Η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ συνεχίζεται αμείωτη. Και επιδεινώνεται, θα έλεγε κάποιος, με δεδομένο ότι αυξάνονται τα κρούσματα εμπλοκής διαφόρων στελεχών του σε δύσοσμες υποθέσεις.

Όσο όμως κι αν το κυβερνών κόμμα προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα αξιοποιώντας την εμπλοκή και στελεχών άλλων κομμάτων σε διάφορες υποθέσεις, δεν παύει να ισχύει κάτι αυτονόητο: η Ν.Δ. και η κυβέρνησή της έχουν την ευθύνη, ύστερα από μια επταετία διακυβέρνησης, για την απουσία στεγανότητας και αξιοπιστίας στις διαδικασίες διακίνησης του ευρωπαϊκού και του ελληνικού χρήματος.

Η διασπάθιση και η ιδιοποίηση τεράστιων ποσών τα τελευταία χρόνια έχει ευδιάκριτες υπουργικές υπογραφές, ανεξαρτήτως του τι τελικά και πώς θα φτάσει στη Δικαιοσύνη.

Επομένως για την κυβέρνηση, όσο και αν πιστεύει ότι συμψηφίζει, ισχύουν δύο δυσάρεστες συνθήκες.

● Πρώτον, ότι οι υπουργοί της ευθύνονται για τα φαινόμενα κακοδιαχείρισης, διασπάθισης και καταχρήσεων.

● Δεύτερον, ότι ο ρόλος του τροχονόμου στα φαινόμενα διαφθοράς ούτε… τιμή περιποιεί ούτε ελκυστικός ούτε, έστω, αποδεκτός είναι στο πιο κρίσιμο για τη Ν.Δ. μέρος του εκλογικού σώματος: τους κεντρώους, οι οποίοι θέλουν όχι απλώς να κυβερνάται η χώρα, αλλά να κυβερνάται σωστά.

Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο στο ΠΑΣΟΚ οφείλουν, αν μη τι άλλο, να είναι ρεαλιστές.

Σε έναν βαθμό ορθώς ισχυρίζονται πως δεν μπορεί μαζί με τα ξερά να καίγονται και τα χλωρά. Και όντως έχουν αντιδράσει ακαριαία σε όσες περιπτώσεις στελέχη τους έχουν βάλει χέρι στο μέλι – ή, έστω, κατηγορούνται.

Όμως σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. Αν πράγματι επιθυμούν να αποτελέσουν εναλλακτική επιλογή διακυβέρνησης, πρέπει να τρίξουν κάπως τα δόντια στο εσωτερικό τους – όχι ότι είναι απλό ή εύκολο, αλλά κάπως πρέπει τα στελέχη να αισθάνονται πως βρίσκονται υπό πίεση.

Όσο για εκείνους που επιχειρούν να μετατρέψουν τέτοιες περιπτώσεις σε εσωκομματική διαφορά, ό,τι και να πει κανείς θα είναι λίγο. Μωραίνει Κύριος…

Διαβάστε επίσης:

Η αντιπολίτευση και οι… προσευχές της κυβέρνησης

Θα τολμήσει το ΠΑΣΟΚ μια πολιτική και προγραμματική υπέρβαση;

Τέλος τα μισόλογα: Η παραπολιτική υπονόμευση τελειώνει εδώ, ξεκινά η καθαρή παράταξη μάχης