Η δεύτερη μεγάλη έκπληξη μετά την παρουσία του Αντώνη Σαουλίδη στην εκδήλωση για το βιβλίο «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, το ερχόμενο Σάββατο, είναι η συμμετοχή της Κωνσταντίνας Σπυροπούλου.

Η ένταξη ουσιαστικά της κυρίας Σπυροπούλου στο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα στέλνει πολλαπλά μηνύματα για τις διαθέσεις του πρώην πρωθυπουργού: Όταν με τον τρόπο του αποκλείει επιφανή και ιστορικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς, «στρατολογεί πρόσωπα» που προέρχονται από την ευρύτερη κεντροαριστερά – προφανώς και από το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο ανήκε ο κ. Σαουλίδης.   

Η κυρία Σπυροπούλου δεν ανήκει στη γενιά των επαγγελματικών στελεχών, ούτε μεγάλωσε σε κομματικούς διαδρόμους – αυτό είναι γεγονός. Όπως γεγονός είναι όμως ότι έχει μακρά διαδρομή στα πολιτικά πράγματα και πάντα αναζητούσε μία ταυτότητα στο χώρο ανάμεσα στο μεταρρυθμιστικό κέντρο και τη σοσιαλδημοκρατία.

Κατ’ αρχάς, οικογενειακά προέρχεται από το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ: Ο θείος της, Ροβέρτος Σπυρόπουλος υπήρξε ιστορικό στέλεχος του Κινήματος, διατρέχοντας μία μεγάλη διαδρομή και συνεργαζόμενος με πολλές πτέρυγες και αρχηγούς του κόμματος.

Ο πατέρας της Κωνσταντίνας, ο Νώντας Σπυρόπουλος ήταν και αυτός δραστήριος στα Πασοκικά, χωρίς ποτέ να επιζητήσει στελεχιακή θέση – η ενασχόλησή του με το οινοποιείο ήταν προτεραιότητά του.  

Σε αντίθεση με τον γιο του Ροβέρτου, Απόστολο Σπυρόπουλο, ο οποίος κατέληξε το 2023 στη ΝΔ (υποψήφιος στην Αρκαδία), αν και ήταν κανονικά στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, η Κωνσταντίνα είχε και έχει άλλους ιδεολογικούς και πολιτικούς προσανατολισμούς.

Η αρχική της αναφορά ήταν το παπανδρεϊκό στρατόπεδο: Υπήρξε πιστή οπαδός του Γιώργου για ένα μακρύ διάστημα, πριν αρχίζει να φλερτάρει με άλλες δυνάμεις, όπως το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη.

Συμμετείχε μάλιστα στην κίνηση  «Μπροστά», ένα εκσυγχρονιστικό, φιλοευρωπαϊκό, μεταρρυθμιστικό πυρήνα της Κεντροαριστεράς, που αποτέλεσε προθάλαμο για το κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη.

Δεν διολίσθησε όμως το χώρο των Ακροκεντρώων ή των Kyriakistas, όπως έκανε αρκετά αργότερα ο εξάδελφός της, αλλά παρέμεινε στην προοδευτική παράταξη και την ανανεωτική κεντροαριστερά.

Εκεί δηλαδή όπου την «ανακάλυψε» ο Αλέξης Τσίπρας, στην προσπάθειά του να οικοδομήσει ένα νέο κόμμα, με πρόσωπα που δεν έχουν φθαρεί στις μυλόπετρες της εφαρμοσμένης πολιτικής, ούτε θυμίζουν ή παραπέμπουν στο βεβαρημένο παρελθόν του δικού του χώρου.

Η οικογενειακή παρακαταθήκη και το πολιτικό DNA

Το επώνυμο Σπυροπούλου είναι ταυτισμένο, για δεκαετίες, με δύο κόσμους: τον πολιτικό χώρο της δημοκρατικής παράταξης και τον παραγωγικό κόσμο της ελληνικής οινοποιίας. Ο Ροβέρτος Σπυροπούλος δεν υπήρξε απλώς στέλεχος του ΠΑΣΟΚ – υπήρξε μέρος μιας γενιάς που πίστεψε στην κοινωνική κινητικότητα, στο κοινωνικό κράτος, στη συλλογική πρόοδο. Αυτή η παράδοση δεν έμεινε στο οικογενειακό ράφι. Διαπέρασε και τη νεότερη γενιά.

Η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η πολιτική συζητιόταν στο τραπέζι, αλλά η δουλειά γινόταν στο χωράφι, στο οινοποιείο, στην αγορά. Αυτό το μείγμα –πολιτική συνείδηση και παραγωγική εμπειρία– είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ταυτότητάς της.

Η οινοποιία ως σχολείο πολιτικής σκέψης

Η επαγγελματική της διαδρομή στον χώρο της οινοποιίας δεν είναι απλώς οικογενειακή συνέχεια. Είναι επιλογή. Συμμετέχει ενεργά στη λειτουργία και την ανάπτυξη της οικογενειακής επιχείρησης, σε έναν κλάδο που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο μεγάλων πολιτικών συζητήσεων: πρωτογενής τομέας, εξαγωγές, βιώσιμη ανάπτυξη, κλιματική κρίση, αγροτική πολιτική.

Έτσι διαμορφώνεται και η πολιτική της ματιά: όχι θεωρητική, αλλά βιωματική. Βλέπει από πρώτο χέρι: τι σημαίνει γραφειοκρατία για μια επιχείρηση, φορολογία στην πράξη, ευρωπαϊκή πολιτική για τον Έλληνα παραγωγό, «ανάπτυξη» όταν πρέπει να πληρώσεις μισθούς και εισφορές.

Και αυτό είναι κρίσιμο: δεν θέλει να μιλά για την οικονομία από power point, αλλά από τα βιβλία της επιχείρησης.

Η «Ιθάκη» του Τσίπρα και ο πολιτικός συμβολισμός

Η συμμετοχή της ως ομιλήτρια στην παρουσίαση του βιβλίου «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, στις 17 Ιανουαρίου 2026, δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι πολιτική δήλωση.

Σε μια περίοδο όπου ο ευρύτερος προοδευτικός χώρος ανασυντάσσεται, επαναπροσδιορίζεται και αναζητά νέα πρόσωπα και νέο αφήγημα, η παρουσία της εκεί μάλλον στοχεύει να λειτουργήσει ως γέφυρα:

• ανάμεσα στη γενιά του ΠΑΣΟΚ και στη γενιά του ΣΥΡΙΖΑ,
• ανάμεσα στην παραγωγή και στην πολιτική,
• ανάμεσα στον κόσμο της αγοράς και στον κόσμο της Αριστεράς.

Δεν είναι τυχαίο ότι επιλέγεται να μιλήσει σε μια εκδήλωση με τόσο έντονο πολιτικό και συμβολικό φορτίο. Στέλνει μήνυμα: η νέα κεντροαριστερά δεν θα χτιστεί μόνο από επαγγελματίες πολιτικούς, αλλά και από ανθρώπους της πραγματικής οικονομίας. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουν οι εμπνευστές της κίνησης.

Η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου δεν εμφανίζεται –τουλάχιστον μέχρι τώρα– ως υποψήφια, ούτε ως στέλεχος κομματικής ιεραρχίας. Και αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της. Ανήκει στη νέα κατηγορία προσώπων που μπαίνουν στον δημόσιο διάλογο χωρίς κομματικό χρίσμα, αλλά με πολιτική άποψη.

Επιδιώκει να εκπροσωπεί αυτό που πολλές φορές λείπει από τον προοδευτικό χώρο – τον άνθρωπο που δουλεύει, παράγει και ταυτόχρονα σκέφτεται πολιτικά.

Έτσι, σε μια περίοδο πολιτικής ρευστότητας, όπου οι παλιές ταμπέλες δεν αρκούν και τα νέα σχήματα ακόμη διαμορφώνονται, η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του «ενδιάμεσου χώρου»: εκεί όπου συναντιούνται η παράδοση του ΠΑΣΟΚ, η εμπειρία της αγοράς και η ανάγκη για προοδευτική ανανέωση. Δεν είναι «τηλεοπτικό πρόσωπο», δεν είναι «επικοινωνιακό κατασκεύασμα». Ίσως αυτά να είδε ο Αλέξης Τσίπρας και την επέλεξε.

Διαβάστε επίσης

Εξεταστική ΟΠΕΚΕΠΕ: Κόντρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μετά την κατάθεση Αραχωβίτη – Χαρακτήρισε «αναγκαιότητα» τις παράνομες επιδοτήσεις

Καβγάς Καιρίδη – Ανεστίδη on air για τα αγροτικά μπλόκα: «Με έχετε ταλαιπωρήσει πολύ στα Μάλγαρα» – «Καλά σας κάναμε» (video)

Τετ-α-τετ Τασούλα – Καραμανλή: Η «γαλάζια» σημειολογία και το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση