Συμφωνία – πακέτο για την ενέργεια

Στον τομέα της ενέργειας τα κρατικά μαγαζιά προς πώληση είναι βέβαια οι εύκολες υπο­θέσεις εργασίας. Ωστόσο τα πιεστι­κά χρονοδιαγράμματα, εκτός από τις αποκρατικοποιήσεις, φέρνουν ρίχτερ για ανακατατάξεις και στο υπόλοιπο ιδιωτικό σκηνικό.

Στον τομέα της ενέργειας τα κρατικά μαγαζιά προς πώληση είναι βέβαια οι εύκολες υπο­θέσεις εργασίας. Ωστόσο τα πιεστι­κά χρονοδιαγράμματα, εκτός από τις αποκρατικοποιήσεις, φέρνουν ρίχτερ για ανακατατάξεις και στο υπόλοιπο ιδιωτικό σκηνικό. Ίσως η πρώτη «δη­μόσια – ιδιωτική» κίνηση να αφορά τις διαδικασίες για τη διάθεση του 35% που έχει το Δημόσιο στα Ελληνι­κά Πετρέλαια και σχεδόν παράλληλα την εκχώρηση των μεριδίων του στη ΔΕΠΑ και τον ΔΕΣΦΑ.

Το περίεργο: Κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για την πώληση του 35% σε έναν επενδυτή πριν προχω­ρήσει η πώληση του 35% των Ελληνι­κών Πετρελαίων. «Ψιλά γράμματα»; Όχι. Απλώς, για τους γνωρίζοντες, κά­ποιοι προωθούν μια συμφωνία – πα­κέτο στην ενέργεια.

Ήδη, η Paneuropean Oil & Industrial Holdings (PO&IH), συμφερόντων του ομίλου Λάτση, ελέγχει εμφανώς ένα πλειοψηφικό ποσοστό 40,9%, ξεπερνώντας έπειτα από συ­στηματικές αγορές (επί των δύο προ­ηγούμενων κυβερνήσεων) τη συμμε­τοχή του Δημοσίου. Με ένα τέτοιο ποσοστό είναι άκρως αμφίβολο εάν κάποιος ελληνικός ή ξένος όμιλος θα ενδιαφερόταν να πάρει το υπόλοιπο (και μικρότερο) ποσοστό των ΕΛ.ΠΕ. με έναν μεγάλο όμιλο να κρατάει τα ηνία εκ των πραγμάτων.

Η αλήθεια

Το ερώτημα για τη συνέχεια είναι εάν η πλευρά Λάτση θα κινηθεί προς την απόκτηση του υπολοίπου ποσο­στού του Δημοσίου διασφαλίζο­ντας πιθανώς ότι η ΔΕΗ δεν θα ασκήσει το  δι­καίωμά της στη Δημόσια Επιχείρηση Αερίου και μέσω της ενίσχυσης του ποσοστού της αν στοχεύει στον έλεγχο και του Διαχει­ριστή Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ).

Σενάρια επί σεναρίων, αλλά η αλή­θεια είναι ότι ο όμιλος Λάτση, απο­ωρώντας σταδιακά από τις τράπεζες και καταβάλλοντας περί τα 630 – 650 εκατ. ευρώ, με τον τρόπο αυτόν, δη­μιουργεί ένα σημαντι­κό ενεργειακό χαρτοφυλάκιο. Προς μελλο­ντική πώληση ή όχι.

Οι ιδιοκτή­τες του ομί­λου της EFG Eurobank κινούνται εδώ και καιρό μεθοδι­κά στα ενεργειακά. Και μετά την εξέλιξη με το τραπεζικό ντιλ της Alpha οι κινήσεις γίνονται σαφέστε­ρες. Είναι προφανές ότι η οικογένεια Λάτση δεν θα θελήσει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο τραπεζικό σχήμα και τις εξελίξεις στον χρημα­τοπιστωτικό κλάδο. Άλλωστε το πο­σοστό του μετόχου μειοψηφίας δεν της αφήνει μεγάλα περιθώρια.

Το αντίθετο, όμως, φαίνεται στον ενεργειακό τομέα. Από την εποχή της εισόδου της Petrola στο Χ.Α. έως το κτίσιμο του μετοχικού ποσοστού των ΕΛ.ΠΕ., η πορεία είναι αντιστρό­φως ανάλογη. Και δεν πρέπει να δια­φεύγουν την προσοχή μας άλλες δύο λεπτομέρειες που έχει αναδείξει το «Π» τους τελευταίους μήνες: Στον διαγωνισμό για την αξιοποίηση του κοιτάσματος «Νότια Καβάλα» σύμ­βουλος έχει οριστεί η EFG Equities (του ομίλου Λάτση). Και ταυτόχρονα την καίρια θέση του διευθύνοντος συμβούλου του Ταμείου Αποκρατι­κοποιήσεων έχει αναλάβει ο Κων­σταντίνος Μητρόπουλος (εκ του ομί­λου EFG προερχόμενος)… Να λοιπόν που το παζλ συμπληρώνεται.

Εξωστρέφεια και καλή προετοιμασία

Στον ίδιο τομέα της ενέργειας δρα­στηριοποιούνται άλλοι δύο σημαντικοί όμιλοι, η Motor Oil και ο Μυτιληναίος, με αρκετά διαφορετικά γνωρίσματα. Πρώτον, είναι από τους δακτυλοδεικτούμενους, με χαρακτηριστική αντοχή στην κρίση. Τόσο οι επιχειρήσεις Βαρδι­νογιάννη όσο και ο πολύ νεότερος όμιλος του Μυτιληναίου δείχνουν ιδιαίτερα σημαντική εξωστρέφεια, ενώ είχαν κά­νει από ετών εξαιρετικά καλή προετοι­μασία.

Ο πρώτος αναλύοντας την αγορά των καυσίμων και ο δεύτερος μελετώντας και αξιοποιώντας τις πιθανές ευκαιρί­ες για νέες δουλειές εκτός Ελλάδος. Τα αποτελέσματα τους επιβεβαιώνουν. Δι­όλου τυχαίο που η Μυτιληναίος είναι η μόνη εταιρεία που παράγει μετά το κα­λοκαίρι επιχειρηματικές ειδήσεις. Τε­λευταία ήταν η υπογραφή, πριν από με­ρικές μέρες στη Βαγδάτη, του συμβο­λαίου αξίας 348,87 εκατ. δολαρίων για την κατασκευή από τη θυγατρική της, ΜΕΤΚΑ, μίας θερμικής ενεργειακής μο­νάδας 1.250 MW στο Ιράκ, με συνεργά­τη την General Electric .

Πρόκειται για το έβδομο έργο της ΜΕΤΚΑ στο εξωτερικό, που ανεβάζει το ανεκτέλεστο υπόλοιπο έργων της στα 1,9 δισ. ευρώ και περιορίζει περαιτέρω την εξάρτησή της από την πορεία της πολύπαθης εγχώριας αγοράς. Για τον όμιλο Μυτιληναίου, που είναι ιδιοκτήτης της ΜΕΤΚΑ, όμως, δεν ήταν τα τελευταία καλά νέα.

Τον Νοέμβριο προχώρησε σε συμφω­νία για τη σταδιακή απόδοση της δραστηριότητας βωξίτη της S&B Βιομηχανι­κά Ορυκτά. Πρόκειται για μια ενέργεια με αμιγώς ελληνικά κεφάλαια, που δεί­χνει κατ’ αρχήν ότι υπάρχουν ακόμη επι­χειρήσεις με ταμείο, αλλά και με προο­πτική να αντιμετωπίζουν τα θέματα με τις δικές τους δυνάμεις.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον όμιλο της Motor Oil, με τον οποίο ο Μυτιληναίος προχωρά, όπως είναι γνωστό, στην επέν­δυση της Korinthos Power για την ολο­κλήρωση του εργοστασίου παραγωγής ενέργειας στους Αγίους Θεοδώρους.

Με δυο λόγια, τα γνωστά «εξαγωγικά χαρτιά», δηλαδή οι επιχειρήσεις που κυ­ρίως απευθύνονται στις αγορές του εξω­τερικού, είναι αυτές που αναμένεται να βγουν κερδισμένοι από τη λαίλαπα της κρίσης. Άλλες αντίστοιχες είναι η Coca Cola 3E, η Frigoglass, η Πλαστικά Κρή­της, τα Πλαστικά Θράκης, η Σαράντης και ο Τιτάνας.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.