Η ελληνική αγορά εργασίας το 2026 βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα οξύμωρο σχήμα που απειλεί την αναπτυξιακή δυναμική της χώρας: την ταυτόχρονη ύπαρξη υψηλής ανεργίας στους νέους και μιας πρωτοφανούς έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού. Το λεγόμενο «Skilling Gap» (χάσμα δεξιοτήτων) έχει εξελιχθεί σε δομικό πρόβλημα, με τις επιχειρήσεις να αδυνατούν να καλύψουν κρίσιμες θέσεις, την ώρα που το 24% των πτυχιούχων κάτω των 30 ετών παραμένει εκτός εργασίας ή υποαπασχολείται σε θέσεις άσχετες με το αντικείμενο σπουδών του.

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία του ΣΕΒ και της ΕΛΣΤΑΤ, οι κενές θέσεις εργασίας στην Ελλάδα ξεπερνούν πλέον τις 100.000, σημειώνοντας αύξηση 35% σε σχέση με το 2024. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως σε τρεις πυλώνες: την πληροφορική, τις κατασκευές και τον τουρισμό υψηλών προδιαγραφών. Στον κλάδο της τεχνολογίας, εκτιμάται ότι υπάρχει έλλειμμα 30.000 προγραμματιστών και αναλυτών δεδομένων, παρά το γεγονός ότι οι μισθοί στον κλάδο έχουν αυξηθεί κατά 20% την τελευταία διετία.

Η οικονομική αιμορραγία από αυτό το χάσμα είναι μετρήσιμη. Αναλυτές εκτιμούν ότι η αδυναμία σύζευξης προσφοράς και ζήτησης κοστίζει στην ελληνική οικονομία περίπου 1,2% του ΑΕΠ ετησίως. Το 45% των εγχώριων επιχειρήσεων δηλώνει ότι η έλλειψη κατάλληλων δεξιοτήτων αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την υλοποίηση επενδύσεων. Την ίδια στιγμή, το φαινόμενο της «υπερεκπαίδευσης» πλήττει το 32% του εργατικού δυναμικού, με χιλιάδες νέους να κατέχουν μεταπτυχιακούς τίτλους που δεν αντιστοιχούν στις τρέχουσες ανάγκες της αγοράς, η οποία διψά για τεχνικές δεξιότητες και ψηφιακή εξειδίκευση.

Το κόστος της επανεκπαίδευσης (reskilling) αναδεικνύεται σε εθνική προτεραιότητα. Τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης που κατευθύνονται σε προγράμματα κατάρτισης ανέρχονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια, όμως η αποτελεσματικότητά τους αμφισβητείται, καθώς το 60% των συμμετεχόντων δηλώνει ότι τα προγράμματα δεν συνδέονται άμεσα με την εύρεση εργασίας.

Η Ελλάδα του 2026 δεν έχει πρόβλημα έλλειψης πτυχίων, αλλά έλλειψης συνάφειας. Αν δεν υπάρξει μια ριζική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού χάρτη με βάση τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, η χώρα θα συνεχίσει να εξάγει επιστήμονες και να εισάγει ανεργία, εγκλωβισμένη σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που στερείται το βασικότερο καύσιμο: το κατάλληλα καταρτισμένο ανθρώπινο δυναμικό. Η γεφύρωση αυτού του χάσματος είναι ο μόνος δρόμος για να μετατραπεί η στατιστική ανάκαμψη σε πραγματική ευημερία για τη νέα γενιά.

Διαβάστε επίσης:

«Κολλημένοι» στο «φλερτ» Φάμελλος – Χαρίτσης εν αναμονή Τσίπρα

Μητσοτάκης ή… «ακυβέρνητο καράβι» – Επικοινωνιακή στρατηγική διλημμάτων με το βλέμμα στα άλυτα προβλήματα

Τσίπρας: Ο «οδικός χάρτης» για το νέο κόμμα – Πότε είναι πιο πιθανές οι ανακοινώσεις