Η σελίδα του λοξού

♦ Μετά βδελυγμίας υποδέχτηκε τις εκδηλώσεις της ασυνάρτητης επιθυμίας της παραμονής στα υπερώα η κατακερματισμένη αισθητική.

♦ Μετά βδελυγμίας υποδέχτηκε τις εκδηλώσεις της ασυνάρτητης επιθυμίας της παραμονής στα υπερώα η κατακερματισμένη αισθητική. Ολίγιστες οι αναφορές οι παρελθοντικές και η ευτραπελία πρωτεύουσα πολυάριθμου πλήθους εγκαθίσταται στην ειδησεογραφία, αποσυντονίζοντας τοιουτοτρόπως το υπόλοιπο των ιχνών της αξιοπρέπειας που ξέμεινε προσκολλημένο στις παλαιόμορφες σκέψεις.

♦ Συνοδοιπόροι και συνένοχοι χαράκτες των τερατουργημάτων της εποχής διαρρηγνύουν τα ιμάτια των ρημάτων τους καταφεύγοντας σε χαρακτηρισμούς απακμιακής συντάξεως. Κακομοιριά της πραγματικότητας και βαρυπρέπεια επιτηδευμένη. Ανυπαρξία ανθρώπινης ηθικής και υπερτιμημένα τα τιμολόγια των προϊόντων.

♦ Ομοιόμορφες καρικατούρες, λεξιλόγια κοινότοπων εκφράσεων και ανεπίτρεπτες τοποθετήσεις συνεχίζουν να καταρρακώνουν την προσπάθεια ανελίξεως της νοημοσύνης.

♦ Το ομιλείν, απαρέμφατο διαδεδομένο εις τα χείλη κάθε πικραμένου πολιτευτού, έχει ακυρώσει την ορθογραφία του πολιτικού λόγου και επισυνάπτει συνεχώς στο πλαίσιο τον ορισμό της ανικανότητας.

♦ Και δημιουργείται η εντύπωση ότι η επικράτεια ζει εις κοιλάδα ξεσηκωμένη από τον μύθο των σοκολατένιων σπιτιών με μάγισ­σες και νεράιδες, ξωτικά και γάργαρα νερά. Αφήγηση τραγελαφική στους διαδρόμους των γραφείων, στους γεμάτους δρόμους, στα πεζοδρόμια τα βιαστικά, στα κλειδωμένα σπί­τια. Και μια τραγικότητα περιπλεγμένη με μια ησυχία λες και η αγωνία των εκφωνήσεων δεν συμβαδίζει με την πραγματικότητα.

♦ Ποδοσφαιρικά δικαιολογήματα, φανατι­σμού ερμηνεύματα και στα ακούσματα μόνο οι μορφασμοί διαμαρτύρονται εκδηλώνοντας μιμητικά θορύβους δυσοσμίας. Στις αίθουσες τις υπερπολυτελείς μια Γερμανίδα κακόμορφη και αντιερωτική και ένας Γάλλος κοντός, συμπλεγματικός και τακουνάτος, διαχειρίζο­νται το μέλλον της γηραιάς κυρίας.

♦ Και οποία τύχη μπορεί να έχει το σαρκίον όταν απ’ τις συλλαβές αποχωρήσουν τα φω­νήεντα. Βραδυγλωσσία της αληθείας και τα ψευδολογήματα παγκοσμίου προελεύσεως επιχειρήματα διαδίδονται διά την σωτηρίαν της οικουμένης.

♦ Επιφωνήματα αργόσυρτα, τραβηγμένα μαλλιά και κυλισμένα σώματα στο γήχυτο το εξεικόνισμα της παραστάσεως.

♦ Βαρέθηκα! Η ηχώ προσδιορίζει ατάκτως τον ενεστώτα!

♦ Η απαξίωση κυριάρχησε αλαζονικά περιο­ρίζοντας την ορατότητα και η ματαιοδοξία μι­ας αχτίδας υπονομεύτηκε από τη λιγδιασμέ­νη φορεσιά του πρωινού.

♦ Γλιστερά μονοπάτια, συναισθήματα αφη­ρημένα, φόβοι κτυπημένοι απ’ τα μονολογήματα της ιστορίας. Αρχαία μουρμουρητά παιδικών αναμνήσεων, σκληρά ενοχλήματα διπλανής διηγήσεως.

♦  Παράνοια φτιασιδωμένη η ζωή ψάχνει τους εφιάλτες της στα εφήμερα. Κόκκινα στόματα, ανακατεμένα μαλλιά, μαύροι κύ­κλοι κάτω απ’ τα μάτια. Μυστικοί άνθρω­ποι σφίγγουν τα χείλια και τραγουδούν το σφύριγμα στα αραιωμένα δόντια. Ένστικτα αρχέγονα ξεπηδούν και όνειρα σκελετω­μένα ανακούρκουδα στις άκρες που μα­ζεύεται η σκόνη παραμιλούν τα βιογραφι­κά τους.

♦ Και μια κοτσίδα κρεμασμένη στο παράθυ­ρο αφήνει την κορδέλα να φτιάξει το ουράνιο τόξο του πυρόχροου. Ένα λίκνισμα βάφει τα περιθώρια της σελίδας και δυο χούφτες ανοι­κτές περιμένουν το επιφώνημα.

♦ Και εκείνο αφήνει το σημάδι του στη λή­γουσα δίνοντας στον επίλογο την αυθάδεια του προαναφωνήματος.

Μυογράφημα

Η προετοιμασία καθιερωμένων εορτών. Και ο καθορισμένος πρόλογος πέταξε τη σκόνη. Κούτες επιμελώς αποθηκευμένες στέκονται έτοιμες στη ζωή στο επίκεντρο της προσοχής. Ιεροτελεστία μαγική στα κρυμμένα στολίδια, στα συναρμολογημένα δέντρα, στις αυτοσχέδιες κάρτες, στους τυμπανιστές, στα μικρά ζωάκια, στις πολύχρωμες μπάλες.

Τραγούδια χαρούμενα στο δυνατό. Φωνές, επιφθέγματα ηχηρά, χαμόγελα γάργαρα, ελπίδες γυαλισμένες στην όμορφη γωνιά. Των παιδιών αγαλλίαμα, των μεγάλων ψευδαίσθηση. Ανάμνηση της ανεμελιάς, φροντίδα της αισιοδοξίας στη δυσκολία της αναπνοής.

Και εκείνο το μεγάλο άστρο στην κορυφή να ’χει στις απολήξεις του όλο τον παρορμητισμό των μικρών χεριών το τρεχαλητό της αναπόλησης. Όλα τα παραμύθια του κόσμου μαζεμένα σε μια στιγμή, να μπερδεύονται στις κρυφές φωλιές των κλαδιών. Και μετά οι μαζεμένοι ήλιοι να απλώνονται στις φυλλωσιές, να φωτίζονται οι ακρούλες, να παίρνουν τα χρώματα τη ζωντάνια της αθωότητας. Λαμπάκια άσπρα, κόκκινα, κίτρινα. Αναβοσβήματα να λαμπυρίζει η λεπτομέρεια, να φέρνει η σκιά την ομορφιά στο σκοτάδι.

Και στη νύχτα στα ανοιχτά παράθυρα τα μικρά φώτα σημειώνουν στις μέρες τη μεγαλοπρέπεια.

Κι η χαρά γίνεται μεγαλύτερη στη ζεστασιά, ενώ στις παγωμένες λεωφόρους η λύπη σκαλώνει κόμπιασμα ερωτηματικό, στο ξεροκατάπιμα του χνότου που γλείφει τα ροζιασμένα δάχτυλα.

Ομίχλη στις γρίλιες.

Και κάτω απ’ τα χαμόγελα στους ντυμένους δρόμους στόλισαν την ευτυχία και την κρέμασαν στους τοίχους.

Μελαγχολία εορταστική, προαναφώνημα προσδιορισμένο!

Απόκενο

Ερημία συνωστισμένη στην

κατάληξη των αισθήσεων /

Αδειανοί θρόνοι,

θαλασσοδαρμένοι επιβάτες της

καλλιγραφίας /

Σύνοψις ασκητικής, ονόματα,

στιγμιότυπα /

Εμβρόντηση και μόνο το

ψιχάλισμα της υγρασίας /

Ησυχία

Στη νοτισμένη ανάγνωση

Μονολόγησες την απουσία σου

Ενώ ο Ήλιος κούρνιασε στο

σώμα σου

Θρασύβουλος περιόρισε την

αναπνοή

Σημειώνοντας την περισπωμένη

Στο τέλος του ρήματος

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.