Η σελίδα του λοξού

♦ Τηνικαύτα.

♦ Βαρυάλγητες μέρες, παραφωνίες καλοκαιρινής ψευδαισθήσεως, σημαιοστολισμένες αδυναμίες κρυμμένων στιγμών, ευπαρουσίαστες σκοτεινές αδιακρισίες, όταν ο ήλιος στο συναπάντημα με την οριζόντια κίνηση ξεσηκώνει τη θρασυστομία της άμμου φτιάχνοντας σημειώματα ψηφιδωτών στα γυμνά σώματα.

♦ Τηνικαύτα.

♦ Βαρυάλγητες μέρες, παραφωνίες καλοκαιρινής ψευδαισθήσεως, σημαιοστολισμένες αδυναμίες κρυμμένων στιγμών, ευπαρουσίαστες σκοτεινές αδιακρισίες, όταν ο ήλιος στο συναπάντημα με την οριζόντια κίνηση ξεσηκώνει τη θρασυστομία της άμμου φτιάχνοντας σημειώματα ψηφιδωτών στα γυμνά σώματα.

♦ Εις τας νήσους των αλλοπρόσαλλων σκέψεων, πλανεύτρα η θάλασσα περιγελά τη λογική αφήνοντας στην ιχνογραφία το σημάδι της ξεγυμνωμένης πέτρας.

♦ Πανδαισία των αντιθέσεων και το χαμόγελο κρυπτογραφημένο σούρωμα των χειλέων αποδίδει στην κατάληξη τη δνοφερή επεξήγηση του μορφασμού της απογνώσεως.

♦ Απέναντι, στη μεγάλη πόλη, τα πολύχρωμα φώτα, ο θόρυβος. Εκφωνήσεις επαναλήψεως, δυσάρεστες παράγραφοι της αβεβαιότητας στις ημίωρες απαγγελίες των κειμένων. Πολυσύλλαβα τρομοκρατημένα γράμματα, τίτλοι μαύρου περιεχομένου και οι φωνές ταυτισμένες με του λόγου τις περιόδους δίνουν στην ορθογώνια παρουσίαση τη χροιά της επιτηδευμένης τραγικότητας.

♦ Και τα ίδια και τα ίδια να επισυνάπτουν στο χαρτί την πολυπλοκότητα του φόβου.

Ενώ δεινοφόροι οι άρχοντες εκ της εσπερίας ενισχύουν τον πολλαπλασιασμό των τρισκότεινων ερμηνευμάτων. Επιτροπές κατευθυνόμενου προσανατολισμού, ρητορείες άνευ ουσίας και σφιγμένα τα στόματα να μην μπορούν να προσδιορίσουν την κατεύθυνση των λεξημάτων. Αισθήσεις ανήμπορες. Ακατανόητα τα συμπεράσματα.

♦ Και στο αντιφέγγισμα κραυγή επώδυνης περιλήψεως ξεθυμαίνει στην οργή την αγανάχτηση των ψευδολογημάτων.

♦ Στο τελείωμα του Ιουλίου, οι θερμές ώρες καταλαγιάζουν στα βραδινά στιγμιότυπα δίπλα στην αποβάθρα. Στο πλακόστρωτο το γλυκό φως δίνει στο έδαφος το σχήμα ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού. Περιπατητές λογομαχούν χαμηλόφωνα και παιδιά μετρούν τα πηδήματα στις ξεχωριστές πολύγωνες επιφάνειες. Γέλια και κλάματα, ανακατωμένες εκδηλώσεις του παρορμητισμού, περιπλεγμένα ασυναρτήτως με τη χρήση των εγκλίσεων της συμμορφώσεως της ενήλικης γραμματικής.

♦ Δευτέρωμα!

♦ Ένα γαλάζιο φόρεμα, μακρύ, να σέρνεται στα πεσμένα ξερόχορτα που ξελόγιασε ο αέρας όταν κατέβαινε απ’ το στεγασμένο υπόγειο, ανάμεσα στα ασπρισμένα σπίτια. Ώμοι γυμνοί και ένα λευκό μαντίλι, πλουμίδι αντίκρυ στον ήλιο. Θεότητα μεσημεριανής φευγαλέας ματιάς να κρύβεται στη στροφή αφήνοντας εμβρόντητη τη λεπτομέρεια στη φαντασία.

♦ Προετοιμασία του Αυγούστου και η έκφραση παροιμιώδους εκφοράς υπερτονίζει στο κάτω μέρος της σελίδας τις παγωμένες αναφορές των μελλοντικών περιστατικών.

♦ Παραπομπές χειμωνιάτικης διηγήσεως στην προϋπάντηση του μήνα των κυνικών καυμάτων.

♦ Ενώ στην ανοιχτή διαφάνεια των οριζόντων οι βράχοι, εξοχές πολύφημες, δίνουν ονόματα στις διακοπές της συνέχειας του απέραντου. Και ένας καπνός να τρέχει βάζοντας το υπόφαιο μουντζούρα πρωτόλεια στη ζωγραφιά των Κυκλάδων.

Γοητόστομες εξιστορήσεις παραληρημάτων στο καυτό απογυμνωμένο τοπίο.

♦ Παραγύρως οι μισάνοιχτες αυλόπορτες να κοιτάζουν στην άμμο, οι φρεσκοβαμμένες πεζούλες να δροσίζονται απ’ το ψιχάλισμα των κυμάτων και στον μικρό κόλπο, στο εξεικόνισμα της αταξίας, βάρκες των αγίων να ευλογούν τη διάθεση της πλώρης στην ανεμελιά της μυθολογίας του Βοριά.

♦ Νοοπλανής ο άνεμος, αναστατώνει το γινόμενο!

Μυογράφημα

-Καύκαλον να προσεγγίζει το ουρανόμηκες, ώτα ελεφαντοειδούς προσεγγίσεως και βάδισμα ακροστασίας προελεύσεως, ανεξιχνιάστου υφολογικής καταγωγής. Ενδύματα πολυτελών ετικετών, μεταξωτών επιλογών, πυγών αντιστοίχων και βάδισμα υπερφίαλου αναγνώσματος κουνιστό, λυγιστό και ανυπέρβλητο. Μειδίαμα αναρτημένο στη λευκόχροη κοιλότητα των οδόντων, φωνή αργόσυρτη με καμπύλες στην εκφορά και λεπτές οι συλλαβές της καταλήξεως να μεταφράζουν το αλλόγλωσσο υποκείμενο.

-Κάτοχος τετράτροχου καυτερής επωνυμίας, φορτωμένο το υποδοχείο της υφασμάτινης υπεροχής και ο νους ρακένδυτο ουσιαστικό ανύπαρκτου πονήματος να συνοδεύει το εξεικόνισμα των καιρών των παχέων αγελάδων του πομφόλυγος.

-Στην πρωτοκλισία της αναπτύξεως του σκυροδέματος, όταν το πηλοφόρι, το μυστρί έφτιαχναν το σχήμα του είδους των εξεχόντων. Ρητορική του τσιμέντου στο υπόλοιπο του ζόφου.

-Αντιπαραβολή.

Χαμένα χρόνια, θρανία, μαυροπίνακες, αμφιθέατρα, ταξίδια, έρευνες. Ένας καλός μισθός. Μια γυναίκα. Δυο παιδιά. Αξιοπρέπεια της ζωής στο μικρό τριάρι στο αδιέξοδο. Χαρά γνήσια, ολιγόλογη συμπεριφορά, προσήλωση στην ουσία.

Όνειρα στο μικρό παράθυρο, σταγόνες τα επιφωνήματα στα αστέρια που λαμπύριζαν στην περιορισμένη θέαση.

-Κι η πόρτα άνοιξε. Στην αγκαλιά μια πίκρα σκέπασε το χαμόγελο.

-Στο αυτοκίνητο στριμωγμένες αποσκευές, χαλιά, πολυθρόνες κι ένα πορτατίφ. Μια ματιά στο παράθυρο. Δίχως κουρτίνα. Μελαγχολία.

-Στο λιμάνι. Στο μικρό νησί. Στο λιθόκτιστο καλύβι, δίπλα στ’ αλώνι και τον μικρό στάβλο. Στο ανεμοδαρμένο το σπαρμένο με βράχους.

-Με την αξίνα, να παλεύει μαθαίνοντας στα παιδιά.

-Την ομορφιά του προλόγου.

Φουρούσια

Υποβάθρα του υπερώου

Της αιωνιότητας βάσταγμα

σμιλευμένο

Εμμετρία της σιωπής

Ρυτίδες μαρμάρινες

Θεία τιμωρία

Στην αφαίρεση των γραμμών

Προέκταση του Ιαπετού

Κληρονομιά γραμμένη στο

επιστέγασμα

Στην ακινησία του χρόνου

Στα καθαρά ρήματα

Στην οριστική του Υπομένω

Διάλογος

Φωνήεντα και σύμφωνα

Προτάσεις

Επινοήσεις

Ουρανόγραμμα στον εξώστη

Αγνάντεμα

Πολυφωνίας

[email protected]

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.