Tου Βάιου Μαχμουντέ

Tο βινύλιο παίρνει τη γλυκιά εκδίκησή του, σηματοδοτώντας την επιστροφή στην ποιότητα του ήχου. Την ίδια ώρα, η ψηφιακή γενιά ανακαλύπτει τους δίσκους και τεντώνει τ’ αυτιά της. 

Tου Βάιου Μαχμουντέ

Tο βινύλιο παίρνει τη γλυκιά εκδίκησή του, σηματοδοτώντας την επιστροφή στην ποιότητα του ήχου. Την ίδια ώρα, η ψηφιακή γενιά ανακαλύπτει τους δίσκους και τεντώνει τ’ αυτιά της. 

Όσοι πιστεύουν ότι το βινύλιο ανήκει ακόμα στην κατηγορία του «μουσειακού είδους», ας το ξανασκεφτούν. Σε μια εποχή που οι πωλήσεις των cd πέφτουν κατακόρυφα και τα ψηφιακά αρχεία mp3 συνεχίζουν να ακούγονται σαν μια σκιά του ήχου, οι δίσκοι βινυλίου επιστρέφουν στα ράφια των δισκοπωλείων (σε όσα έχουν απομείνει) και στα αυλάκια τους γράφεται ένα νέο κεφάλαιο στην τεράστια ιστορία του. Γλυκιά εκδίκηση; Μπορεί κανείς να το δει κι έτσι. Αυτό το δυναμικό comeback του βινυλίου τα τελευταία χρόνια μόνο αναπάντεχο δεν ήταν για όσους αρνούνται πεισματικά να ακούνε μουσική σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και κινητά τηλέφωνα. Και πιστέψτε μας, δεν είναι λίγοι. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η ποιότητα του ήχου ενός βινυλίου παραμένει αξεπέραστη. Και δεν είναι μόνο ο ήχος που κάνει τη διαφορά. Είναι η αίσθηση καθώς η βελόνα του πικ-άπ «διαβάζει» τα αυλάκια, το artwork που μπορείς να το χαζεύεις με τις ώρες, τα σκρατς που ξυπνούν αναμνήσεις. Αυτή η ιερή σχέση που αποκτά μαζί του ο μουσικόφιλος. Κάθε ακρόαση ενός δίσκου είναι τελετουργική, αυτή δηλαδή που δεν κατάφερε ποτέ να μας χαρίσει το cd πριν γίνει σουβέρ και σκιάχτρο στα μπαλκόνια της πόλης.

 Η νέα εφηβική τρέλα

Η μουσική βιομηχανία παρακολουθεί τις εξελίξεις με συγκρατημένη αισιοδοξία, καθώς οι πωλήσεις των δίσκων βινυλίου δεν είναι ακόμη τόσο εντυπωσιακές ώστε να συναγωνιστούν εκείνες των cd που παραμένουν στις πρώτες θέσεις, καθώς και των mp3 που αυξάνονται διαρκώς. Ωστόσο κανένας λάτρης του βινυλίου δεν μπορεί να κρύψει την απέραντη χαρά του, βλέποντας τις πωλήσεις των βινυλίων να σημειώνουν αύξηση 55% το 2011 μόνο στη Μεγάλη Βρετανία, σύμφωνα με τη Nielsen Soundscan. Ο πιο δημοφιλής δίσκος που κυκλοφόρησε πέρυσι σε βινύλιο δεν ήταν άλλος από το «King of Limbs» των Radiohead. Σύμφωνα με την ίδια εταιρεία, το μεγάλο comeback του βινυλίου στην παγκόσμια αγορά σημειώθηκε το 2008, όταν οι πωλήσεις σημείωσαν άνοδο 90% σε σχέση με το 2007, αγγίζοντας τα 1,9 εκατομμύρια τεμάχια. Έκτοτε οι πωλήσεις ξεπέρασαν τα 3 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, χωρίς ωστόσο να προσμετρούνται σε αυτές οι πωλήσεις από μικρά δισκοπωλεία της γειτονιάς. Αυτά τα νούμερα, όμως, έδωσαν μια νέα ώθηση όχι μόνο να τυπώνονται κάθε χρόνο περισσότερα αντίτυπα, αλλά και να εμφανίζονται στην αγορά και πικ-άπ με νέο design, στα οποία δύσκολα αντιστέκεται κανείς. Όσο κι αν ακούγεται περίεργο, οι ειδικοί της μουσικής βιομηχανίας λένε ότι η αύξηση στις πωλήσεις βινυλίων δεν οφείλεται τόσο σε εκείνους που μεγάλωσαν ξοδεύοντας το χαρτζιλίκι τους στα δισκάδικα, όσο κυρίως σε ένα νέο κύμα, πιτσιρικάδων, μουσικόφιλων, ηλικίας από 13 έως 24 ετών. Φαίνεται πως η γενιά του «ψηφιακού ήχου» ανακαλύπτει για πρώτη φορά τι σημαίνει ν’ ακούς την καλή ποιότητα του ήχου και όχι συμπιεσμένα αρχεία mp3. Αυτό κι αν είναι αισιόδοξο μήνυμα.

 Επιστροφή στο μέλλον

Σημαντικό ρόλο στην επάνοδο των δίσκων βινυλίου, που πλέον κυκλοφορούν και με κωδικό με τον οποίο ο ακροατής μπορεί να «κατεβάσει» ολόκληρο το άλμπουμ σε mp3, έχουν παίξει τα μικρά ανεξάρτητα δισκοπωλεία, αλλά και η dance μουσική κοινότητα παγκοσμίως. Οι περισσότερες δισκογραφικές εταιρείες του εξωτερικού που ειδικεύονται στον χορευτικό ήχο, εκδίδουν όλες τις νέες κυκλοφορίες τους, άλμπουμ και σινγκλ, σε συλλεκτικά βινύλια, τα οποία γίνονται κυριολεκτικά ανάρπαστα. Θετικά είναι τα νέα και από μερικά από τα καλύτερα δισκοπωλεία του Λονδίνου, όπως είναι το Rough Trade και το Phonica. Μέχρι και ο σπουδαίος Erol Alkan, ένας από τους σημαντικότερους παραγωγούς και DJ της Ευρώπης, μαζί με τον Boys Noize κυκλοφόρησαν πρόσφατα το νέο του σινγκλ «Lemonade» σε μια απίστευτη συλλεκτική έκδοση βινυλίου που προσομοιάζει σε cd, ως μια ένδειξη της λατρείας τους για τους δίσκους βινυλίου. Ελπίζουμε η μανία του βινυλίου να εξαπλωθεί γρήγορα και σε ακόμη περισσότερα ευρωπαϊκά κλαμπ και οι DJ να σταματήσουν παίζουν μουσική μέσα από ηλεκτρονικούς υπολογιστές γιατί το κακό έχει παραγίνει. Λίγος σεβασμός στον ακροατή δεν βλάπτει.

Στην Αθήνα πλέον τα δισκάδικα είναι μετρημένα στα δάχτυλα, αλλά όσα έχουν απομείνει, επιμένουν, πηγαίνοντας κόντρα στις δύσκολες εποχές που βιώνει και η δισκογραφία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που κάνουν τις κυριακάτικες βόλτες τους στα δισκάδικα που βρίσκονται στο Μοναστηράκι, ψάχνοντας με τις ώρες τα ράφια για κάποιο ξεχασμένο αριστούργημα, από «δεύτερο χέρι». Κάτι μας λέει ότι η χρονιά που διανύουμε θα είναι ακόμη πιο σημαντική για τους νοσταλγούς του βινυλίου, και όχι μόνο. Δεν θα εκπλαγούμε καθόλου αν τα επόμενα χρόνια, που το cd θα αποτελεί είδος προς εξαφάνιση, δούμε τους μαύρους δίσκους να παίζουν σε περισσότερα σπίτια, τα πικ-άπ να συνδέονται σε περισσότερους υπολογιστές με τις ευλογίες της σύγχρονης τεχνολογίας και η ψηφιακή γενιά να αφήνει το iPod και να κρατάει στα χέρια της ένα ωραίο βινύλιο σαν τον παλιό καλό καιρό. Επιστροφή στο μέλλον.

* Σημειώστε: Στις 21/4 όλη η Αθήνα θα γίνει ένα πελώριο βινύλιο συμμετέχοντας στην Παγκόσμια Ημέρα Δισκοπωλείων. Συναυλίες, προσφορές, κεράσματα και άλλες εκπλήξεις σας περιμένουν στα δισκοπωλεία της πόλης (Discobole, Rock & Roll Circus, Sonic Boom / Usedrecords, Gorilla11, Music Corner κ.ά.). Θα είμαστε εκεί! 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.