Τι κάνει το κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βερολίνου να ξεχωρίζει από τις δύο ανταγωνιστικές του διοργανώσεις, στις Κάννες και στη Βενετία, από τη στιγμή ακόμη της γέννησής του, το 1951;

Η φιλοσοφία της δεκαήμερης γιορτής παρέμεινε ίδια και μετά το 2000, όταν ο τόπος τέλεσής του μετακόμισε στην Ποτσντάμερ πλατζ, σε εντυπωσιακές εγκαταστάσεις, υπογεγραμμένες από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Ισοζάκι. Το διαγωνιστικό πρόγραμμα, το Πανοράμα και το Φόρουμ παραμένουν οι στύλοι του θεσμού, με πολύ περισσότερες ταινίες, με πολλαπλάσιο αριθμό προσκεκλημένων από το παρελθόν. Τέτοιες μέρες, κάθε Φεβρουάριο, η Μπερλινάλε ανοίγει τις πολλές αίθουσές της. Πάμε να τις επισκεφθούμε!

Διαβάστε επίσης:

Podcast – Βασίλης Σκουλάς: «Το ταλέντο σε μένα φανερώθηκε 8 χρονών»

Podcast – Κώστας Φιλίππογλου: «Όταν ξεκινάμε μια παράσταση, λέμε: θα έρθει κανείς να μας δει;»

Podcast – Λάζαρος Γεωργακόπουλος: «Για ένα like σήμερα γίνονται εγκλήματα»