Καλημέρα σας

Αρχίζει σιγά σιγά το κύμα των δημοσκοπήσεων Φεβρουαρίου.

Έχουμε κατ’ αρχάς τα… γνωστά: Η ΝΔ διατηρεί τις δυνάμεις της – εκεί γύρω στο 24% στην πρόθεση ψήφου, που με βία γίνεται 25%. Για την εκτίμηση θα σας γελάσω, αλλά μεταβολές δεν υπάρχουν σοβαρές.

Δεν ξέρω αν αυτή η… παγίωση είναι για καλό ή για κακό της ΝΔ. Παραμένει μακριά από τους άλλους, αλλά δεν δείχνει δυναμική για πάνω.

Το ενδιαφέρον είναι στην αντιπολίτευση.

Το ΠΑΣΟΚ δείχνει κάποια αντανακλαστικά, κυρίως επειδή η Μαρία Καρυστιανού αρχίζει να χάνει και ο Αλέξης Τσίπρας καθυστερεί.

Η Καρυστιανού επέλεξε πολύ νωρίς «στρατόπεδο» – αυτό της… έξω δεξιάς. Και στην πολιτική δεν παίζεις με… ανάποδο πόδι – με το αριστερό – όπως στο ποδόσφαιρο.

Εξ αυτού του λόγου αρχίζει να χάνει έδαφος. Πόσο και μέχρι πότε θα χάνει είναι άδηλο ακόμα.

Από την άλλη ο Τσίπρας πληρώνει κάπως τις παλινωδίες, για το χρόνο και τον τρόπο δημιουργίας του κόμματος.

Στέλνει μηνύματα για… «αναμονή τα καλύτερα έρχονται», αλλά όσο δεν έρχεται το κόμμα, τόσο οι… αναποφάσιστοι θα λοξοκοιτάζουν, ακόμα και προς το ΠΑΣΟΚ.

Επιτροπή διεύρυνση προς το… 1980 και το 1990

Προσπαθώ από χθες να καταλάβω τι είναι αυτή η επιτροπή διεύρυνσης που λέει το ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα αμφίπλευρης, που λέει και η Άννα Διαμαντοπούλου.

Κοιτάζοντας τα ονόματα, είδα πολλές συμπαθητικές παρουσίες – για τσάι και συμπάθεια όμως, όχι για το… νέο ΠΑΣΟΚ.

Λένε ότι έρχεται κι άλλο κύμα στελεχών της διεύρυνσης με πιο δυνατές μεταγραφές. Άρα αυτό που ανακοινώθηκε είναι σαν το πρώτο κύμα απόβασης στη Νορμανδία; Έτσι θα το καταλάβαινα!

Τρία πρώτα συμπεράσματα:

1.    Στην επιτροπή ο μέσος όρος πρέπει να είναι στα 70plus έτη – κυρίως πρώην βουλευτές και υπουργοί του Σημίτη, που είχαν ήδη τα χρονάκια τους και επί Σημίτη. Δεν το λες και… φρεσκαδούρα, αλλά μάλλον έτσι είναι εδώ και χρόνια το ΠΑΣΟΚ. Πάντως το Κ στον τίτλο του δεν αλλάζει, δεν θέλω κακίες.

2.    Υπάρχει μία κατηγορία στελεχών που είναι στο ΠΑΣΟΚ από πέρσι και… πρόπερσι – Γεννιά, Μπρέμπου και πάει λέγοντας. Το να ανακοινώνουν ότι εντάσσονται στο ΠΑΣΟΚ ξανά και ξανά μου θυμίζει τους Μπάρτον – Τέιλορ: Είχαν παντρευτεί τρεις φορές μεταξύ τους ο Ρίτσαρντ και η Λιζ.

3.    Από τον ΣΥΡΙΖΑ επέστρεψαν πρόσωπα που δεν κατάλαβε κανείς κάποιον πολιτικό λόγο που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επέστρεψαν μάλλον γιατί μίκρυνε ο ΣΥΡΙΖΑ ως… μαγαζί, δεν φαίνεται άλλος λόγος.

Όχι ακριβώς… αμφίπλευρη

Με την επιστράτευση στελεχών, όπως ο Σακελλίων καταλάβαμε και τι ακριβώς εννοούσε η Άννα Διαμαντοπούλου με τον όρο «αμφίπλευρή διεύρυνση»: Ότι θα επέστρεφαν στο ΠΑΣΟΚ κάποιοι… Kyriakistas για τους οποίους δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ ο… Κυριάκος (Μητσοτάκης). Μα, αυτοί δεν είχαν φύγει από το ΠΑΣΟΚ. Απλά τραβήχτηκαν λίγο στην άκρη προσπαθώντας να γοητεύσουν τον Μητσοτάκη και μόλις είδαν ότι εκείνος δεν τσιμπάει, ξαναγύρισαν!     

Αν αυτό είναι… «αμφίπλευρη» διεύρυνση, τότε το δεξιό πλευρό είναι σαν του Αδάμ: Δεν υπάρχει!  

–      Βέβαια καλή είναι η διεύρυνση γενικά, καθότι διεύρυνση σημαίνει πρόσθεση. Αρκεί στο μεταξύ να μην έχεις μία τακτική «αφαίρεσης»: Να μην θες δηλαδή να περιθωριοποιήσεις ή και εκδιώξεις όσους δεν συμφωνούν σε όλα με την ηγεσία. Βλέπω για παράδειγμα ότι όλα τα κορυφαία στελέχη «χρεώνονται» να μιλήσουν σε εκδηλώσεις, εκτός από μη αρεστούς, όπως ο Δούκας. Εκτός κι αν το θέμα είναι αποκλειστικά να αυξηθούν οι «πιστοί».

Ο Βενιζέλος επιμένει

Σας έλεγα για τη σύγκρουση κυβέρνησης – Βενιζέλου γύρω από την αναθεώρηση του συντάγματος. Και η οποία δεν λέει κοπάσει. Τουναντίον δείχνει να φουντώνει. Και μάλιστα μοιάζει ικανή από μόνη της η αντίδραση του Βενιζέλου να ακυρώνει οποιαδήποτε συναίνεση από οποιαδήποτε πλευρά της αντιπολίτευσης. Δεν το λες και μικρή ζημιά.

Δεν ξέρω για την κυβέρνηση, αλλά ο Βενιζέλος θα πάει την κόντρα μέχρι τέλους.

Και ο Βενιζέλος θα αντέξει. Για την κυβέρνηση δεν είμαι βέβαιος.

Πρόεδρος χωρίς να μπορεί να εμφανιστεί πουθενά

Πέντε μέρες και μία επέκταση της εισαγγελικής έρευνας έχουν μεσολαβήσει  από την αποκάλυψη της εμπλοκής του Γιάννη Παναγόπουλου στο τεράστιο σκάνδαλο με τα προγράμματα κατάρτισης, αλλά ο ίδιος δεν λέει να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΣΕΕ.

Ακόμα δεν έχει καταλάβει δηλαδή ότι δεν μπορεί να σταθεί πρόεδρος στη ΓΣΕΕ κάποιος, ο οποίος δεν μπορεί καν να εμφανιστεί σε κανονική συγκέντρωση κανονικών εργαζόμενων.

«Θα μιλήσει», λέει ο ίδιος, τις «επόμενες ημέρες». Μάλλον έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα…

Η Alpha και το μήνυμα από τη Ρώμη

Φωτιά άναψαν –και όχι τυχαία– οι δηλώσεις του Andrea Orcel, που άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο εξαγοράς της Alpha Bank, μεταφέροντας όμως το μπαλάκι ξεκάθαρα στην ελληνική πλευρά. Χωρίς «ξεκάθαρη συναίνεση», όπως είπε, τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει. Με άλλα λόγια, η πόρτα μπορεί να φαίνεται μισάνοιχτη, αλλά το κλειδί δεν βρίσκεται στη Ρώμη.

Ο επικεφαλής της UniCredit μίλησε για ενίσχυση της ήδη υπάρχουσας «χαλαρής συνεργασίας» των δύο τραπεζών, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχει έδαφος για κάτι περισσότερο. Την ίδια στιγμή, όμως, έσπευσε να χαμηλώσει τους τόνους, διαβεβαιώνοντας ότι «δεν υπάρχει κανένα σχέδιο» και ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο «δεν έχει συζητηθεί ποτέ».

Διπλό μήνυμα, λοιπόν: προς τις αγορές, που διαβάζουν προοπτική, και προς το ελληνικό τραπεζικό και πολιτικό παρασκήνιο, που καλείται –αν θέλει– να πάρει θέση. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η UniCredit ενδιαφέρεται, αλλά αν στην Αθήνα υπάρχει διάθεση να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση. Και, κυρίως, ποιοι θα σηκώσουν το κόστος μιας απόφασης που μόνο τεχνική δεν θα είναι.

Διαβάστε επίσης

Το ιδεολογικό ρήγμα: Όταν η «Ιθάκη» του Τσίπρα συνάντησε την «εισβολή» μεταναστών της Καρυστιανού

Υπόθεση Παναγόπουλου: Στο στόχαστρο μπαίνουν πολιτικά πρόσωπα και συγγενείς των εμπλεκομένων – Τα επόμενα στάδια της έρευνας

Επιτροπή Διεύρυνσης: Κυρίως με πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ – Τα ονόματα που ανακοίνωσε ο Κώστας Σκανδαλίδης