Ο πρώτος μήνας του έτους τελειώνει με το κόμμα Καρυστιανού να συνεχίζει να κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα, καθώς στο «προοδευτικοχώρι» τα πράγματα δείχνουν να κινούνται αργά, αν δεν είναι και τελείως κολλημένα, με αποτέλεσμα να παρατείνεται μια εικόνα κατακερματισμού και αδιεξόδου.

Μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να αλλάζει δειλά τη στρατηγική του ως προς τις συνεργασίες, όμως ο χώρος που θεωρείται πως θα μπορούσε πιο εύκολα να «μαζευτεί» είναι ο παλιός ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή – με σημερινούς όρους – ο Αλέξης Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται «επισπεύδων» της υπόθεσης των συνεργασιών, ωστόσο τις ταχύτητες και τους ρυθμούς σε αυτόν τον χώρο ρυθμίζει ο Τσίπρας, ο οποίος εκ των πραγμάτων έχει θέσει τα κομμάτια του παλαιού ΣΥΡΙΖΑ – και όχι μόνο – σε αναμονή. Η αναμονή φαίνεται πως είναι το στοιχείο που επηρέασε και τις εξελίξεις (ή μάλλον την απουσία «θεαματικών» εξελίξεων) στη Νέα Αριστερά, οδηγώντας σε μια εικόνα στασιμότητας, καθυστερήσεων, αδυναμίας όλου του χώρου να βγει από το τέλμα κ.ο.κ.

Στην περίπτωση της Νέας Αριστεράς είναι φανερό – και με τη βούλα του συνεδρίου πια – ότι δεν μιλάμε για ολόκληρο το σχήμα, καθώς το πλειοψηφικό κομμάτι της απορρίπτει τις συνεργασίες κεντροαριστερής κατεύθυνσης, αλλά για την πλειονότητα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας (9 βουλευτές, του Χαρίτση συμπεριλαμβανομένου) και ένα κομμάτι στελεχών, που όμως στα όργανα είναι μειοψηφία.

Περιμένοντας τον Τσίπρα

Ωστόσο η «πολυαναμενόμενη» ρήξη στο συνέδριο δεν ήρθε, προς απογοήτευση της Κουμουνδούρου, η οποία ανέμενε την «αποκόλληση» του πρόθυμου για συνεργασίες κομματιού της Νέας Αριστεράς προκειμένου να θέσει σε κίνηση ένα σχέδιο πιο χειροπιαστών πρωτοβουλιών συνεργασίας με αυτό το κομμάτι καθώς και με τους Νίκο Κοτζιά, Λούκα Κατσέλη και Πέτρο Κόκκαλη.

Η ηγεσία της Νέας Αριστεράς φάνηκε πως επιλέγει να μην τεντώσει το εσωκομματικό σχοινί τώρα και πως επιχειρεί μέσω ενός συμβιβασμού με την «αριστερή πλειοψηφία» να «σπρώξει» τις εξελίξεις πιο πίσω αναμένοντας τις κινήσεις Τσίπρα. 

Ο τελευταίος, πάντως, με το επιχείρημα της «μεθοδικότητας» έχει δώσει στον εαυτό του την «πολυτέλεια» να προχωρά με τον ρυθμό που ο ίδιος κρίνει. Προς το παρόν προετοιμάζεται για την επόμενη παρουσίαση της «Ιθάκης» στις 7 Φεβρουαρίου, στα Γιάννενα. Θα ακολουθήσουν ακόμη δύο μεγάλες πόλεις, η Λάρισα και το Ηράκλειο Κρήτης, χωρίς όμως αυτή τη στιγμή να υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα για το πότε ακριβώς θα γίνουν αυτές οι εκδηλώσεις και τι ακολουθεί μετά. 

Πάντως από το περιβάλλον του συνεχίζει να εκπέμπεται σήμα «μην περιμένετε κάτι πριν από το Πάσχα». Αντιθέτως, όσον αφορά τον ορίζοντα πιθανόν ανακοινώσεων από πλευράς του πρώην πρωθυπουργού σε σχέση με το υπό διαμόρφωση κόμμα του, παραπέμπουν προς τις αρχές καλοκαιριού – κι αυτό με τα δεδομένα όπως είναι διαμορφωμένα μέχρι στιγμής. 

Στο μεταξύ, σε επίπεδο βάσης εμφανίζονται και νέες πρωτοβουλίες από τα κάτω, ή αλλιώς «αυτοοργάνωσης», ανταποκρινόμενες στο κάλεσμα που έχει απευθύνει ο Τσίπρας από τις αρχές Δεκεμβρίου στο Παλλάς. Μετά τις σχετικές πρωτοβουλίες της Πέλλας και της Μεσσηνίας, εμφανίστηκαν νέες κινήσεις στην Αχαΐα και τα Βριλήσσια, ενώ ακούγεται ότι έρχονται και άλλες σε δήμους της Αττικής και σε πόλεις της περιφέρειας.

Συναγερμοί και καμπάνες

Σε ό,τι αφορά τη Νέα Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας, η Κουμουνδούρου, παρά τη δυσαρέσκεια, απέφυγε εν θερμώ σχόλια για τις εξελίξεις (τουλάχιστον μέχρι εχθές το πρωί), ωστόσο είναι σαφές πως θα επιμείνει στο μήνυμα ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου και πως όσοι θέλουν τις συνεργασίες πρέπει να προχωρήσουν.

Γενικότερα στον ΣΥΡΙΖΑ, όπου αρκετοί πιστεύουν ότι κάποια στιγμή ο Τσίπρας, υπό το κράτος της πιεστικής πραγματικότητας, θα βάλει «νερό στο κρασί» του – αναφορικά με τον σχεδιασμό του να κινηθεί μόνος του με κατά μόνας προσχωρήσεις κάποιων στελεχών – εντείνουν τα μηνύματα συναγερμού προς κάθε κατεύθυνση (και προς ΝΕ.ΑΡ. και προς Τσίπρα).

Είναι ενδεικτική η δραματική προειδοποίηση του γραμματέα της Κ.Ε. Στέργιου Καλπάκη: «Πρέπει να χτυπήσει – όχι καμπανάκι – συναγερμός στον προοδευτικό χώρο, διότι όσο παραμένει κατακερματισμένος γίνεται όλο και πιο πιθανό το ενδεχόμενο, αντί να παλεύει ο προοδευτικός χώρος να κερδίσει τη Ν.Δ., να παλεύει για την τρίτη και την τέταρτη θέση ή για μια ικανοποιητική καταγραφή και να γίνει δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού. Γι’ αυτό είναι ιστορικές οι ευθύνες όλων στον προοδευτικό χώρο». 

Ο ίδιος συνεχίζει να αμφισβητεί αναλύσεις περί «ξεφουσκώματος» της Καρυστιανού: «Πολλοί υποστηρίζουν ότι όσο αποκαλύπτονται οι απόψεις της κυρίας Καρυστιανού θα μειώνεται η επιρροή της. Μπορεί, όμως, να συμβεί και το αντίθετο και να συντηρητικοποιηθούν μεγαλύτερα τμήματα της κοινωνίας». 

Όσο για την όψιμη στροφή του Ανδρουλάκη, προς το παρόν δεν φαίνεται να την αντιμετωπίζουν ως ειλικρινή διάθεση συνεργασιών, αλλά ως προσπάθεια διεύρυνσης (σε μια στιγμή μάλιστα που κυριαρχούν τα σενάρια για επωαζόμενη μεταγραφή της Νίνας Κασιμάτη από τον ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ).

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Ζαχαριάδης σημείωσε πως «εμάς τα σενάρια διεύρυνσης του ΠΑΣΟΚ δεν μας αφορούν. Εμάς μας ενδιαφέρει το σενάριο της πολιτικής συνεργασίας των κοινωνικών και πολιτικών προοδευτικών δυνάμεων με όσους επιθυμούν να προχωρήσουν. Αν κάποιος θέλει να πάει στο ΠΑΣΟΚ, ξέρει πού είναι η Χαριλάου Τρικούπη».

Ο ίδιος απέδωσε τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά όλων των κομμάτων του χώρου στον κατακερματισμό και διεμήνυσε ότι «χρειάζεται ενότητα, ανασύνθεση, υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών, πολιτική συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων», περιλαμβανομένου του Τσίπρα, για τον οποίο άφησε να εννοηθεί ότι μπορεί να ηγηθεί μιας ενωτικής προσπάθειας.

Διαβάστε επίσης

Νέα Αριστερά: Ώρα τελικών αποφάσεων – Κορυφώνονται οι συνεδριακές ζυμώσεις για τις συμμαχίες, που θα φέρουν ρήξη ή συμβιβασμό

ΣΥΡΙΖΑ: Επαναβεβαίωσε τη γραμμή για Τσίπρα και συνεργασίες ο Φάμελλος – Κριτική από Πολάκη με αιχμές για… «Ιθάκες» κι «Οξυγόνα»

Συγκρούσεις και μέτωπα φέρνει το ανακάτεμα της τράπουλας στην αντιπολίτευση: To «γαϊτανάκι» Καρυστιανού – Τσίπρα – ΠΑΣΟΚ