Της Χρυσούλας Παπαϊωάννου

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης μπαίνει με φόρα και στην αρένα της πολιτικής ως υποψήφιος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών. «Καλύτερα να με ποδοπατάει ο ταύρος στην αρένα, παρά να είμαι θεατής στην κερκίδα», τονίζει. Πάντως, εκτός από ψηφοφόρους, θέλει και τους θεατές, καθώς πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία του Κ. Καπάκα «Magic hour», που «βγαίνει» την άλλη εβδομάδα στις αίθουσες.

Της Χρυσούλας Παπαϊωάννου

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης μπαίνει με φόρα και στην αρένα της πολιτικής ως υποψήφιος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών. «Καλύτερα να με ποδοπατάει ο ταύρος στην αρένα, παρά να είμαι θεατής στην κερκίδα», τονίζει. Πάντως, εκτός από ψηφοφόρους, θέλει και τους θεατές, καθώς πρωταγωνιστεί στη νέα ταινία του Κ. Καπάκα «Magic hour», που «βγαίνει» την άλλη εβδομάδα στις αίθουσες.

Δεν μας είχε συνηθίσει σε πολιτικό ακτιβισμό ο ταλαντούχος και αγαπητός ηθοποιός – σκηνοθέτης. Έχει άποψη, πολιτική, και την εκφράζει. Αλλά άμεση εμπλοκή καμία. «Είχα από παλιά προτάσεις, σε εποχές, μάλιστα, που η πολιτική είχε λεφτά. Αποφάσισα, όμως, να μπω στην πολιτική την ώρα που η χώρα βουλιάζει. Να κάνω την απόβαση σε ένα πλοίο που ναυαγεί…», λέει. Οι λόγοι είναι πολλοί. Βρίσκει την άκρη του νήματος ίσως σε μια κουβέντα του πατέρα του. «Πήγα στο χωριό μου στον Έβρο. Ο πατέρας μου», διηγείται, «έχει μια σύνταξη εργάτη. Καθόμασταν στην ξυλόσομπα, και μου λέει: ‘‘Ρένο, τι θα γίνει με αυτή την κατάσταση;’’. Αν ένας πατέρας έλεγε κάτι τέτοιο στο παιδί του, ας πούμε στην Κατοχή, θα εννοούσε ‘‘ήρθε η στιγμή να καθαρίσεις, πάρε τα όπλα’’. Δεν πρόκειται να επιτρέψω σε κανέναν να κάνει τους γονείς μου να φοβούνται». Ο ίδιος δεν φοβάται να πάρει το ρίσκο. «Θα βγω στη γραμμή πυρός και δεν είμαι από αυτούς που θα παραιτηθούν από το πολιτικό αξίωμα. Είμαι έτοιμος για γρονθοκόπημα, να παλέψω κατς μέσα στη Βουλή», λέει.

«Ν’ ακουστεί η φωνή της λογικής»

Πώς, όμως, τον έπεισε ο πρόεδρος της Ν.Δ.; «Είμαι γοητευμένος με τον Αντώνη», τονίζει. «Ο Σάμιουελ Μπέκετ έλεγε ότι ακόμα κι αν βρεθείς θαμμένος σε έναν τάφο, άρχισε να σκάβεις με τα νύχια σου, μην παραδίνεσαι ποτέ. Έτσι και ο Σαμαράς, μετά την καταστροφή που έζησε – την ιστορία με τον Μητσοτάκη – έμεινε στον τάφο μια δεκαετία. Σήμερα έγινε επικεφαλής μεγάλου κόμματος. Είναι ένας άνθρωπος που θα έδινε τη ζωή του για την Ελλάδα. Έχει εξαιρετική καλλιέργεια και είναι ενημερωμένος για το τι συμβαίνει στην καρδιά της ελληνικής κοινωνίας. Ο Αντώνης Σαμαράς ξέρει πόσο κάνει το ψωμί σε έναν φούρνο στο Περιστέρι».

Ο Ρένος Χαραλαμπίδης ξεκινάει την πολιτική του καριέρα με όραμα – «πρέπει η κοινή λογική, η φωνή του μέσου πολίτη, να ακουστεί δυνατά στο κοινοβούλιο» – και στόχο – να παίξει στην έδρα του, τον πολιτισμό –, κι ας μην τον βγάλει πουθενά, κι ας ξέρει ότι σήμερα η ταμπέλα του πολιτικού παράσημο δεν είναι. Για αυτό το έχει ρίξει στη… γυμναστική. «Προσπαθώ να μάθω ελιγμούς για να αποφεύγω τα γιαούρτια», λέει γελώντας. Ο αυτοσαρκασμός είναι, άλλωστε, ένα από τα ατού του. Αλλιώς δεν θα δεχόταν να παίξει στο σινεμά τον… αποτυχημένο σκηνοθέτη, τη στιγμή που ό,τι χρήματα έβγαζε από την τηλεόραση τα «έριχνε» στις ταινίες του.

Η γενιά των κρατικοδίαιτων

Όταν ο Κώστας Καπάκας («Peppermint», «Uranya») τον πλησίασε για το «Magic hour», του είπε: «Ρένο, έχω έναν ρόλο που σου πάει γάντι. Θα κάνεις έναν αποτυχημένο σκηνοθέτη». Στην ταινία αυτός ο δήθεν καλλιτέχνης, ο Διομήδης, που είναι χρεωμένος μέχρι τον λαιμό, αλλά δεν έχει γυρίσει ποτέ ταινία, συναντά έναν τύπο, τον Αριστείδη (Τάσος Αντωνίου), «κερατά» και άνεργο. Ξεκινούν ένα ταξίδι στην επαρχία, παρέα με ένα φέρετρο, στο οποίο υπάρχουν από κινηματογραφικές μηχανές λήψης και αγαλματάκια του Μάο μέχρι κείμενα του Φελίνι και του Παζολίνι. Οι δύο συνοδοιπόροι στην περιπλάνηση παραδοξολογούν και φιλοσοφούν τη ζωή και την κρίση. Αυτά ως προς το στόρι της ταινίας, που είναι ένα ιδιότυπο road movie. Ο Ρένος Χαραλαμπίδης αποκρυπτογραφεί και τα υπόλοιπα επίπεδα, χωρίς να «χαρίζεται» στον ήρωα που υποδύεται.

«Παίζω κάποιον που εκφράζει τη γενιά καλλιτεχνών από τα τέλη του ’80 έως τα μέσα του 2000. Ήταν μια γενιά, κυρίως σκηνοθετών, που βασίστηκε στις επιχορηγήσεις, στο κρατικό χρήμα, στην εύκολη ζωή. Παίζω έναν άνθρωπο που χρέωσε δεκάδες πιστωτικές κάρτες και χρησιμοποίησε τις ευκολίες αυτών των δεκαετιών χωρίς να γυρίσει ταινία», εξηγεί και συνδέει όσα λέει με τη σημερινή κρίση. «Αυτό αγγίζει και τον μέσο Έλληνα. Πέρασαν τόσα λεφτά από τα χέρια του και δεν έμεινε τίποτα, γιατί δεν συνειδητοποίησε ότι είναι δανεικά. Δημιουργήθηκε χάος και να που ήρθε η ιστορική συγκυρία να κατεδαφιστούν όλα».

Γυρισμένο με μία ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, με λίγα χρήματα, μία απλή ιστορία – με στοιχεία επικαιρότητας – με δύο ηθοποιούς, το «Magic hour» ταξιδεύει και μέσα στην πορεία του κινηματογράφου, με αναφορές στο σινεμά του Θόδωρου Αγγελόπουλου, στον αμερικανικό κινηματογράφο, σε ταινίες του Χαραλαμπίδη.

Ο τίτλος, «Magic hour», είναι «δάνειο» από την κινηματογραφική γλώσσα. Περιγράφει το μεταίχμιο του φωτός. Τη στιγμή που στον ουρανό αλλάζει η μέρα με τη νύχτα. Κυριολεκτικά, υποδηλώνει μια μαγική στιγμή. Είναι άραγε σε μια τέτοια ο ίδιος ο Ρένος Χαραλαμπίδης, αφού τόσοι καινούργιοι ορίζοντες ανοίγουν στη ζωή του, από το πολιτικό βάπτισμα μέχρι το συγγραφικό (κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μικρός Ιανός» το «Εγχειρίδιο κινηματογραφικής ανυπακοής»); «Η στιγμή με βρίσκει έτοιμο να αποχαιρετίσω τους παλιούς μου εαυτούς. Δεν ήμουν, βέβαια, της χλιδής. Έχω χάσει πολλά λεφτά στο σινεμά. Με γλυκαίνουν, όμως, τόσο οι ταινίες μου. Είμαι αποφασισμένος να κρατήσω το τιμόνι στην κατρακύλα».

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.