Σκάνδαλα άγνωστα στο ευρύ κοινό κλυδωνίζουν το Κ.Κ. Κίνας και παιχνίδια εξουσίας για τον έλεγχο της κομματικής μηχανής

Σκάνδαλα άγνωστα στο ευρύ κοινό κλυδωνίζουν το Κ.Κ. Κίνας και παιχνίδια εξουσίας για τον έλεγχο της κομματικής μηχανής

Επικροτούν στη Δύση τις… «μεγάλες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις» που προωθεί ο Σι Τζινπίνγκ στην Κίνα. Καταργούνται, σου λέει, στρατόπεδα εργασίας και χαλαρώνει η πολιτική του ενός παιδιού. Το γεγονός ότι όλα αυτά συνοδεύονται από ένα ακόμη κύμα οικονομικού νεοφιλελευθερισμού (το οποίο θα προσφέρει νέες ευκαιρίες σε ξένους επενδυτές να γευτούν τους καρπούς του άγριου κινεζικού κρατικού καπιταλισμού) περνάει σχεδόν στο ντούκου από τα συστημικά ΜΜΕ.
Κάπως έτσι συμβαίνει και με τα σκάνδαλα διαφθοράς που σκάνε το ένα μετά το άλλο τα τελευταία δύο χρόνια: έχουμε τις υποθέσεις διαφθοράς που αποκαλύπτονται για τα μάτια της «πλέμπας» και… τις υπόλοιπες. Αυτές που επιφέρουν άγνωστους στο ευρύ κοινό κλυδωνισμούς στις τάξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αυτές που ανατρέπουν τις παρτίδες στα παιχνίδια εξουσίας για τον έλεγχο της πανίσχυρης κομματικής μηχανής.
Αυτές για τις οποίες, συνήθως, μαθαίνουμε – πάντα εκ των υστέρων – ελάχιστα πράγματα. Ένα τέτοιο «σκάνδαλο» φαίνεται πως υποβόσκει και σήμερα στην Κίνα… Τις τελευταίες μέρες άπαντες ασχολούνται με τους 500 και βάλε «δημοτικούς συμβούλους» που δωροδοκήθηκαν για να βοηθήσουν στην εκλογή 56 μελών του Λαϊκού Κογκρέσου της επαρχίας Χουνάν, ένα όργανο που μπορεί μεν να ασκεί κάποια τοπική επιρροή σε ό,τι αφορά την υπογραφή ορισμένων συμβολαίων, επί της ουσίας όμως – σε ό,τι αφορά τον πολιτικό σχεδιασμό – απλώς «επισφραγίζει τις κομματικές αποφάσεις».
Την ώρα λοιπόν που η προσοχή όλων είναι στραμμένη στις μαζικές παραιτήσεις τοπικών εκπροσώπων, ο Σι Τζινπίνγκ ετοιμάζεται να εξαπολύσει την τελευταία «εκκαθαριστική επιχείρηση» στους κόλπους του ανώτατου οργάνου της χώρας, τη Μόνιμη Επιτροπή Politburo του Κομμουνιστικού Κόμματος.

«Μεγάλα μαχαίρια»
Τίποτα δεν είναι πλήρως διασταυρωμένο. Ωστόσο, εάν βάλει κάτω κανείς τις αποσπασματικές πληροφορίες που δημοσιεύονται το τελευταίο διάστημα σε διεθνή ΜΜΕ, είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο πρόεδρος της Κίνας έχει δώσει το πράσινο φως για τη διεξαγωγή επίσημης έρευνας για διαφθορά εις βάρος του Ζου ΓιονγκΚάνγκ, εξέχοντος μέλους της Μόνιμης Επιτροπή Politburo. Σε περίπτωση που η έρευνα καταλήξει στην απαγγελία κατηγοριών, τότε ο Ζου θα είναι ο πλέον υψηλόβαθμος αξιωματούχος που θα οδηγηθεί στο εδώλιο από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 1949.
Το ζήτημα βέβαια που απασχολεί όσους παρακολουθούν – ή προσπαθούν να παρακολουθήσουν – τις εξελίξεις στην Κίνα δεν είναι τόσο να αποτυπώσουν τις προσωπικές – αδυσώπητες – μάχες που δίνονται στα υψηλά κλιμάκια του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος όσο να ζυγίσουν την επίδραση που θα έχουν αυτές στην πολιτική του Πεκίνου. Κι όταν μιλάμε για τον Ζου, μια ενδεχόμενη απομάκρυνσή του από το Politburo – και το «ξήλωμα» που θα επακολουθήσει ολόκληρου του δικτύου επιρροής που συντηρεί – αναμένεται να έχει τεράστιες και αβέβαιες συνέπειες σε δύο τομείς τους οποίους είχε επί μακρόν υπό τον έλεγχό του: την εσωτερική ασφάλεια και (εδώ λούζει κρύος ιδρώτας τη Δύση) την κινεζική πετρελαϊκή βιομηχανία.

Ο (παρα)μηχανισμός
Πρώην επικεφαλής της εσωτερικής ασφάλειας (με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, τον τρόπο λειτουργίας της αστυνομίας) επί των ημερών του πρώην προέδρου Χου Ζιντάο, ο Ζου έχει οικοδομήσει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 μέχρι σήμερα ένα εντυπωσιακά ισχυρό «δίκτυο» έμπιστων ανθρώπων σε όλα σχεδόν τα επίπεδα διοίκησης, το οποίο διατηρεί ιδιαίτερα στενές σχέσεις με την πετρελαϊκή βιομηχανία… Αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο, αφού ο Ζου ξεκίνησε την άνοδό του στην ιεραρχία του Κομμουνιστικού Κόμματος ως πρόεδρος της China National Petroleum Corp. (Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Κίνας). Οι «προστατευόμενοί» του δε στον πετρελαϊκό κολοσσό, καθώς και στα επαρχιακά Λαϊκά Κογκρέσα στο Τσονγκίνγκ και το Σισουάν, είναι… «αναρίθμητοι».
Τα σημάδια της επικείμενης «επίθεσης» κατά του Ζου είναι εμφανή εδώ και καιρό, αφού… έχουν ξεκινήσει έρευνες κατά αξιωματούχων που «πρόσκεινται» στον ισχυρό άνδρα του Politburo. Ωστόσο, η επιλογή των «στόχων» είναι τέτοια, που αφήνει να εννοηθεί ότι αναμένονται μεγάλες αλλαγές στους «τομείς» με τους οποίους ασχολείται ο Ζου, και κυρίως στον κλάδο της ενέργειας: Δύο από τα υψηλόβαθμα στελέχη που έχουν μπει στο μικροσκόπιο της Πειθαρχικής Επιτροπής που δημιούργησε ο Σι Τζινγκπίνγκ, και είναι γνωστοί «συνεργάτες» του Ζου, είναι και αυτά πρώην πρόεδροι της China National Petroleum Corp.
Εάν οι έρευνες αυτές συνδυαστούν με τις δηλώσεις της νέας κινεζικής ηγεσίας καθόλη τη διάρκεια του 2013 περί ανάγκης αύξησης της ανταγωνιστικότητας και «ανοίγματος» του ενεργειακού τομέα (περιλαμβανομένων ξένων επενδύσεων σε μια αγορά που μονοπωλούνταν μέχρι τώρα από τρεις κρατικές εταιρείες), κατανοεί κανείς πως οι εξελίξεις αφορούν πολύ σημαντικότερα πράγματα από απλές «υποθέσεις διαφθοράς». Ουδείς αμφιβάλλει πως η απόφαση του Πεκίνου να επιτρέψει, ας πούμε, σε νέους «παίκτες» να εισέλθουν στην ενεργειακή αγορά θα αντιμετώπιζε σθεναρή αντίσταση από το εσωτερικό «σύστημα» που τη λυμαίνεται σήμερα, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως οι φαταούλες που θα έρθουν θα κάνουν κάτι καλύτερο.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.