Ως ρεβάνς στην «Καλογριτσιάδα» φαίνεται πως αντιμετώπισε η κυβέρνηση τη χθεσινή προ ημερησίας συζήτηση στη Βουλή για τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Ο πρωθυπουργός στο μεγαλύτερο μέρος της συζήτησης εξαπέλυσε επίθεση κατά της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη τον οποίο έθεσε στο επίκεντρο της κριτικής ως προσωπικά διαπλεκόμενο (Ζήμενς, Κήρυκας Χανίων). Στον αντίποδα ο αρχηγός της ΝΔ φιλοτέχνησε το μοτίβο ενός πρωθυπουργού «λαϊκιστή» και «ψεύτη», «αναξιόπιστου» και «ανίκανου» με τον Αλέξη Τσίπρα να επιχειρεί να μην αφήσει τίποτε να πέσει κάτω και να προσπαθεί  να αποδομήσει αυτές τις προσωπικές κατηγορίες ακόμη και με την τριτομιλία του.

Η προσωπική αντιπαράθεση σε υψηλούς τόνους αποδίδεται και σε μια προσπάθεια του πρωθυπουργού να πολώσει το κλίμα και να συσπειρώσει κόμμα και κυβέρνηση (μεταξύ άλλων και τις πασοκογενείς δυνάμεις που υπερασπίστηκε έναντι επιθέσεων περί «ορφανών του Τσοχατζόπουλου»), ειδικά εν όψει του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκινά την Πέμπτη.

Ο πρωθυπουργός δεν προέβη σε νέες αποκαλύψεις πέραν του ότι η κυβέρνηση παρέλαβε και απέστειλε στις εισαγγελικές αρχές νέα λίστα με περίπου 470 ονόματα που ελέγχονται για φοροδιαφυγή. Κατά τα λοιπά έμεινε σε γνωστές υποθέσεις με προεξάρχουσα τη Ζήμενς (τα θέματα αμυντικών εξοπλισμών ανέλαβε ως αρμοδιότερος ο υπουργός Άμυνας και κυβερνητικός εταίρος Πάνος Καμμένος) προκειμένου να …εμβαθύνει στην προσωπική σύνδεση του προέδρου της ΝΔ με τον γερμανικό κολοσσό.

Φυσικά τα «σκάγια» πήραν και το ΠΑΣΟΚ καθώς μαζί με τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση το πάλαι ποτέ κραταιό κόμμα τέθηκε και αυτό στο στόχαστρο της αντιπαράθεσης και της κριτικής του πρωθυπουργού με αιχμή τα δάνεια του κόμματος  και τα ερωτήματα σχετικά με την αποπληρωμή τους.

Ο Τσίπρας θέλησε ουσιαστικά να αναδείξει ότι δεν ήταν μόνο οι καναλάρχες που τα προηγούμενα χρόνια έπαιρναν δάνεια «με αέρα» δηλαδή χωρίς εγγυήσεις, αλλά και οι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που ακόμη και το 2012 με την οικονομία και τα ποσοστά τους να καταρρέουν – όπως ανέφερε ο πρωθυπουργός – χρησιμοποιούσαν ως εγγυήσεις τις μελλοντικές κρατικές επιχορηγήσεις, σε μια στιγμή δηλαδή που όλα έδειχναν πως αυτές έβαιναν μειούμενες. Ουσιαστικά ο Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε τα δύο κόμματα ως καταχραστές δημοσίου χρήματος και ταυτόχρονα κακοπληρωτές οφειλέτες (που ακόμη και το 100% της επιχορήγησής τους να καταβάλουν χρειάζονται 122 χρόνια για τη ΝΔ και 423 χρόνια για το ΠΑΣΟΚ προκειμένου να εξοφλήσουν):

• αφενός για να στηρίξει το επιχείρημα ότι επιθυμούν την ανατροπή της κυβέρνησης προκειμένου να μην αποκαλυφθούν τα σκάνδαλα του παρελθόντος και συμμαχούν – ιδιαιτέρως ο Κυριάκος Μητσοτάκης- με τις πιο ακραίες δυνάμεις του μιντιακού κατεστημένου
• αφετέρου για να τους υποδείξει ως ενόχους που δεν δικαιούνται να ομιλούν. Εξ ου και η αναφορά Τσίπρα ότι όταν πρόκειται για την κριτική που ασκούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ο λαός λέει «κοίτα ποιος μιλάει» – ουσιαστικά σε αυτή τη λογική είναι οικοδομημένη η άμυνα του Μαξίμου απέναντι στη στρατηγική της ΝΔ – αυτό κατήγγειλε χθες ο πρωθυπουργός – να δείξει όχι ότι η ίδια δεν είναι διαπλεκόμενη αλλά ότι «όλοι ίδιοι είναι».

 Εξ ου και ο σχολιασμός του κυβερνητικού επιτελείου ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν απολογούμενος κατά τη χθεσινή συζήτηση όπου προσπάθησε να αποφύγει να δώσει απαντήσεις – το έπραξε μόνο εφόσον πιέστηκε. Σε ορισμένες περιπτώσεις λένε από το κυβερνητικό επιτελείο οι απαντήσεις του προκάλεσαν περισσότερα ερωτήματα όπως στην υπόθεση του Κήρυκα Χανίων  καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε ότι το δάνειο έχει μπει σε ρύθμιση και αποπληρώνεται σε αντίθεση με τα όσα υποστήριξε ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ότι το δάνειο έχει αγοραστεί από τρίτο πρόσωπο.

Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός υπογράμμισε χθες την απουσία των τριών πρώην προέδρων της ΝΔ από τη συζήτηση (Καραμανλή, Σαμαρά και Μεϊμαράκη) ως απόδειξη ότι το βάρος της υπόθεσης Ζήμενς αποτελεί σκιά για τη ΝΔ και απομονώνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο εσωτερικό της, αφού δεν έχει τη στήριξη των κορυφαίων παραγόντων της.

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.