Η σελίδα του λοξού

♦ Ακάλυπτοι χώροι στις μεταμεσονύχτιες αναδιαρθρώσεις. Νεφελώματα και βαριές ασήμαντες αναπνοές. Καταβεβλημένα σώματα, χρονικά περιθώρια εν συντομία και θόρυβοι διακεκομμένοι.

♦ Ακάλυπτοι χώροι στις μεταμεσονύχτιες αναδιαρθρώσεις. Νεφελώματα και βαριές ασήμαντες αναπνοές. Καταβεβλημένα σώματα, χρονικά περιθώρια εν συντομία και θόρυβοι διακεκομμένοι. Διαστήματα θλίψεως στη συνέχεια των ακατανόητων ανακοινώσεων και απρόσωπα ρήματα αναζητούν τη δευτερεύουσα σημασία. Βλέμματα γεμισμένα με την ωχρότητα της απορίας, αιωρήματα αποσυντονισμένου συνθέματος, κρεμασμένα απομεινάρια παλαιότροπου ιστορήματος αφήνουν την αδιαφορία να υπογράψει τη συντέλεια του ανεπιτήδευτου.

♦ Και μετά έρχεται η παγωμένη βροχή.

♦ Συμπυκνωμένη έννοια επιλόγου.

♦ Πληθαίνουν οι άναρθρες κραυγές της επανάληψης και παλαιοί δίφθογγοι, τοποτηρητές των βαρύγδουπων λεξημάτων, αποπροσανατολίζουν την πραγματικότητα αφήνοντας την προσέγγιση της αληθείας να φαντάζει αστειολόγημα ακατάφραστου κειμένου.

♦ Χαμηλά πρόσωπα, κατευθυνόμενες προτάσεις, κατασκευασμένοι μορφασμοί πασπαλισμένοι με τη σοβαροφάνεια των κρίσιμων στιγμών ασελγούν ανερυθρίαστα πάνω στην εναπομείνασα νοημοσύνη των εξαθλιωμένων.

♦ Και η διάλυση τερατόμορφη αποσυνθέτει τα ψευδίσματα επαναφέροντας στην επιφάνεια απογυμνωμένη τη μεταμφιεσμένη μορφή των ταυτοτήτων.

♦ Και η πολιτεία παραδομένη στους διαδρόμους που ανέχτηκε αναλογίζεται τον ήλιο που κρύφτηκε στο γκρίζο σύννεφο των επιλογών της, αποσιωπώντας τις ενοχές της. Μελαγχολία πρωτόλειου απορήματος, ενώ οι ερωτήσεις, είδωλα των απαντήσεων, παρανοούν στα σφιγμένα χείλη.

♦ Διορισμένες γραφές, θρησκόληπτα παραληρήματα κατευθυνόμενης βίβλου, απλοϊκές συνάξεις νοημάτων, να απλουστεύει ο χρόνος το πρόβλημα, να κλέβει η εκφώνηση τη θέση της κορδέλας. Και το χάρτινο κουτί αδειανό, με τσαλακωμένα τα χαρτιά του περιεχομένου να μορφοποιούν το αντίδωρο στη φανταχτερή εποχή της αντιπαροχής των συνειδήσεων.

♦ Δυσσεβές το αμάρτημα ξεστόμισε την ανορθογραφία του ενώ η βαρυπρεπής μελαγχολία της αισθαντικότητας ανέδειξε την οξεία γωνία των ενστίκτων.

♦ Η ανοιχτωσιά της θωριάς αναμάσησε το παρελθόν και προσφώνησε την απαξία. Οι διάκονοι στους άμβωνες των καθεδρικών ευκτηρίων λειτουργούν ενοριακώς τας γραφάς των υπερώων ενώ το εκκλησίασμα της συνοικίας συγκεντρώνεται οσονούπω προ των πυλών. Όμοια τα του Παντελεήμονος, αρχαιοτρόπως μονολογεί ο παραβάτης των καθιερωμένων, αφήνοντας την κοιλότητα να εκφωνήσει εκ βαθέων εκείνον τον αηδιαστικό ήχο εκτοξεύσεως αέριων φθόγγων.

♦ Οι περιπλεγμένες διηγήσεις των επερχόμενων μηχανευμάτων θα αναζωπυρώσουν την ένταση της ηλιθιότητας και στους εξώστες, η αβελτερία θα υπερτονίσει το ανυπέρβλητο της υποστάσεώς της.

♦ Ασήμαντοι σχηματισμοί θα κατακερματίσουν την αγανάκτηση και η ελπίδα, πολυφορεμένης χρήσεως λέξημα, θα παγιδεύσει την ψευδαίσθηση.

♦ Και στους πέτρινους τοίχους τα δικαιολογήματα αρμολόγησαν τον χρωματισμό της λάσπης. Σκουριά στα αφημένα σίδερα και μισογκρεμισμένοι πλίνθοι μαρτυρούν την εγκατάλειψη. Ερπετά και έντομα. Ερημαίο το γήχυτο και αναγνωρίσιμο το κρώξιμο των γαμψώνυχων πτηνών με τα κυρτά ράμφη.

♦ Πρωτομίλημα ανοίξεως.

♦ Και η πρώτη μυρουδιά της ανεμώνας ψιθύρισε στην πέτρα τον ερωτισμό της αταξίας. Και οι συνθήκες σημάδεψαν τα γράμματα στους λουλουδιασμένους βραχότοπους.

♦ Μια πεταλούδα τίναξε τα χρώματα και μια ουράνια γραμμή μάζεψε τη θάλασσα.

♦ Ανυπότακτη, αντιμίλησε η εποχή και έδωσε την αντίφαση, λοιδορώντας το παραλήρημα.

Mυογράφημα

Η γελοιότητα ξεπέρασε το μέτρο ή αλλιώς το μέτρο ξεπέρασε τη γελοιότητα.

Όπως και να το πάρει κανείς, η αδικημένη λέξη είναι η γελοιότητα. Βασιλεύον ουσιαστικόν ανισοσύλλαβον πάλαι ποτέ, ισοσύλλαβον στις μέρες μας για ευνόητους λόγους, περιδιαβαίνει αυθαδιάζον από εκπομπή σοβαροφανούς εις εκπομπή νωθρού λόγου, ορίζοντας επακριβώς το αειθαλές αυτής της βασικής ιδιότητας ψυχών και σωμάτων.

Η ονομαστική του πληθυντικού, πτώση αρμόζουσα πλήρως με το αντικατόπτρισμα της πραγματικότητας, καθορίζει τον αριθμό του πλήθους και υποδηλώνει ευθαρσώς την απεραντοσύνη του χαρακτηρισμένου στερεώματος.

Δοκησισοφία να διογκώνει τους οφθαλμούς, πολυλογία να τσακίζει τα ώτα και επιχειρήματα αηδιαστικής επανάληψης. Σοφία καθήμενη, χαμόγελα σκηπτροφόρα, κατάντημα ασυλήπτου συνθέματος και μια βαθιά κρίση της αισθητικής να ξεριζώνει τον νου.

Άνθρωποι ως επί το πλείστον πολύφημοι, κατασκευασμένοι, εξέχοντες, ομιλούν διά της γλώσσης διαλέκτους προσκείμενες στο ακατάφραστον και διά της αντιδράσεως εσκεμμένως, εξυπηρετούν το έτερον ήμισυ της δράσεως.

Επιφανείς, ενδεδυμένοι τις κατευθύνσεις του ορίζοντος αποπροσανατολίζουν φωνασκώντας, χειρονομώντας και υβρίζοντας θεατρικώς υποσχόμενοι την επόμενη παράσταση.

Τοιουτοτρόπως την επερχόμενη ημέρα, οι στιγμές βεληνεκούς μεγίστης ευφράδειας θα εκμηδενίσουν τις αποστάσεις, θα ανηφορίσουν και θα καταφύγουν στους

υπερσυντέλικους σαρκάζοντας.

Και το επίφθεγμα του βαρυπρεπούς θηλαστικού εαρινής συμφωνίας, προϊόν νοητικής βλάβης, επιφέρει το καίριον πλήγμα στους κοιλιακούς παράπλευρου τετρακέφαλου ενώ η μεταποίηση των αναγνώσεων συνεχίζεται συγχρονισμένη με τον παραλογισμό των επιθυμιών του μεσονυκτίου.

Αναπαράσταση

Της ανοιξιάς το κάμωμα

Στον επίλογο της κλίμακας

Χειροποίημα του απερίγραπτου

Στεφάνωμα του γαλανού

Στο λευκό

Πρωτόγραμμα στο σκοτεινό

Πολυσήμαντη ανθοφορία

Μεγαλούργημα της λειτουργίας

Απόφθεγμα λιτό

Τριαδικό σύμπλεγμα

Τεθλασμένων σκέψεων

Ανισοϋψές επίπεδο

Αποπλάνηση της λεπτομέρειας

Στις απολήξεις του ερυθρού

Στα κρυμμένα σκαλοπάτια

Της Υμνογραφίας των αναμνήσεων

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.