Το μάτι του Ερντογάν γυάλιζε για εκδίκηση πάνω στο μπαλκόνι της νίκης, δίπλα στον επίσης στοχοποιημένο γιο του, Μπιλάλ, κι αυτός φαίνεται να είναι τώρα ο μεγαλύτερος εφιάλτης απ’ όλους στην Τουρκία.

Το μάτι του Ερντογάν γυάλιζε για εκδίκηση πάνω στο μπαλκόνι της νίκης, δίπλα στον επίσης στοχοποιημένο γιο του, Μπιλάλ, κι αυτός φαίνεται να είναι τώρα ο μεγαλύτερος εφιάλτης απ’ όλους στην Τουρκία.

Ότι ο πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας, από το βράδυ κιόλας των εκλογών, έδειξε να διψά μετά τα σκάνδαλα των τελευταίων μηνών για ρεβάνς απ’ όλους. Από τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους δημοσιογράφους, τους εισαγγελείς, τους αστυνομικούς, ακόμα κι απ’ όσους κάνουν ένα επιθετικό… retweet.

Ο φόβος για ακόμα μεγαλύτερο αυταρχισμό και για κυνήγι μαγισσών με απρόβλεπτα αποτελέσματα, ειδικά σε μια τέτοια ευαίσθητη γεωπολιτική συγκυρία, είναι ήδη εμφανής στους αναλυτές των δημοτικών εκλογών της Τουρκίας. Ο θρίαμβος του Ερντογάν τον βγάζει, σε ποσοστά κι αριθμούς, ουσιαστικά ατσαλάκωτο από τη σκανδαλολογία κι ενώ η χώρα είναι καζάνι που βράζει εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο για διάφορα ζητήματα…

Ήταν, μάλιστα, τέτοια η προεκλογική συγκυρία, που ο Ερντογάν θα πρέπει να ανάψει και μια… λαμπάδα στον Πούτιν. Το ντου του Ρώσου στην Κριμαία μονοπώλησε για εβδομάδες τις πρώτες σελίδες των εφημερίδων παγκοσμίως, αφήνοντας πολύ λίγο χώρο για διεθνή κατακραυγή στις απολυταρχικές απαγορεύσεις του Ερντογάν σε Twitter και Youtube. Κινήσεις πανικού με αποκλειστικό στόχο να προστατεύσουν αυτόν, τον γιο του και τους συμμάχους του από τα σκάνδαλα διαφθοράς, που πολλοί τα θεωρούν ως τα μεγαλύτερα στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν απέλυσε ή μετακίνησε εκατοντάδες δικαστικούς, εισαγγελείς και αστυνομικούς, σε μια προσπάθεια να καθυστερήσει τις έρευνες. Απαγόρευσε ετσιθελικά την πρόσβαση σε Twitter και Facebook, εν έτει 2014, σε μια χώρα που θέλει να έχει πάρε – δώσε με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξαπέλυσε απίστευτα βίαιες αστυνομικές επιθέσεις στους διαδηλωτές του Γκεζί το προηγούμενο καλοκαίρι. Κι όμως, δεν του κόστισε στην κάλπη σχεδόν τίποτα απ’ όλα αυτά. Την Κυριακή το κόμμα του AKP πέτυχε μια πανηγυρική νίκη με 45,6%. Πλησιάζοντας τα προηγούμενα ποσοστά!

Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα βρέθηκε στο 28,6%, το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης, οι γνωστοί Γκρίζοι Λύκοι, στο 15,32% και το κουρδικό BDP, που κατήλθε στις εκλογές στις ανατολικές επαρχίες, πήρε ποσοστό 6,25%. Με λίγα λόγια, το AKP επιβεβαίωσε την κυριαρχία του και ο Ερντογάν παρέμεινε πολύ δυνατός, ειδικά στην καρδιά της Ανατολίας, όπου παραδοσιακά στηρίζεται φανατικά με μεγάλη συσπείρωση.

Ωστόσο, το κλίμα ηλεκτρίζεται κι άλλο από αμφισβήτηση κάποιων αποτελεσμάτων ή ακόμα κι ενστάσεις αντιπάλων για επανακαταμέτρηση ψήφων.

Ο Ερντογάν βρίσκεται στην εξουσία ήδη 12 χρόνια. Από το 2002 το κόμμα του σημειώνει τεράστια εκλογικά ποσοστά. Το 2007 πήρε 47% και το 2011 σχεδόν 50%. Μόνο στις δημοτικές εκλογές του 2009 έπεσε στο 39%.

Ο σουλτάνος

Ο Ερντογάν ακολουθεί ένα σουλτανικό μότο, ότι όσο έχει τη στήριξη των ψηφοφόρων δικαιούται να κάνει ό,τι θέλει, ανεξάρτητα από αντιπάλους, διαδηλωτές, εισαγγελείς, Ευρώπη.

Πολλοί Τούρκοι τον στηρίζουν, κυρίως λόγω της οικονομίας. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κόμματος του Ερντογάν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Τουρκία σχεδόν τριπλασιάστηκε. Για πολλούς, όμως, αυτός ο νέος θρίαμβος φαντάζει σαν κίνδυνος για τη δημοκρατία. Και φοβούνται ακόμη πιο απροκάλυπτο αυταρχισμό από τον Ερντογάν με το πρόσχημα της τιμωρίας των εχθρών του.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.