Επειδή οποιοσδήποτε μπορεί να την «πατήσει»…

Οπως πολύ απλά και σοφά µου είχε πει κάποτε µια κυρία που, παρά την προχωρηµένη ηλικία της, έσκυβε και µάζευε τις ακαθαρσίες του σκύλου της… «η Λούνα εάν µπορούσε θα τα µάζευε η ίδια, γιατί λατρεύει το πάρκο».

Οπως πολύ απλά και σοφά µου είχε πει κάποτε µια κυρία που, παρά την προχωρηµένη ηλικία της, έσκυβε και µάζευε τις ακαθαρσίες του σκύλου της… «η Λούνα εάν µπορούσε θα τα µάζευε η ίδια, γιατί λατρεύει το πάρκο».

Μόνο που δυστυχώς η κυρία αυτή αποτελεί – τη φωτεινή -µειονότητα. Το πρόβληµα έχει εντοπίσει καλύτερα από τον καθένα η Πανελλήνια Φιλοζωική Οµοσπονδία, η οποία µε µια ευρηµατική και πρωτότυπη ενηµερωτική καµπάνια προσπαθεί να υπογραµµίσει τι σηµαίνει πραγµατικά να θεωρείς συνοδοιπόρο σου στη ζωή τον τετράποδο φίλου σου και τι σηµαίνει πραγµατικά να σέβεσαι το δηµόσιο χώρο που απολαµβάνεις µαζί του. Η καµπάνια έχει τίτλο «Επειδή οποιοσδήποτε µπορεί να την “πατήσει”, µαζεύουµε τις ακαθαρσίες του σκύλου µας». Λογική που δυστυχώς δεν διατρέχει εκείνους – και είναι η πλειονότητα – που έχουν χάσει την αίσθηση και την έννοια του πολίτη και που θεωρούν ότι οι δηµόσιοι χώροι δεν είναι προέκταση του σπιτιού τους.

Μαγκιά και ασυνειδησία

Οι υπεύθυνοι της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Οµοσπονδίας δεν µασάνε τα λόγια τους και δεν χαϊδεύουν τα «αυτιά» όσων απλώς συµπληρώνουν την «εικόνα» τους µε έναν σκύλο. Γιατί, όπως µας είπε η πρόεδρος της Οµοσπονδίας Ειρήνη Μολφέση, αυτή η έκφραση κοινωνικής αδιαφορίας «είναι µείγµα κακής εννοούµενης µαγκιάς και ασυνειδησίας, που εκφράζεται µε απόλυτη περιφρόνηση του περιβάλλοντα χώρου και των άλλων ανθρώπων. Η ίδια συµπεριφορά που γεµίζει τις παραλίες µας αποτσίγαρα, λερωµένες πάνες, πλαστικά µπουκάλια, σακούλες, αλουµινένια κουτάκια αναψυκτικών, χρησιµοποιηµένα προφυλακτικά κ.ά. Ξεκινά από την ανεπάρκεια µαθηµάτων αγωγής του πολίτη στο σχολείο, για να εδραιωθεί και να ενισχυθεί στη συνέχεια από την έλλειψη τιµωρίας. Η κατοχή ενός ζώου προϋποθέτει συγκεκριµένες υποχρεώσεις προς αυτό, προς τους άλλους ανθρώπους και το περιβάλλον». Ένα ακόµα θέµα που έχει να κάνει και µε τη νοοτροπία αλλά και τις ρυθµίσεις ή καλύτερα τη µη υιοθέτηση ρυθµίσεων από την πολιτεία θέτει η Σοφία Τζονίκη, γραµµατέας της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Οµοσπονδίας: «Η κατοχή ενός ζώου προϋποθέτει συγκεκριµένες υποχρεώσεις προς αυτό, προς τους άλλους ανθρώπους και το περιβάλλον. Είναι γεγονός ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κατάλληλοι να είναι ιδιοκτήτες ζώου και, δυστυχώς, το να µπορεί ο καθένας να προµηθεύεται τόσο εύκολα από το κατάστηµα της περιοχής του έναν σκύλο δηµιουργεί στρατιές ιδιοκτητών ανέτοιµων ή απρόθυµων να ανταποκριθούν στα βασικά. Στις προηγµένες ευρωπαϊκές χώρες η πώληση ζώων σε καταστήµατα (pet shops) έχει απαγορευτεί. Πρακτικά, αυτό σηµαίνει ότι όποιος επιθυµεί να αποκτήσει σκύλο θα πρέπει να απευθυνθεί σε επίσηµο εκτροφέα ή σε καταφύγιο. Και στις δυο περιπτώσεις η όλη διαδικασία, καθυστερώντας ή εµποδίζοντας την παρορµητική απόκτηση του ζώου, δίνει χρόνο στον µελλοντικό ιδιοκτήτη να προετοιµαστεί για τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις που συνεπάγεται η επιλογή τού να αποκτήσει σκύλο και ενδεχοµένως να το ξανασκεφτεί…».

Η καµπάνια της Οµοσπονδίας απευθύνεται σε εκείνους που δεν έχουν συνειδητοποιήσει τις ευθύνες τους, αλλά είναι αγνών προθέσεων και αγαπάνε πραγµατικά τα ζώα τους. Και η Οµοσπονδία κάνει αυτό τον διαχωρισµό γιατί, όπως µας επισήµανε η κ. Μολφέση, «δεν είναι αναγκαστικά φιλόζωος ο κάθε κάτοχος σκύλου. Τόσοι και τόσοι είναι αυτοί που τα συγχέουν με συστήματα συναγερμού ή με αξεσουάρ μόδας, για άλλους είναι επίδειξη οικονομικής ισχύος (ακριβές ράτσες) ή αντρισμού (εκπαιδευμένα να είναι επιθετικά)… Αυτοί που δεν νοιάζονται, μόνο με αυστηρά πρόστιμα θα έχουν πιο κόσμια συμπεριφορά. Έχει σημασία να δημιουργηθεί ένα υγιές πρότυπο υπεύθυνου ιδιοκτήτη σκύλου, αυτός που, μαζεύοντας συστηματικά τις ακαθαρσίες του σκύλου του, δείχνει σεβασμό προς τους συμπολίτες του και δεν εκθέτει το ζώο του σε εχθρικές αντιδράσεις που το βάζουν σε κίνδυνο».

Πρόστιμα και διεθνής εμπειρία

Η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία επισημαίνει ότι οι δήμοι οφείλουν και πρέπει να επέμβουν δυναμικά και η δημοτική αστυνομία να αρχίσει να κόβει πρόστιμα. «Το πρόστιμο δεν είναι άδικος φόρος που χτυπάει αδιακρίτως, είναι τιμωρία που αφορά αποκλειστικά αυτούς που επιμένουν στην παράβαση» μας υπογράμμισε η Ειρήνη Μολφέση, προσθέτοντας ότι στη διάθεση των δήμων είναι το υλικό της ενημερωτικής εκστρατείας για να την προβάλλουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Άλλωστε, όπως μας είπε η Σοφία Τζονίκη, «η διεθνής πείρα δείχνει ότι χρειάζονται ενημερωτικές εκστρατείες σε τακτά διαστήματα, διότι ο πληθυσμός αλλάζει, αλλά κυρίως να επιβάλλονται πρόστιμα λογικού ύψους ώστε να είναι εφικτό από την αρμόδια αρχή να το επιβάλει χωρίς ενδοιασμούς».

Επισημαίνεται ότι η Αγγλία, η Γερμανία, η Ισπανία, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες τιμωρούν με πρόστιμα και υπάρχουν παντού ταμπέλες που το υπενθυμίζουν. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στην πολιτεία της Νέας Υόρκης και του Ιλινόις το πρόστιμο ανέρχεται στα 100 δολάρια, στην πολιτεία της Καλιφόρνιας στα 150, ενώ στις ευρωπαϊκές χώρες το πρόστιμο ποικίλλει από 50 έως 200 ευρώ.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.