Μας «ψεκάζουν»… ανάπτυξη

Τον Ιούνιο τον φάγαμε, η κυβέρνηση δηλαδή η οποία πέρασε μια τεράστια κρίση την οποία προκάλεσε με τα χεράκια της αλλά έστω και ανασχηματισμένη και τραυματισμένη παραμένει στη θέση της, αγοράζοντας χρόνο.
Και μας «ψεκάζει»… ανάπτυξη.

Τον Ιούνιο τον φάγαμε, η κυβέρνηση δηλαδή η οποία πέρασε μια τεράστια κρίση την οποία προκάλεσε με τα χεράκια της αλλά έστω και ανασχηματισμένη και τραυματισμένη παραμένει στη θέση της, αγοράζοντας χρόνο.
Και μας «ψεκάζει»… ανάπτυξη.

Κάτι ο αγωγός ΤΑΡ, κάτι η Cosco, κάτι που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα διαπραγματευτεί με την τρόικα ζητώντας παράταση για τη «διαθεσιμότητα» των 12.500 υπαλλήλων. Και ακόμη, το γεγονός ότι μετά τις αποφάσεις του Ecofin οι καταθέτες κερδίζουν τον τίτλο τιμής του «επενδυτή» προσφέροντας μια χείρα βοηθείας στους πτωχούς ημών τραπεζίτες.

Η πολλή ανάπτυξη  άλλωστε εξηγεί και τις πολιτικές εξελίξεις:

Ο Ηγεμών … Σαμαράς, ελλείψει λαϊκής νομιμοποίησης, χρειάζεται – εν όψει της σκληρής φάσης ξεπουλήματος /απολύσεων που ακολουθεί – την κοινοβουλευτική αριθμητική για να έχει την πολυτέλεια να «αδιαφορεί» για το πολιτικό κόστος και να παίζει για κάμποσο ακόμη τον αγαπημένο υποτακτικό της Μέρκελ.

Έτσι, Σαμαράς και Βενιζέλος πορεύονται – θα δούμε για πόσο, ούτως ή άλλως τελούμε ως χώρα σε φάση πειραματισμού – αλυσοδεμένοι μεταξύ τους, τόσο που οι κακεντρεχείς να μιλούν για πολιτική «συγχώνευση» των δύο. Προς το παρόν, το ΠΑΣΟΚ θεωρείται συνιστώσα της ΝΔ ή ο Βενιζέλος θεωρείται συνιστώσα του Σαμαρά (αν και οπτικώς, μάλλον το μάτι τείνει να πιστέψει το αντίθετο). Οι «κακεντρεχείς» – μεταξύ αυτών και ο πολύς Ραγκούσης –  επίσης λένε πως ο Βενιζέλος στην πραγματικότητα ξεπούλησε την ιδέα του Κινήματος (γιατί δεν είχε πια κόμμα να ξεπουλήσει πόσο μάλλον να ηγηθεί)προς ίδιον όφελος. Δηλαδή για την πολιτική του επιβίωση η οποία, πέρα από την παραμονή στην εξουσία σε πείσμα της πολιτικής κατάρρευσης και κομματικής διάλυσης  του ΠΑΣΟΚ, περιλαμβάνει και την πολιτική ασυλία για υποθέσεις όπως η Λίστα Λαγκάρντ (αλλά όχι μόνο, λένε κάποιοι).

Αφού μοιράζουν απλόχερα ανάπτυξη γιατί έφτασαν στο σημείο αυτό Σαμαράς και Βενιζέλος;

Μήπως επειδή έφτασε εκείνη η ώρα που για να ξεπουλήσουν δημόσιες δομές πρέπει να επιτεθούν στους δικούς τους κομματικούς στρατούς με τους οποίους τα προηγούμενα χρόνια επάνδρωσαν τους φορείς και οργανισμούς του Δημοσίου, αυτούς που σήμερα κατηγορούν ότι είναι υπεράριθμοι, «αμαρτωλοί», αναποτελεσματικοί, άνδρα ανομίας και ρουσφετιού, εστίες βολεμένων και δε συμμαζεύεται; Κι εννοείται ότι μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά, χιλιάδες εργαζόμενοι και κυρίως κρίσιμες υποδομές που θα διαμοιραστούν δεξιά κι αριστερά, κάτι σαν «παστίλιες για την κερδοφορία των άλλων».

Ειδικά το ΠΑΣΟΚ, για τον λόγο αυτό απόλεσε κρίσιμη κοινωνική μάζα η οποία κατευθύνθηκε κυρίως προς τον ΣΥΡΙΖΑ, κι ετοιμάζεται να χάσει και άλλη για την οποία θα διαγκωνιστούν ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ, με μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας για εκείνον που βρίσκεται στο κατώφλι της εξουσίας. Αυτό που η ΔΗΜΑΡ ενδεχομένως να μπορεί να «πουλήσει» για να προσελκύσει τη «συστημική» μάζα του ΠΑΣΟΚ και να ανακόψει κάπως τη ροή προς τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι η ολίγη κυβερνητική της εμπειρία και η γνωστή και πατενταρισμένη πια «λογική» και «υπευθυνότης» της «επισπεύδουσας μεταρρυθμιστικής αριστεράς» με την οποία θα μπορούσε να συνδράμει τον «επιπόλαιο» ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνητικός εταίρος.

Αλλά, αυτά θα τα δούμε στην πορεία, καθώς η κυβέρνηση φαίνεται να εξασφαλίζει πλέον το καλοκαίρι, κι από Σεπτέμβριο (και τις γερμανικές εκλογές) βλέπουμε… 

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.