Αν – επιχειρώντας ένα βήμα παραπάνω από τα αγοραία στερεότυπα που κυκλοφορούν… επικινδύνως ελεύθερα στην αγορά της δημοκρατίας – θελήσει κανείς να κατανοήσει τη «νεοελληνική νοοτροπία»

Αν – επιχειρώντας ένα βήμα παραπάνω από τα αγοραία στερεότυπα που κυκλοφορούν… επικινδύνως ελεύθερα στην αγορά της δημοκρατίας – θελήσει κανείς να κατανοήσει τη «νεοελληνική νοοτροπία», την οποία όλοι, ιδιαίτερα πρόθυμα, χαρακτηρίζουν ως παθογόνα, θα πρέπει το δίχως άλλο να ανατρέξει στον τρόπο με τον οποίο ελευθερώθηκε και συγκροτήθηκε πριν από περίπου δύο αιώνες αυτό το… θορυβώδες κρατίδιο. Οι ρυθμοί υπήρξαν εξοντωτικοί και οι αλλαγές συντριπτικές. Έτσι, οι υπόδουλοι πληθυσμοί υποβλήθηκαν σε βίαιες δοκιμασίες: να αλλάξουν ήθη, γλώσσα, παραδόσεις. Αιφνίδια και σε ιλιγγιώδεις χρόνους, ο αμόρφωτος υπόδουλος κλήθηκε να φορέσει το ευρωπαϊκό φράκο, να αντιγράψει ξένες συνήθειες, να φάει με μαχαιροπίρουνα, να ψελλίσει τη γλώσσα του. Με δυο λόγια, εκεί που κοιμόταν μακάριος, φτωχός και πένης, ένας συνεπής ραγιάς ξύπνησε ως κληρονόμος ενός κοσμοϊστορικού λαού και ως ένας ασυνεπής ελεύθερος πολίτης! Εκεί που δεν είχε λόγο και πατρίδα, βρέθηκε μέσα ένα κράτος με σύνορα, νόμους και κανόνες, απευθείας κληρονόμος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη! Στριμωγμένος άγρια στον γενέθλιο τόπο του, στην «επί μέρους» πατρίδα του, που τη θεωρεί ως ομφαλό της γης, παραδέρνει ανάμεσα στην τοπική και εθνική αντίληψη, πελαγοδρομεί ανάμεσα στην έννοια του δημοσίου συμφέροντος και της ατομικής ανάγκης. Με το κληρονομικό δικαίωμα και την εξόχως εξωτική αντίληψη ότι ο πρώην Ρουμελιώτης, Τριπολιτσιώτης, Κρητικός ή Επτανήσιος ραγιάς έγινε ο περιούσιος φυσικός κληρονόμος της χρυσής αρχαιότητας που γεφυρώθηκε μέσω Αλέξανδρου και Βυζαντίου όπως – όπως ώς τις μέρες του, ο Νεοέλληνας έχασε, έκτος απ’ τα μυαλά του, και όλες τις ευκαιρίες που του δόθηκαν να ευτυχήσει από την απρόσμενη τύχη του. Και πράγματι πώς να χωνέψει τόσα μεγαλεία ξαφνικά; Βαρυστομάχιασε κι ένιωσε, αντί ευγνωμοσύνης, αδικημένος, αντί ευλογημένος, κατατρεγμένος αντί για ευτυχής, μίζερος… Από την Επανάσταση ώς τις μέρες μας, ο καθένας από εμάς ζει την παραβατικότητά του με την ψευδαίσθηση ότι βαθιά μέσα του εκφράζει το αδούλωτο πνεύμα της φυλής. Από τα χρόνια της Επανάστασης ώς τα χρόνια της παρούσας κρίσης είμαστε αντιμέτωποι με τον κακό εαυτό μας και την πεισματική μας άρνηση να γίνουμε σύγχρονοι πατριώτες και πολίτες που υπακούουν στους νόμους και δεν θεωρούν την περίπτωσή τους εξαίρεση του κανόνα.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.