«Συμβιβασμός» μέχρι νεωτέρας στη Νέα Αριστερά, καθώς οι διατυπώσεις στο κείμενο της πολιτικής απόφασης που εγκρίθηκε με πλειοψηφία (υπήρξαν 15 κατά και 20 λευκά), φαίνεται πως ικανοποίησαν και τις δύο πλευρές. Κι αυτό διότι το κείμενο επιτρέπει σε κάθε πλευρά να δίνει τη δική της ερμηνεία.

Τα κρίσιμα σημεία του σκέλους της Πολιτικής Απόφασης για τις συμμαχίες έχουν ως εξής:

«Μπροστά σε αυτές τις συνθήκες η Νέα Αριστερά συνεχίζει να αγωνίζεται για την δημιουργία ενός πόλου που θα αντιπαρατεθεί συνολικά με την δεξιά και την ακροδεξιά. (…)

Ένα τέτοιο μέτωπο απευθύνεται στην Αριστερά, στην πολιτική οικολογία, στις δυνάμεις της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής. Στόχος αυτού του μετώπου είναι η αλλαγή των συσχετισμών και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής.

Το μέτωπο αυτό πρέπει πρώτα από όλα να έχει καθαρές κοινωνικές αναφορές, στην μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά στην σημερινή συνθήκη. (…) Αυτή η διαδικασία προφανώς θα συνδυάζει την κριτική με τον διάλογο, παράγοντας οριοθετήσεις που θα προκύψουν από το πολιτικό περιεχόμενο και όχι από λογική σεκταρισμού.

Το μέτωπο που υποστηρίζουμε δεν αποτελεί εφαρμογή στο σήμερα αποτυχημένων κεντρώων ή κεντροαριστερών λύσεων. Ούτε συνεπάγεται την ρευστοποίηση της Αριστεράς ή την μετατροπή της σε συνιστώσα μιας αφηρημένης δημοκρατικής παράταξης. Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο εξάλλου προσωποπαγή κόμματα και προσωποκεντρικές στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί ήδη αποτυχημένες στο παρελθόν και αποπροσανατολίζουν τον κόσμο της Αριστεράς και τον κόσμο της εργασίας και εμποδίζουν να δοθεί μια καθαρή συλλογική ενωτική απάντηση στα σημερινά συστημικά προβλήματα.

Σημειώνεται επίσης ότι «η συγκρότηση κάθε ενωτικής προσπάθειας έχει κάποιες βασικές προϋποθέσεις» όπως

• Πρόγραμμα με καθαρές ριζοσπαστικές προτάσεις που θα μπορέσουν να δώσουν λύσεις στα επίδικα της συγκυρίας» αναφορά που συνοδεύεται από ένα «όχι» σε «διολίσθηση στην πολιτική “μέσου όρου”».
• Ότι «οι ενωτικές προσπάθειες μπορούν να δημιουργηθούν μόνο στη βάση δημοκρατικών συλλογικών διαδικασιών με εμπλοκή της κοινωνίας. Αυτό απαιτεί σεβασμό στην αυτονομία των επί μέρους χώρων. Ενωτικές προσπάθειες δεν μπορούν να υπηρετηθούν από λογικές μοναδικής αλήθειας, βαθέματος του χάσματος για ζητήματα του παρελθόντος και λογικές αυτοδικαίωσης».

Ειδικότερα στο σκέλος για τις συμμαχίες, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι το Λαϊκό μέτωπο «απευθύνεται στις δυνάμεις της Αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας, των κοινωνικών κινημάτων και στον κόσμο της αποχής. στόχος του μετώπου αυτού είναι η αλλαγή των συσχετισμων και η ανατροπή της κυβέρνησης και της δεξιάς πολιτικής», αναφέρει η απόφαση.

Λέει όχι σε «κεντρώες λύσεις» αλλά και όχι σε «προσωποπαγή κομματα και στρατηγικές που έχουν αποδειχθεί αποτυχημένα», ενώ θέτει ως προϋπόθεση τον διάλογο πάνω σε πρόγραμμα με ριζοσπαστικές προτάσεις και όχι κεντρώες λογικές, που δεν μπορούν να δώσουν λύσεις. Επίσης, σε αυτό ξεκαθαρίζεται πως προϋποθέση αποτελεί πως ο διάλογος για το Λαϊκό Μέτωπο γίνεται στη βάση της αυτονομίας των επιμέρους χώρων.

Μπίστης: Η απόφαση παρατείνει την κρίση, θα ξεσπάσει ξανά σε 10 μέρες και όχι σε δυο μήνες

Με την απόφαση διαφώνησε ο Νίκος Μπίστης, ο οποίος πήρε το λόγο μετά την ψηφοφορία εξηγώντας τους λόγους που δεν την ψήφισε, αν και όπως είπε μπορεί να πει κανείς ότι είναι μια καλή απόφαση. Όπως είπε, «σπρώχνουμε το τενεκεδάκι πιο πίσω. Η απόφαση παρατείνει την κρίση, και η επόμενη κρίση θα έρθει όχι σε δυο μήνες αλλά σε 10 μέρες».

Σημειώνεται ότι τελευταία στιγμή αποτράπηκε κατάθεση τροπολογίας από τη Νεολαία, που ήθελε πιο σκληρές διατυπώσεις αναφορικά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Βούτσης: Πρέπει να πάρουμε ρίσκα

Νωρίτερα, στην ομιλία του ο πρώην πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης περιέγραψε το ζήτημα: «Δεν είμαι ακόμα αισιόδοξος ότι θα αποφευχθεί ένας πολιτικός τραυματισμός της Νέας Αριστεράς στα όρια της ουσιαστικής ρήξη».

Ο Νίκος Βούτσης περιέγραψε τη μεγάλη συζήτηση για τις συνεργασίες και κατέληξε: «Αυτονόητα πρέπει να έχουμε υπεύθυνη στάση και να εργαστούμε ώστε να ηττηθεί η δεξιά και ακροδεξιά στη χώρα μας. Αυτονόητα πρέπει να πάρουμε ρίσκα και να διαμορφώσουμε με όλους και όσους είναι αυτό δυνατό, πόλο συνεργασίας με διακριτές και υπαρκτές δυνάμεις της πληθυντικής Αριστεράς μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο. Αυτονόητα βεβαίως δεν αποκλείουμε και κανέναν που θέλει από τη δική του σκοπιά να συμμετάσχει και να προσφέρει στην αναγκαία αυτή κοινή προσπάθεια».

Έστρεψε όμως τα πυρά του κατά του εγχειρήματος του Αλέξη Τσίπρα, αν και χωρίς να τον κατονομάσει, λέγοντας: «Αυτονόητα όμως δεν μας αφορά και η επιλογή εγχειρημάτων που εν τη γενέσει τους, όχι μόνο επιλέγουν την Κεντροαριστερά ως βασικό χώρο αναφοράς και τη δήθεν αδιαμεσολάβητη σχέση εν γένει με τους πολίτες, αλλά και κυρίως απαξιώνουν τα στελέχη των άλλων πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς, ως ιδιοτελείς, ως τελειωμένους, ανεπαρκείς, φθαρμένους, ως εγκλωβισμένους σε συλλογικότητες που δεν τους επιτρέπουν να συμμετάσχουν στη γέννηση, δήθεν, της νέας ελπίδας μέσα από ένα προσωποπαγές κόμμα. Η ρητορική αυτή είναι η αυθεντική ακολουθία της περίφημης και άθλιας διχαστικής πολιτικής που επέρριψε σε δήθεν “βαρίδια” και σε “φατρίες” τις ευθύνες για τις πολιτικές ήττες του κόμματός μας στο παρελθόν και που οδήγησε σε διασπάσεις και στην ανάδειξη ως αρχηγού της τότε παράταξής μας ενός άσχετου με την Αριστερά νέου πολιτικού, που ισχυρίστηκε “εγώ μόνο μπορώ να κερδίσω τον Μητσοτάκη και μπορώ να το κάνω μόνος μου”».

«Χρειάζονται τολμηρές πρωτοβουλίες και καλή διάθεση για την ανασύνθεση των δυνάμεων της Αριστεράς ως διακριτής δύναμης αλλά και του ευρύτερου προοδευτικού χώρου. Στο όνομα όμως της ανασύνθεσης λειτουργούν πολιτικά σχέδια προσωποπαγών κομμάτων που τελικά οδηγούν στη διαίρεση και αποσύνθεση των υπαρκτών δυνάμεων της Αριστεράς. Με αυτήν την έννοια είναι ορθή και χρήσιμη η διευκρίνιση του Πάνου Σκουρλέτη ότι η ανασύνθεση της δημοκρατικής παράταξης δεν ταυτίζεται και δεν εμπεριέχει το πρόταγμα για την ανασυγκρότηση της πληθυντικής μάλιστα Αριστεράς και Οικολογίας, όπως εμείς εδώ και προγραμματικά υποστηρίζουμε», είπε ακόμη.

Νωρίτερα, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος είχε ταχθεί υπέρ της ευρύτερης συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων, σημειώνοντας ότι η ομιλία του προέδρου, Αλέξη Χαρίτση, για το Λαϊκό Μέτωπο ως μόνη δυνατή απάντηση στην επέλαση του διεθνούς και εγχώριου τραμπισμού δεν είναι προσωπική του άποψη, αντανακλά την ουσία της ιδρυτικής διακήρυξης της Νέας Αριστεράς. Συμπλήρωσε δε, ότι εάν κάποιοι διαφωνούν ας την αμφισβητήσουν ευθέως και όχι με πόλεμο φθοράς.

Το συνέδριο θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση της πολιτικής πρότασης. Εάν θα καρποφορήσουν οι προσπάθειες για ενωτική πρόταση θα υπάρχει ένα μόνο κείμενο. Εάν οι διαφορές δεν γεφυρωθούν τότε θα υπάρξουν δύο κείμενα πολιτικών προτάσεων.

Υπέρ του Λαϊκού Μετώπου ο Nάσος Ηλιόπουλος

Υπέρ του Λαϊκού Μετώπου και της αρχικής εισήγηση του προέδρου του κόμματος Αλέξη Χαρίτση, τάχθηκε ο Νάσος Ηλιόπουλος, μιλώντας στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Συγκεκριμένα ο βουλευτής και κυβερνητικός εκπρόσωπος του κόμματος είπε «Πίστευα και πιστεύω στο ιδρυτικό συμβόλαιο της Νέας Αριστεράς (στον πυρήνα του έχει την πρόταση για Λαϊκό Μέτωπο)».

Ακολούθως σημείωσε: «Ο Μητσοτάκης δεν είναι ανίκητος, ο αδύναμος κρίκος της κυβερνητικής πολιτικής είναι το κόστος ζωής. Θα ήμουν περήφανος για ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που παλεύει για συμμαχίες και φέρνει αλλαγή στην ζωή του κόσμου».

Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Η ανασυγκρότηση της Αριστεράς δε γίνεται με υλικά που έχουν χάσει την αξιοπιστία τους

Σήμα χαμηλώματος των τόνων έδωσε με την ομιλία του στο Συνέδριο της Νέας Αριστεράς ο γραμματέας της ΚΕ Γαβριήλ Σακελλαρίδης, δίνοντας χώρο μ’ αυτόν τον τρόπο για μια ύστατη προσπάθεια συμβιβασμού με την πλευρά Χαρίτση. Επέμεινε πάντως στη άποψη προτεραιότητα αποτελεί η ανασυγκρότηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς και πως Λαϊκό Μέτωπο «με κόμματα που έχουν απολώσει την αξιοπιστία τους, δεν γίνεται.

Στην ομιλία του, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είπε πως καλώς η Νέα Αριστερά συζητά για το πρόγραμμα, καθώς είναι «εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο» όμως πρόσθεσε, πως είναι «αναγκαία συνθήκη το πρόγραμμα αλλά δεν είναι ικανή για την αλλαγή».

Οι εκλογές του 2023 και ο ΣΥΡΙΖΑ

Προς ενίσχυση του επιχειρήματός του παρέπεμψε στις εκλογές του 2023 λέγοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ τότε είχε ένα αξιόλογο πρόγραμμα, με αιχμές και αριστερές ριζοσπαστικές θέσεις. Όμως «δεν άλλαζε τίποτα, δεν μας άκουγε η κοινωνία»,  γιατί «είχε χάσει την αξιοπιστία του, όσο και να μίλαγε δεν τον άκουγε ο κόσμος».

Διαπίστωσε πως η αριστερά σήμερα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, εξαιτίας της απώλειας αξιοπιστίας και σημείωσε πως είναι ανάγκη σήμερα η Αριστερά αλλά και η Νέα Αριστερά να βρει τη χαμένη αξιοπιστία της.

Δήλωσε ότι και η κοινοβουλευτική θέση και ο πρόεδρος και τα στελέχη του κόμματος, έχουν αριστερές ριζοσπαστικές προτάσεις και δεν υποκύπτουν σε κεντρώες πολιτικές.

Και εκεί έγκειται και το ζήτημα των συμμαχιών, είπε μιλώντας για την αξιοπιστία, ότι «δίνουμε το στίγμα ότι αυτό μπορούμε να το κάνουμε με υλικά, με κόμματα που έχουν απολέσει την αξιοπιστία».

Σημείωσε ότι «στο πνεύμα της συνεδριακής μας απόφασης, είναι σημαντικό, είναι κρίσιμο, να βάλουμε ξανά το ζήτημα της ανασυγκρότησης της Αριστεράς μέσα σε ένα πλαίσιο ενωτικό που να μπορεί να παράξει ευρύτερες πολιτικές συμμαχίες για να μπορέσει να έρθει αυτή η αλλαγή». 

Κλείνοντας κάλεσε «να βρίσκουμε τρόπους να συνυπάρχουμε, να συνθέτουμε και με συντροφικό τρόπο να μπορούμε να προχωράμε μαζί».

Και κατέληξε: «Έχουμε υπάρξει σε κόμμα το οποίο είχε διαφορετική άποψη για το τι νόμισμα θα έχουμε. Και λίγο πριν τις εκλογές έχουμε υπάρξει σε κόμματα με θεμελιώδεις διαφωνίες. Νομίζω ότι στο πλαίσιο της κουλτούρας που έχουμε, με σεβασμό σε όλες τις απόψεις και αυτές που πλειοψηφούν και αυτές που μειοψηφούν, μπορούμε όλοι και όλες να συνεχίσουμε σε αυτόν τον κρίσιμο και δύσκολο αγώνα που έχουμε μπροστά μας».

Διαβάστε επίσης:

Θεοδωρικάκος: «Η Βόρεια Ελλάδα στο επίκεντρο του νέου παραγωγικού προτύπου»

Τσουκαλάς: H κυβέρνηση Μητσοτάκη ταυτίστηκε συνειδητά με τη διαφθορά και το ρουσφέτι

Ο… σοφός (!!!) γέρων του ΠΑΣΟΚ, που απειλεί μέσα ενημέρωσης και προσβάλει βουλευτές – Μήπως να τον μαζέψει λίγο η Διαμαντοπούλου;