ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΓΕΡΑΣ (ΛΕΣΒΟΣ)

Το Γενικό Λύκειο Γέρας βρίσκεται στη Λέσβο, στο κοινοτικό διαμέρισμα του Παπάδου, στην περιοχή της Γέρας. Φοιτούν σε αυτό γύρω στους 140 μαθητές από την ευρύτερη περιοχή, που καλύπτει τα χωριά Πέραμα, Σκόπελος, Παλαιόκηπος, Παπάδος, Μεσαγρός, Πύργοι Περάματος και διδάσκουν 15 καθηγητές. Το ιστορικό σχολείο βρίσκεται δίπλα στο Μουσείο-Ελαιοτριβείο Ε. Βρανά, παππού του Οδυσσέα Ελύτη. Οι μαθητές του σχολείου συμμετέχουν ως συντάκτες στην έκδοση της τοπικής εφημερίδας «Το Βήμα της Γέρας»

 Το ξημέρωμα με βρήκε νεόπτωχη σ’ ένα παγκάκι…

 Η Δέσποινα είναι ακόμα 17 κι όμως πιστεύει ότι ελληνική κυβέρνηση και κοινωνία έχουν εξελιχθεί σε μαγίστρες επίπλαστων ονείρων
 
Ξημέρωσε. Κρυώνω. Υποθέτω η ζωή για μια νεόπτωχη δεν θα μπορούσε να ’ναι αλλιώς. Μόνο κρύο. Τρέμω, όχι μόνο από τον άνεμο που διαπερνά το δέρμα μου, θυμίζοντάς μου πως δεν έχω να πληρώσω ούτε τους λογαριασμούς ούτε το ενοίκιο, μα από τις υποσχέσεις για το λυκαυγές μιας ανθρωπινότερης ζωής. Η ελληνική κυβέρνηση αλλά και η ελληνική κοινωνία, βλέπετε, έχουν εξελιχθεί σε μαγίστρες επίπλαστων ονείρων, που πάντα προοδεύουν, εκσυγχρονίζουν τους θεσμούς τους, μιλούν για την παλιά μας αίγλη, για τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε η χώρα μας στη διαμόρφωση του παγκόσμιου πολιτισμού και δεσμεύονται για ανάπτυξη σε όλους τους τομείς, μα όσο περνάει ο καιρός οι αποδέκτες αυτών των υποσχέσεων αντιλαμβάνονται τη θλιβερή πραγματικότητα.
 
Μέρος αυτής της πραγματικότητας είμαι κι εγώ. Δεν είμαι μόνη, υπάρχουν χιλιάδες σαν εμένα. Ανθρωποι με πτυχία, άνθρωποι με όραμα, με θέληση να ενταχθούν στις παραγωγικές δομές του κράτους, να ωφεληθούν από αυτό και να το ωφελήσουν. Μα, αντίθετα, άλλοι είμαστε στον δρόμο, άλλοι φεύγουμε στο εξωτερικό, με τη φιλοδοξία να αλλάξουμε τη μοίρα που μας όρισαν -άθελά μας- άλλοι. Ανεχόμαστε να εργαζόμαστε σε κλάδους που ουδεμία σχέση έχουν με το αντικείμενό μας, για να βγάλουμε τα προς το ζην.
 
 Γιατί; Ποιος φταίει; Οι πολιτικοί ηγέτες μας, που έχοντας ως γνώμονα την ικανοποίηση προσωπικών τους συμφερόντων, φαλκιδεύουν το μέλλον μας και ξεχνούν τον ρόλο που υποχρεούνται να επιτελέσουν; Τα ΜΜΕ, που ως «Τέταρτη Εξουσία» χειραγωγούν, λασπολογούν, αποπροσανατολίζουν; Οι σκουριασμένοι θεσμοί, που δεν μας επιτρέπουν να εξελιχθούμε μέσα σ’ αυτούς; ΝΑΙ, ΑΥΤΟΙ φταίνε. Μα, αν αναλογιστώ τις πράξεις μου, υπαίτια της δυστυχίας μου είμαι μόνο ΕΓΩ. Γιατί ΕΓΩ δέχτηκα, άκριτα, τον όγκο των πληροφοριών, ΕΓΩ πίστεψα, ΕΓΩ ψήφισα.

Τώρα ξημέρωσε στ’ αλήθεια. Κι είμαι ακόμη 17. Ισως η παραπάνω μου αφήγηση να είναι ένας απλός εφιάλτης. Αυτό τουλάχιστον ελπίζω. Γιατί δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα αλλάξω τον κόσμο. Το μόνο που υπόσχομαι είναι ότι θα αλλάξω τον εαυτό μου.
 

————————————————-
ΤΙΤΛΟΣ ΚΡΙΣΗ ΟΝΕΙΡΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝ
 
Με αφορμή την πολυσυζητημένη οικονομική δυσπραγία που βιώνει η χώρα μας, συνειδητοποιούμε, πλέον, ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι και με μια προϊούσα κρίση αξιών, με μια ακατάπαυστη διόγκωση της διαφθοράς, μπροστά στην οποία εθελοτυφλούμε και δεν φαινόμαστε διατεθειμένοι να βάλουμε το χέρι στη φωτιά και να αναλάβουμε γενναίες πρωτοβουλίες.

Τα παραδείγματα λαϊκισμού αφθονούν. Από τη μια η κυβέρνηση, που υπόσχεται να οδηγήσει τον λαό στη… «Γη της Επαγγελίας», και από την άλλη η αντιπολίτευση, που βλέπει να έρχεται η καταστροφή, αλλά παραμένει αδρανής. Στο όνομα μιας κίβδηλης, μελλοντικής «σωτηρίας», μέτρα λεηλασίας των εισοδημάτων των Ελλήνων, περικοπές συντάξεων, μισθών και επιδομάτων μαστίζουν ανελέητα τη χώρα, υπό την καθοδήγηση, φυσικά, της τρόικας τόσο του «εξωτερικού» όσο και του «εσωτερικού». Η αδιάλειπτη υπερπροβολή της οικονομικής κρίσης δημιουργεί στον μέσο πολίτη μια αίσθηση αδυναμίας να επέμβει, όταν καθημερινά βλέπει τη ζωή του να υποβαθμίζεται και να υποθηκεύεται σε πανίσχυρα συμφέροντα.

 Εύλογα οι επιπτώσεις αυτής της κρίσης είναι εμφανείς στην αγορά εργασίας. Κάθε μήνα προστίθενται περίπου 20.000 άνθρωποι στη μαύρη λίστα της ανεργίας, που βιώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά εξαθλίωσης και βρίσκονται, στο εξής, κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Τη στιγμή, λοιπόν, που άνεργοι, ηλικιωμένοι, ανάπηροι ρίχνονται καθημερινά στον «Καιάδα», τη στιγμή που δάσκαλοι ζητιανεύουν για ένα πιάτο φαγητό, για να ταΐσουν τα πεινασμένα παιδιά, έχουμε τους αχόρταγους, που για να ικανοποιήσουν την απληστία τους ποδοπατούν αξίες, δικαιώματα, ανθρώπους, αρκεί να αποκτήσουν δύναμη, πλούτο, εξουσία.

Το βαρύτερο τίμημα πληρώνουμε οι νέοι, που κινδυνεύουμε να χάσουμε το δικαίωμα στο όνειρο, στην επιτυχία, στη δημιουργία, στην προοπτική, στη ζωή. Πόση ανασφάλεια και αβεβαιότητα μπορεί να υποφέρει ένας άνθρωπος υπαρξιακά, ώστε να διαρραγεί η σχέση του με τους άλλους, την πατρίδα του, την οικογένειά του, τον ίδιο του τον εαυτό;

 ΡΩΤΩ γεμάτη απορία,
ως επίδοξη μελλοντική ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ,
ως επίδοξη μελλοντική ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ,
ως επίδοξη μελλοντική ΜΗΤΕΡΑ…
 
 Μαρία-Μαγδαληνή Μαμουνή, γ΄ λυκείου


———————————————————————
ΤΑ «GREEKLISH» ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ
 
Η Ελλάδα είναι μια χώρα με μοναδικό και ασύγκριτο γλωσσικό και πολιτισμικό πλούτο, καθώς και ένδοξο παρελθόν. Εντούτοις, με αφορμή την ευρύτατη κρίση που επικρατεί, λαμβάνονται μέτρα που πλήττουν την οικογένεια, την εκπαίδευση και τον πολιτισμό μας.

Σε πρώτο επίπεδο, οι μόνες, ίσως, εκφάνσεις ευγνωμοσύνης, απόδοσης τιμής και μνήμης σε όσους θυσιάστηκαν για την ελευθερία του έθνους, οι παρελάσεις, έχουν καταλήξει μια διεκπεραιωτική διαδικασία. Αυτό είναι φανερό, καθώς η πολιτεία επεξεργάζεται το ενδεχόμενο κατάργησής τους, ενώ, παράλληλα, η άγνοια των νέων σχετικά με τον λόγο τέλεσής τους και η αδιαφορία της κοινωνίας αποκαλύπτουν μια αδυναμία αντιμετώπισης της προαναφερθείσας προοπτικής, που θα οδηγήσει στην αποκοπή ενός βασικού συνδέσμου με το παρελθόν.

Επίσης, η αδυναμία του εκπαιδευτικού συστήματος να προσελκύσει και να μορφώσει τον μαθητή τον ωθεί στη χρήση του ιδιαίτερα δημοφιλούς τρόπου γραφής «greeklish», ο οποίος καταστρατηγεί κάθε κανόνα ορθογραφίας, γραμματικής και σύνταξης. Συνεπώς, αν αδρανήσουμε, η σωστή χρήση και κατανόηση της γλώσσας μας, που εξασφαλίζει τη σύνδεση με το παρελθόν, θα αποτελεί προνόμιο λίγων και η ελληνική συνείδηση ακόμα λιγότερων.

Καταληκτικά, η χώρα μας βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο, και είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε την κοινή ιστορία, γλώσσα και πολιτισμό μας, ώστε να ενεργήσουμε ουσιαστικά, συντονισμένα και άμεσα. Οι καταστάσεις που ζούμε δεν συγχωρούν την αδιαφορία. Η Ελλάδα δεν θα σωθεί από ξένους, ΘΑ ΤΗ ΣΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ!

 
 
———————————————————————
Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΜΕΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΗ ΒΙΑ
 
Το φαινόμενο της έξαρσης της βίας στις μέρες μας παρασέρνει όλους τους ανθρώπους, αθώους και μη, στο πέρασμά του, χωρίς βέβαια να αφήνει ανεπηρέαστους και εμάς τους νέους. Η βίαιη τάση της ανθρώπινης φύσης, η πλήρης ηθική απαξίωση, σε συνδυασμό με τις πολιτικές σκοπιμότητες αποτελούν τους κυριότερους παράγοντες που προκαλούν τις βιαιότητες στη σύγχρονη εποχή.

Ο σημερινός πολιτισμός, αποδυναμωμένος, τόσο ηθικά όσο και πνευματικά, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το σύγχρονο κύμα βίας. Η πλάνη που έχει στηθεί στο μυαλό των ευάλωτων και ανυπεράσπιστων νέων, που νομίζουν ότι με βίαιες συμπεριφορές θα λύσουν τα προβλήματα του κόσμου, δίνει τροφή σ’ αυτή την ασυγκράτητη έκρηξη βίας. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι η κοινωνία και οι δομές της είναι αυτές που γεννούν τη βία, και σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο καλούμαστε, ως άνθρωποι πρωτίστως, να αντιμετωπίσουμε την υπάρχουσα κατάσταση με ουσιαστικούς τρόπους, αδιαμφισβήτητα όμως διαφορετικούς από τους ήδη αποτυχημένους.
 

 
 
—————————————–
Η ΑΛΛΗ ΜΑΣ… «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ»
 
Η ενδυμασία είναι ένα από τα σπουδαιότερα συστατικά της καθημερινής ζωής των νέων και ταυτόχρονα σημαντικό πολιτιστικό στοιχείο, καθώς οι διάφορες εποχές κρίνονται από την ενδυμασία των ανθρώπων και ο ίδιος ο άνθρωπος οποιασδήποτε εποχής χαρακτηρίζεται από την ενδυμασία του.

Είναι γεγονός ότι την πρώτη εντύπωση τη δίνουμε με την εξωτερική μας εμφάνιση. Πολλές φορές, πριν οι άλλοι γνωρίσουν τη σκέψη μας και τα συναισθήματά μας, έχουν ήδη δεχτεί τα πρώτα μηνύματα για την προσωπικότητά μας από αυτήν, κάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για τους νέους.

Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την ενδυμασία «ταυτότητα της προσωπικότητάς μας». Οπως στην ταυτότητά μας γράφονται στοιχεία που μας προσδιορίζουν και μας προσδίδουν μοναδικότητα, έτσι και το ένδυμα προσδίδει την ηλικία, το φύλο, το πολιτιστικό επίπεδο, την εθνικότητα και άλλα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους νέους κάθε εποχής.

Αν, λοιπόν, σωπαίναμε και δεν μιλούσαμε, τα ρούχα μας και η κατάσταση του σώματός μας θα πρόδιδαν τη ζωή που ζούμε και πολλά στοιχεία του χαρακτήρα μας, τα οποία εμείς οι νέοι, στη σημερινή εποχή, προσέχουμε αρκετά.
 

 
 
——————————————————————-
ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ: TO ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ «ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ»
 
Είμαι ο Γιάννης και, όπως τα περισσότερα παιδιά, η μέρα μου περιλάμβανε τουλάχιστον τέσσερις ώρες με το τεχνολογικό «δηλητήριο», τον υπολογιστή…

Ευτυχώς ή δυστυχώς, στις αρχές της πρώτης λυκείου, που τα περιθώρια ελεύθερου χρόνου στένεψαν, αναγκάστηκα να τον αποχωριστώ. Πράγμα που δεν σας κρύβω πως με φρίκαρε στην αρχή… Τελικά, όμως, εισέπραξα ευχαρίστηση, όταν συνειδητοποίησα πως δεν είμαι έρμαιο των παθών μου. Δεν διαφωνώ, ωραία η εικονική πραγματικότητα και ο εξωρεαλιστικός κόσμος, χωρίς προβλήματα, αλλά δεν μπορεί να συγκριθεί με τις απλές, καθημερινές απολαύσεις, που δέχεσαι από την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου.

Κλείνοντας, για να μην είμαι απόλυτος και για να κρατήσω τις ισορροπίες στη ζωή μου, έκανα χρήση της διαχρονικής φράσης των αρχαίων Ελλήνων «Μέτρον άριστον».
 

Ημ.δημοσίευσης: Σάββατο 2-2-13
 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.