Η σελίδα του λοξού

♦ Η φαιδρότητα εν τω στερεώματι.

♦ Η φαιδρότητα εν τω στερεώματι.

♦ Και στους χρόνους της ευδοκίμησης των ισχνών συλλογισμών οι ψευδαισθήσεις απεσύρθησαν εκ του τοπίου. Οι φράσεις, ομορφοντυμένες αριστο κράτισσες, υπερηφανεύτηκαν για την καταγωγή τους αφήνοντας ερημαία τη σημασία να κρύβεται ολόγυμνη πίσω απ’ τα ξερόχορτα των συνδέσμων. Βιβλιογραφία αλλοπρόσαλλη στις ύστερες σελίδες, κομπορρημοσύνη των κεφαλαίων και οι παραπομπές των αμαρτημάτων να υποδηλώνουν την πολυπλοκότητα των κειμένων.

♦  Η ευφράδεια των ρητορικών σχημάτων καταντημένη κοινοτοπία προκαλεί τη μελαγχολία των αισθήσεων, ενώ τα δικαιολογήματα νηπιακής προελεύσεως ιστορήματα αποτυπώνουν τον ξεπεσμό των επιχειρημάτων.

♦ Και   μονολογούν οι αέρηδες τα χαμένα όνειρα στα συρματόσχοινα και τα παρασυρμένα ασπρόρουχα παραδίνουν το λευκό στην οργή του νεφελώματος.

♦  Άνθρωποι εκτός του ενεστώτος αναζητούν τις χαμένες προσεγγίσεις της σοβαρότητας στους διαδρόμους της αναξιοπιστίας και η ευτραπελία αναδεικνύεται, λαμπυρίζουσα αυτοκρατόρισσα, στα έδρανα της ρητορείας των πόλεων.

♦ Στον επίλογο της επιτηδευμένης πραγματικότητας απολογητικά σημειώματα ολίγιστου περιεχομένου επισυνάπτουν στη μικροπρέπεια της ζωής την επικεφαλίδα και τα ομοιώματα κατακρεουργούν τους πεσμένους κάλπικους γίγαντες της ανυπαρξίας τινάζοντας από τη θύμισή τους τις επικύψεις των σωμάτων τους.

♦  Μεταμφιεσμένες αφηγήσεις προς κατανάλωση.

♦ Και αναζητείται η αθωότητα στους δαιδαλώδεις κακόμορφους μονολόγους και η φτώχεια των συλλαβών μαρτυρά την ανάγκη των θρανίων. Περίοπτη η ανυπαρξία, καταλαμβάνει τον ορίζοντα αφανίζοντας τη γραμμή που διαχώριζε.

♦  Η άνοιξη ημερολογιακά σφηνώθηκε στα μικρά χαρτάκια που φυλλορροούν τα στιχάκια των αναμνήσεων. Ο μήνας ο προπομπός, γδάρτης κυριολεκτικός, θα ξεσηκώσει τα απωθημένα της τελευταίας κραυγής του παγωμένου.

♦ Η πολυπλοκότητα των φράσεων θα εκδικηθεί τη μιζέρια της απλοϊκότητας και οι πλουμισμένες παράγραφοι θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη των σκέψεων. Η λιτή εκφορά, δύσμορφο λάλημα, θα αναθεματίσει τον καιρό που έχασε αναρτημένη στα φανταχτερά χαρτιά. Και τα ξέπυγα, χαρτογραφίες των προαγωγών, τραγέλαφος επίπλαστων ονείρων, θα παραμείνουν εικόνες κινούμενων σχεδίων στην εποχή των περιορισμένων διανοημάτων.

♦  Στην πόλη τα πετεινά των υπερώων συνεχίζουν τις κοκοροσφαγίες. Πανύψηλη η αβελτερία και τα συνώνυμα παράγωγα εκδηλώνουν μετά μανίας την ανυπέρβλητο αγάπη τους για τη συνέχεια των παρελθοντικών στιγμιοτύπων. Αναλογιζόμενη η πραγματικότητα προτείνει δέκα τον αριθμό τεντωμένους δακτύλους σιωπηρώς διαμαρτυρόμενη. Αστείο το περιτύλιγμα της καινούργιας διαλεκτικής, χαρωπά τα χεράκια στους εξώστες, στα συνέδρια, στα αμφιθέατρα της χαραγμένης συνέχειας.

♦ Ευτυχώς που ο ήλιος περιμένει στη γωνιά των τεθλασμένων ευθειών με το κοκκινοκίτρινο αντιφέγγισμα της πρώτης αναπνοής. Και εκείνη η καμπύλη με τη μονοκοντυλιά του μικρού χεριού να μεγαλώνει το χαμόγελο στο ολοστρόγγυλο πρόσωπο των αυθόρμητων απεικονίσεων.

♦ Στις παλαιές διφθέρες οι λέξεις μαζεύτηκαν κοντά στην εντύπωση. Το παραμίλημα στο σκοτεινό ξημέρωμα μπέρδεψε το ψιχάλισμα.

♦ Ανακατεμένα τα γράμματα.

♦ «Μα σ’ αγαπάω», φώναξε.

♦ Κι έκλεισε το δάκρυ στη νύχτα του.

Μυογράφημα

Οι ημέρες μετέδωσαν τη διάθεση των φωνών.

Εορταστικές παραχωρήσεις της μελαγχολίας και το προοίμιον της μεγάλης μεταφοράς έδωσε την παράδοση στις καθιερωμένες αναμνήσεις των παιδικών χρόνων. Η στέρηση να φροντίζει τα όνειρα και η απλότητα να διατρανώνει τη νοστιμιά της.

Συγκεντρωμένη η ιστορία ανακεφαλαίωσε τα περιστατικά και κράτησε τις λεπτομέρειες για την ουσία. Αγγίγματα των ρημάτων στα πρόσωπα του ενικού και το πλήθος φανέρωσε την αμηχανία του.

Μόνοι στο σκονισμένο τσιμέντο με το αλάφιασμα του πανικόδρομου ερωτηματικού να ορίζει την παραμόρφωση. Ψευδολογήματα, παρουσίες του προφανούς, ενώ οι λεπτοδείκτες νοσταλγούν το πισωγύρισμα. Παλιόκαιρος, γκρίζες σταγόνες κεντούν το λασπωμένο προσκέφαλο των κατευθύνσεων και το χιόνι προσπαθεί να συμμαζέψει την απουσία του χρώματος. Συλλαβές του λευκού στο υπόφαιο, πλουμίδια του αναμενόμενου, μυστικές συμφωνίες των καιρών, ενώ στις κρυμμένες ματιές μακρόσυρτες παρακλήσεις σκορπούν την ικεσία στη διακεκομμένη κλητική.

Μασκαρεμένες οι συνθήκες των συναισθημάτων αποχώρησαν απ’ τους περιχαραγμένους κανόνες και σιωπηλές λούφαξαν στα τσαλακωμένα χαρτιά. Το μαύρο πρωτοστάτησε και τα υπόλοιπα της βροχής ξεδιάλυναν τα χρώματα.

Ένας γελωτοποιός έκρυψε στο σκοτάδι το δάκρυ που κρέμασε η βροχή στο σπασμένο κεραμίδι. Διαμαντόνερο λησμονημένου φθινοπώρου στην αποθήκη των παραμυθιών.

Και πρόσωπα πολλά, να παραμιλούν άναρχα την επανάληψη της αθλιότητας.

Ενώ το Επιμύθιον αντιστρέφει.

Και οι φωνές μετέδωσαν τη διάθεση των ημερών.

Υγρότοπος

Ακολουθία των σημείων

Στη δαιδαλώδη παραλληλία

Γράφημα της εντύπωσης στο περιθώριο του θορύβου

Σύμπλευσις άγονη στην ευκαρπία της αλληγορίας

Αποπλάνηση της οράσεως

Σμίλευμα ακατάφραστο

Του μύθου επιχάραγμα

Μονοπάτι του λόγου

Στο προαναφώνημα των περιόδων

Αταξία φραγμένη στις κλίμακες

Νερό της σημασίας

Άγριο επίφθεγμα

Της προτάσεως

Συντελεσμένος προσδιορισμός

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.