ υχή τους!» µουρµούρισε…

google_news_icon

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.

ΔΕΥΤΕΡΑ 14.09.2026 19:35