Καλά κρατεί η ένταση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ με αφορμή την πρόσφατη απόφαση της Χαριλάου Τρικούπη να καταργήσει εκλεγμένες νομαρχιακές επιτροπές και να τοποθετήσει στη θέση τους διορισμένες, που κατά τεκμήριο συγκροτούνται από στελέχη πιστά στον Νίκο Ανδρουλάκη.

Η κίνηση αυτή έφερε εξ αρχής σφοδρές αντιδράσεις και οργίλες ανακοινώσεις, όπως των Σερρών, της Λάρισας, μα και αναρτήσεις πολλών «καταργημένων» στελεχών, καθώς δεν προκαλεί θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης.

Εκλαμβάνεται δε ως δείγμα αδυναμίας της ηγεσίας και φόβου μήπως οι συσχετισμοί του συνεδρίου δεν είναι όσο βολικοί θέλει η προεδρική πλευρά. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση έξι στελεχών από τη Β’ Θεσσαλονίκης «η μεταφορά της ευθύνης από εκλεγμένα όργανα σε διορισμένες επιτροπές αλλοιώνει τον χαρακτήρα του Συνεδρίου και ακυρώνει στην πράξη την αρχή της εσωκομματικής δημοκρατίας».

Οι Γιώργος Γρηγορούδης, Κωνσταντίνος Καικης, Μάκης Κυρτζαλιώτης, Αλεξία Λαζαρίδη, Ευαγγελία Πάσιου, Ιάκωβος Τόπης σημειώνουν χαρακτηριστικά ότι «το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να επικαλείται τη δημοκρατία απέναντι στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα να τη συρρικνώνει στο εσωτερικό του. Δεν μπορεί να μιλά για κοινωνική πλειοψηφία, όταν φοβάται τη βούληση των ίδιων των μελών του. Ο έλεγχος των συνέδρων δεν είναι πολιτική στρατηγική. Είναι ομολογία ανασφάλειας».

Ολόκληρη η ανάρτησή τους έχει ως εξής:

Οι ΝΟΕΣ δεν διασφαλίζουν το Συνέδριο – το ελέγχουν

Ο ορισμός των ΝΟΕΣ – Νομαρχιακών Επιτροπών Συνεδρίου και η κατάργηση των εκλεγμένων Νομαρχιακών Επιτροπών δεν αποτελούν οργανωτική αναγκαιότητα. Αποτελούν σκόπιμη πολιτική επιλογή με έναν και μόνο στόχο: τον έλεγχο της σύνθεσης του Συνεδρίου.

Η επίκληση της «διασφάλισης της διαδικασίας» δεν αντέχει σε καμία σοβαρή πολιτική ή καταστατική εξέταση. Αντιθέτως, η μεταφορά της ευθύνης από εκλεγμένα όργανα σε διορισμένες επιτροπές αλλοιώνει τον χαρακτήρα του Συνεδρίου και ακυρώνει στην πράξη την αρχή της εσωκομματικής δημοκρατίας.

Η κατάργηση των Νομαρχιακών Επιτροπών δεν θεραπεύει παθογένειες. Τις παρακάμπτει. Δεν αντιμετωπίζει την αδυναμία πολιτικής παραγωγής. Τη συγκαλύπτει. Δεν ενισχύει την ενότητα. Την επιβάλλει διοικητικά. Και αυτό συνιστά θεσμική εκτροπή για ένα κόμμα που ιστορικά συγκροτήθηκε στη βάση της συμμετοχής και της συλλογικής νομιμοποίησης.

Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να επικαλείται τη δημοκρατία απέναντι στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα να τη συρρικνώνει στο εσωτερικό του. Δεν μπορεί να μιλά για κοινωνική πλειοψηφία, όταν φοβάται τη βούληση των ίδιων των μελών του. Ο έλεγχος των συνέδρων δεν είναι πολιτική στρατηγική. Είναι ομολογία ανασφάλειας.

Όσοι επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις ΝΟΕΣ επικαλούμενοι οργανωτικές αστοχίες, αποφεύγουν το ουσιώδες: η απάντηση σε κάθε δυσλειτουργία είναι η πολιτική κρίση από τα μέλη, όχι η κατάργηση της εκλεγμένης δομής. Οτιδήποτε άλλο συνιστά υποκατάσταση της δημοκρατίας από διοικητική διαχείριση.

Τα Συνέδρια του ΠΑΣΟΚ υπήρξαν ιστορικά χώροι πραγματικής πολιτικής σύγκρουσης και σύνθεσης. Δεν ήταν διαδικασίες επικύρωσης. Η σημερινή επιλογή μετατρέπει το Συνέδριο σε ελεγχόμενο μηχανισμό και υπονομεύει ευθέως την πολιτική του αξιοπιστία.

Σε μια περίοδο βαθιάς κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, το ΠΑΣΟΚ όφειλε να επιλέξει το άνοιγμα, τη συμμετοχή, τη δημοκρατία. Αντ’ αυτού επιλέγει τον έλεγχο, την περιχαράκωση και τη σιωπή. Αυτή δεν είναι πορεία ανασυγκρότησης. Είναι πορεία συρρίκνωσης.

Η αποκατάσταση της εσωκομματικής δημοκρατίας δεν είναι δευτερεύον ζήτημα. Είναι όρος πολιτικής επιβίωσης. Χωρίς ανοιχτά και ελεύθερα Συνέδρια, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να αποτελέσει φορέα προοδευτικής διεξόδου για τη χώρα.

Η επιλογή των ΝΟΕΣ δεν προετοιμάζει ένα ισχυρό Συνέδριο. Προετοιμάζει ένα ελεγχόμενο Συνέδριο. Και αυτό αποτελεί πολιτική ευθύνη της ηγεσίας.

Την ώρα που οι κοινωνικές συνθήκες θα επέβαλλαν στο ΠΑΣΟΚ να διεκδικεί με αξιώσεις την πρώτη θέση, η σημερινή εικόνα παραπέμπει σε έναν πολιτικό οργανισμό που παλεύει να διασφαλίσει τη δεύτερη. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών διοίκησης και οργάνωσης, αλλά και λανθασμένων πολιτικών εκτιμήσεων. Το ΠΑΣΟΚ είναι και οφείλει να παραμείνει ένα κόμμα που απευθύνεται στον λαό, αντλεί δύναμη από τη βάση του και μεγαλώνει μόνο όταν λειτουργεί συλλογικά. Η φυσική του κατεύθυνση δεν είναι η διοίκηση από τα πάνω προς τα κάτω, αλλά η δημοκρατική συγκρότηση από τα κάτω προς τα πάνω. Κάθε άλλη επιλογή δεν το προστατεύει, το περιορίζει.

Υπογράφουν:

Μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ – Β’ Θεσσαλονίκης

Γρηγορούδης Γιώργος

Καικης Κωνσταντίνος

Κυρτζαλιώτης Μάκης

Λαζαρίδη Αλεξία

Πάσιου Ευαγγελία

Τόπης Ιάκωβος

Διαβάστε επίσης:

Συνταγματική αναθεώρηση: Δεν δίνουμε 180 ψήφους στην προτείνουσα Βουλή, λέει ο Μάντζος – Ποια η θέση του ΠΑΣΟΚ για το άρθρο 16

Αλέξης Τσίπρας: Με Γιώργο Μπουλμπασάκο και Πέτρο Κόκκαλη η παρουσίαση της Ιθάκης στα Γιάννενα – Νέο πλήγμα σε ΠΑΣΟΚ

Στη Βουλή την Τετάρτη το νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις – Τι περιλαμβάνει