Η σελίδα του λοξού

♦ Πολιτεία βαθυστόχαστης ευήθειας, μεθεόρτιας εκδήλωσης, περιόδου προεκλογικής χαρακτηρισμένης παλινδρομικής κινήσεως και ξεκατερίνιασμα απίστευτης καμπυλόγραμμης σχεδίασης.

♦ Πολιτεία βαθυστόχαστης ευήθειας, μεθεόρτιας εκδήλωσης, περιόδου προεκλογικής χαρακτηρισμένης παλινδρομικής κινήσεως και ξεκατερίνιασμα απίστευτης καμπυλόγραμμης σχεδίασης. Ανακοινώσεις εμποτισμένες με το βάμμα του ηλιθιοτροπίου και χαρτιά αλλοιωμέ­να να προσεγγίζουν το ξέφτισμα των εποχών.

♦ Η απορία, μοναχική διέξοδος, αφουγκρά­ζεται περίφοβη την παράνοια και σχηματοποι­είται απέναντι από τις παραγράφους φτιάχνο­ντας μικρούς, σαρκώδεις, στεγνούς κύκλους, προσεγγίζοντας τοιουτοτρόπως την προφορά των ανοικτών φωνηέντων.

♦ Ηγήτορες εκ φυτωρίου λαχανικής συλλογι­στικής στην πρωτοσέλιδη αποτύπωση και ανα­λύσεις τύπου και εντύπου προσκολλώνται στο ψηφιδωτό της θεόρατης ανυπαρξίας. Και το άναυδο φωταγωγημένο προσδιορίζει την κα­τεύθυνση.

♦ Το ψευδολόγημα εξεικόνισμα της αθλιό­τητας απογυμνωμένο και με ορθάνοιχτους οφθαλμούς στην ύστατη προσπάθεια επανα­φοράς των δεδομένων.

♦ Αφέλεια προσκυνημένη η αντίδραση, επι­χειρηματολογεί στους καφενέδες σαρκάζοντας την επωνυμία των καθιερωμένων επιλο­γών. Επαναστατική η προσήλωση στην άρνη­ση, αλλά στην άκρη της κόρης, στο τελείωμα του θολού, τα χρώματα παραμένουν στην

ομοιότητα του υποκοριστικού του Παντελεή­μονος.

♦ Ευτραφής ρητορεία, χλωρή και ξερή, καμ­μένη παραμυθία, σαμαρώνει το απαύγασμα της αγανακτήσεως και ευαγγελίζεται την πο­λύφημη πατριωτική ανάσταση των βουνών, των λόγγων, των πεδιάδων και των ποταμών του ουρανού, της θαλάσσης και της γης, των χιλιοτραγουδισμένων στίχων, των ασμάτων της τάβλας, του συρτού και της περιβόητης μαγκιάς του μακρόσυρτου βρομερού ήχου και της πυγής κυκλικού παραθύρου νηός υπερω­κεάνιας.

♦ Αναστεναγμός υπόγειος και επαναφορά στις γραμμές του τετραδίου.

♦ Στην ανάσταση των ημερών οι κρότοι, λαν­θάνουσα μορφή ερωτικής εκδήλωσης, είχαν την πρωτοκαθεδρία. Υμνωδίες θορυβώδεις και βαρυπρεπείς επισκέπτες, συνοδοί καθιερω­μένης εορταστικής ατμόσφαιρας, επισύναψαν στο τοπίο την ανορθογραφία του Απριλίου. Συννεφιά και ένας γαρμπής να ξεσηκώνει τα στολίδια. Γυναίκες πρωινών εκπομπών λικνιζόμενες στο πλακόστρωτο και άνδρες κοιλιακού προσανατολισμού, μυώδεις με ξυρισμένες κε­φαλές, έδωσαν στο περιτύλιγμα τη μελαγχολία του επιταφίου.

♦ Και μετά στις πρώτες λέξεις η αποχώρηση, ορδές οι οπαδοί των μαγειρεμένων εντοσθίων κατηφόρισαν αφήνοντας στο έλεος του υπο­λοίπου τον επίλογο της ακολουθίας.

♦ Δείπνοι ολοφάνεροι, συναλλαγές μεταξύ των εριφίων.

♦ Υπουργοί σιδηροδέσμιοι και κάτι τρέχει στα σοκάκια των αθίγγανων, ενώ χειροκροτά ο ηλί­θιος στην πέρα γωνία επιβραβεύοντας την απο­νομή της προσδιορισμένης δικαιοσύνης. Και δύσλαλοι οι γνωρίζοντες αναπροσαρμόζουν το παρελθόν συμφώνως προς τας υποδείξεις.

♦ Οι εβδομάδες περνούν. Ο χρόνος αδυσώπη­τος αποκαλύπτει τον πάτο του βαρελιού. Στις αναρτημένες σελίδες οι σύντομες φράσεις της εντύπωσης ανάβουν φωτιές. Ανθρωποι των συμφώνων διαλαλούν με όλη τους την ηλιθι­ότητα τη συμμετοχή τους στην πανήγυρη των κενολογημάτων. Και η κοινωνία, σχόλιο κακο­γραμμένο, συμπορεύεται με την αηδία.

♦ Δυσοσμία και χρώμα του γήχυτου ριγμένο με ύψιστη περίσκεψη στα στρώματα της νοη­μοσύνης του τοίχου.

♦ Στα μέσα του Απρίλη.

♦ Με το κύμα να σπάει στον βράχο.

♦ Με τον ήλιο να τρεμοπαίζει στο λησμονημέ­νο λευκό.

♦ Και τον γλάρο να παιχνιδίζει στα φτερά του την ισορροπία της διαφάνειας.

Mυογράφημα

Στην πλατεία του κρεμασμένου χωριού. Στον πλάτανο που ξεδίπλωνε τη σκιά του. Στο επιμελημένο πλακόστρωτο. Τα επιφωνήματα ρούφαγαν τα αγιασμένα νερά και η λαγκαδιά άνοιγε στο πράσινο όλη την αισθαντικότητα της αναμνήσεως.

Ηχοβολήματα συνθέσεων επιτηδευμένης παραδόσεως και αναπνοές συναθροιζόμενες να χοροστατούν αφήνοντας τις σταγόνες της εγκατεστημένης πλήξεως να ζωγραφίζουν το πάτωμα. Ιδρώτας κι αναπνοές βαριές, κουρασμένες ματιές και ερωτισμός αφηρημένου προσανατολισμού. Ερωτοτροπίες παρηκμασμένου λόγου, τραβολογήματα, χέρια να γλιστρούν στις γδυμνές πλάτες, νοήματα παλαιότροπα αρχέγονου σχεδιασμού και μυστικά φιλήματα στα σκοτεινά, στις μικρές εξώπορτες του χειροποίητου.

Στιγμιότυπα περιοδικά, απεικονίσματα πρωτόλειας παρορμήσεως. Κραυγές και κίνηση. Σώματα οινοπαθή, ανασηκωμένα ένστικτα, ημερομηνία της ζωής, πομπές των παθών στην κόρη των βράχων, απέναντι απ’ τη θάλασσα.

Στο διάφανο το λιτό σκοτεινό και τα ακροδάχτυλα να κρατούν τις προτάσεις στην ολιγολογία του μοναδικού ρήματος. Χαμόγελο στο υπονοούμενο και ένας λόγος ερωτικός να σέρνει τον χορό αφήνοντας ήχους μονοσύλλαβους.

Και μια παπαρούνα κι ένα κοχύλι αφημένο στην πεζούλα κι ένα μαντήλι κι ένας αποχαιρετισμός γραμμένος στο ασημόχαρτο.

Στη γραμμή στο ίσιο χάραγμα του ουρανού πάνω στην υγρασία ένας καπνός έφτιαξε δακτυλίδια. Ένα καΐκι ξεπέρασε τον όρμο κι άφησε το αυλάκωμα. Ο θόρυβος κόπασε, ο ήλιος παράτησε την παράγραφο και έγειρε το σκοτάδι στο απόγευμα.

Στην ανηφόρα ένα αργό βήμα.

Και δυο χείλια.

Αλς

Φιλήδονη ξεδιπλωμένη

Απροκάλυπτη

Ολόγυμνη

Εταίρα πανέμορφη

Πανδαισία Βαρυόργητη

Γέννηση Θεόφραστη

Κόλαση Διεγερμένη

Σταγόνες μανίας

Επίτευγμα Απριλίου

Τύψεις της αρμονίας

Εριφύλης περιδέραιο

Μυθολογία της ερωτήσεως

Ερμήνευμα της ικεσίας

Στο άρθρο το οριστικό

Στο ερωτικό προσφώνημα

Του πρώτου προσώπου

Στο ασυναίρετο του ρήματος

Απ’ το στόμα σου

αφημένο στο πέλαγος

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.