Του Γιάννη Σβώλου

Παρ’ ότι σήμερα ξεχασμένη, «Η Κρητικοπούλα» του Σπύρου Σαμάρα (1861-1917) υπήρξε ιστορικό «σουξέ», που θριάμβευσε επί δεκαετίες στις λυρικές σκηνές του ελληνικού χώρου έχοντας ως πρωταγωνίστρια τη βασίλισσα του μουσικού θεάτρου Έλζα Ένκελ. 

Του Γιάννη Σβώλου 

Παρ’ ότι σήμερα ξεχασμένη, «Η Κρητικοπούλα» του Σπύρου Σαμάρα (1861-1917) υπήρξε ιστορικό «σουξέ», που θριάμβευσε επί δεκαετίες στις λυρικές σκηνές του ελληνικού χώρου έχοντας ως πρωταγωνίστρια τη βασίλισσα του μουσικού θεάτρου Έλζα Ένκελ. Απηχώντας το κλίμα εθνικής ευφορίας που προκάλεσαν οι νικηφόροι Βαλκανικοί Πόλεμοι και η προσάρτηση της Κρήτης, αυτή η σπαρταριστή κωμική όπερα πρωτοανέβηκε στο Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας το 1916. Η ΕΛΣ την πρόλαβε στον επίλογο της ένδοξης σταδιοδρομίας της παρουσιάζοντας μόνο την πρώτη πράξη της σε επετειακές εκδηλώσεις (1944, 1946, 1952). Την «Κρητικοπούλα» ανέστησε ο Βύρων Φιδετζής πέρυσι, παρουσιάζοντάς την σε συναυλιακή μορφή στις Ελληνικές Μουσικές Γιορτές της ΚΟΑ (20.4.2011) με αφορμή την επέτειο Σαμάρα. Πιάνοντας με θαυμαστή ετοιμότητα το νήμα, ο Μύρων Μιχαηλίδης αποφάσισε να την ανεβάσει σκηνικά στην ΕΛΣ. Στις 13.11.2011 η πρεμιέρα στο «Ολύμπια» φανέρωσε μια ολοζώντανη, καλογραμμένη οπερέτα της ξεχασμένης ελληνικής Μπελ Επόκ, απολαυστική άσκηση μουσικής πατριδογνωσίας. Η παρτιτούρα του Σαμάρα διαθέτει ευδιάκριτη, ευρωπαϊκή μουσική υπογραφή και ξεκάθαρο πατριωτικό στίγμα. Σαν βγαλμένοι από καρτ ποστάλ, οι χαρακτήρες ζωντανεύουν με ανεξάντλητες, ανεπιτήδευτες μελωδίες και χορευτικούς ρυθμούς της εποχής που αντιπαρατίθενται ακομπλεξάριστα με γνωστούς ελληνικούς σκοπούς και το… «Χριστός Ανέστη»!

 Όταν η Πηνελόπη Δέλτα συνάντησε τον Μποστ…

 Αναμφίβολα μια λίγο ψαγμένη ανάγνωση που θα συνυπολόγιζε τον ιστορικό χρόνο που διανύθηκε και τη διαδρομή της «Κρητικοπούλας» σ’ αυτόν, θα είχε πολλά να δώσει. Αντ’ αυτής, ο σκηνοθέτης Πέτρος Ζούλιας και οι συνεργάτες του πήγαν κατ’ ευθείαν στην εύκολη λύση προτείνοντας μια «νοσταλγική» αναπαράσταση παράστασης εποχής. Επιστράτευσαν κάθε στερεότυπο της οπερέτας: ψευτοϊστορικίστικα σκηνικά δύο διαστάσεων, ταμπλό-βιβάν, κορεσμένα χρώματα, αντιρεαλιστικούς φωτισμούς, ανάκατα, ιστορικώς ανακόλουθα εθνικά κουστούμια, σπιρτόζικους πεζούς διαλόγους αναμενόμενα εμπλουτισμένους με επικαιρικές αιχμές, χορευτικά, κωμικά γκαγκς κ.λπ. Κάτι σαν εκδοχή παραμυθιού της Πηνελόπης Δέλτα σε οπερέτα πειραγμένη με πινελιές από Μποστ, το καλοκουρδισμένο, συνειδητά κιτσάτο θέαμα λειτούργησε αβίαστα, δίχως να επισκιάσει το άρωμα ιστορικής αθωότητας – και ιλαρότητας! – του πρωτοτύπου. Τον δεύτερο κύκλο παραστάσεων στο «Ολύμπια» (24.3.2012) διευθύνει πολύ καλά ο Γιώργος Βράνος εξασφαλίζοντας ακρόαμα που ακτινοβολεί ευθυμία. Τα δύο πρωταγωνιστικά ζευγάρια της γενικά ισορροπημένης πρώτης διανομής ενσάρκωσαν καλά η Μαρία Μητσοπούλου (Κοντέσα), ο Γιάννης Χριστόπουλος (Παύλος), η Γεωργία Ηλιοπούλου (Αρετή/Μανωλιός) και ο Δημήτρης Σιγαλός (Μιχάλης). Ο Κωστής Ρασιδάκης έδωσε στον ρόλο γελωτοποιού Φουρνάλου ευπρόσδεκτα σκοτεινότερο, πιο ύπουλο χαρακτήρα απ’ ό,τι ο εξίσου ενδιαφέρων, σαφώς πιο νεανικός και παιχνιδιάρικος Ζαφείρης Κουτελιέρης. Ωστόσο την παράσταση έκλεψε, ξαφνιάζοντας όλους, η Τζούλια Σουγλάκου στον ρόλο της αθεράπευτα τεκνατζούς Κοντέσας: γαργαλιστικά κωμική και άμεση, τραγούδησε αξιοπρεπώς και έφερε τον χονδροειδώς καρατερίστικο ρόλο της ακομπλεξάριστα με πηγαίο θεατρικό ένστικτο και εξαιρετική σκηνική κίνηση!

 INFO: Ο δεύτερος κύκλος παραστάσεων της «Κρητικοπούλας» στο «Ολύμπια» συνεχίζεται στις 20, 21, 22 και 29 Απριλίου.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.