Καλημέρα σας

Τους μπέρδεψε τους εγχώριους «αυτοφωράκηδες» – αυτούς που τρέχουν αμέσως να δικαιολογήσουν οποιαδήποτε ενέργεια του Τραμπ – ο Πέδρο Σάντσες ή Σάντσεθ, καθότι η ισπανική γλώσσα το έχει σε πλεόνασμα το… θήτα.

Τη μια μέρα τον αναθεματίζανε γιατί δεν έκανε το χατίρι του Τραμπ να του παραχωρήσει τις βάσεις για τις ανάγκες της πολεμικής επιχείρησης στη Μέση Ανατολή.

Και την άλλη, ανακοίνωσε ότι στέλνει την πιο σύγχρονη φρεγάτα του ισπανικού στόλου προς ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της Κύπρου, που είναι ευρωπαϊκό κράτος και απειλείται από τρίτη χώρα.

Κάπως έτσι δεν ήξεραν τι να κάνουν όσοι τον καταχέριαζαν τη μια και έπρεπε να τον αποθεώσουν την άλλη: Δεν καταλάβαιναν πώς γίνεται να αρνείσαι τη συμμετοχή σε μία επιθετική ενέργεια που στερείται διεθνούς νομιμοποίησης και ταυτόχρονα να σπεύδεις να παράσχεις αλληλεγγύη και βοήθεια σε έναν απειλούμενο εταίρο.

Είναι λίγο δύσκολο μάλλον να εντοπίσουν τη διαφορά ανάμεσα στην επίθεση και την άμυνα…

–    Παρεμπιπτόντως στις ΗΠΑ συζητούν ήδη κάτι που μοιάζει πράγματι σοβαρό: Ο Τραμπ, λένε, μπήκε στον πόλεμο, αλλά δεν ξέρει πώς να βγει. Και εκεί που εκτιμούσαν ότι ο πόλεμος θα διαρκέσει μερικές μέρες ή ελάχιστες εβδομάδες, τώρα μιλάνε για μήνες.

Η δύσκολη θέση της Τουρκίας

Στη σκακιέρα της περιοχής πάντως, έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε τις κινήσεις και τις αντιδράσεις της Τουρκίας.

Η αλήθεια είναι πως η Άγκυρα δεν είναι στα καλύτερά της με τις εξελίξεις και την επίθεση στο Ιράν.

Έχει πολλά να σκεφτεί, να ζυγίσει και να διαχειριστεί. Δεν μπορεί να είναι με την πλευρά του Ιράν φυσικά. Από την άλλη βλέπει ότι χάνει ένα σημείο αναφοράς και επιπλέον διαπιστώνει ότι ο κουρδικός παράγοντας διεκδικεί ρόλο στο όποιο νέο πεδίο προκύψει.

Κι αυτό είναι μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Ερντογάν από τις όποιες ενέργειες γίνονται στην από δω πλευρά, σε Αιγαίο (νησιά) και Κύπρο.

Εξ ου και η αντίδρασή της για την Κάρπαθο και τις ελληνικές δυνάμεις στη Μεγαλόνησο ήταν μάλλον ήπια για τα μέτρα της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να εκλάβει το σκηνικό ως αδυναμία της Τουρκίας. Θέλει πάντα ψυχραιμία και πολιτική αρχών.

Γκάλοπ και κάλπες

Στο μεταξύ στην εδώ πολιτική σκηνή, η κυβέρνηση έχει προσμονή και η αντιπολίτευση κάνει υπομονή.

Η κυβέρνηση λαμβάνει τα πρώτα στοιχεία από τις «μυστικές» μετρήσεις, που λένε «τσιμπάει» γύρω στις δύο μονάδες, χωρίς να είναι σαφές ακόμα εάν πρόκειται για σταθερή τάση.

Από την άλλη, η αντιπολίτευση αντιλαμβάνεται ότι όπως ήρθαν τα πράγματα ο Μητσοτάκης είναι στα πάνω του, καθώς το κύριο κριτήριο των ψηφοφόρων είναι αυτή την ώρα η ασφάλεια και η αντιμετώπιση των κινδύνων σε μία εύφλεκτη περιοχή – σε τέτοιες στιγμές πάντα κερδίζει η εκάστοτε κυβέρνηση, εάν δεν έχει κάνει κάποιο λάθος στο μεταξύ.

Εκτιμούν δηλαδή στην αντιπολίτευση ότι μόλις περάσει το «πρώτο κύμα» αυτής της ακραίας κατάστασης, θα έρθουν ξανά στο προσκήνιο τα θέματα της ακρίβειας, της διαφθοράς και πάει λέγοντας.

–      Στο μυαλό πολλών πάντως, τόσο στην κυβέρνηση, όσο και στην αντιπολίτευση, υπάρχει και το σενάριο των πρόωρων εκλογών. Οι οποίες έχουν νόημα, προκειμένου να αξιοποιήσει αυτό το «εθνικό κλίμα» ο Μητσοτάκης, πριν το καλοκαίρι. Αλλά τέτοια πρόθεση δεν διαφαίνεται από το Μαξίμου για να είμαστε ειλικρινείς.

Ανατρέπουν τον… Παπανδρέου;

Στο μεταξύ, με τούτα και με κείνα, ουδείς ασχολείται με κάτι εκδηλώσεις που κάνει το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε και με το συνέδριό του. Ή για την ακρίβεια, ασχολούνται μόνο οι κομματικοί στρατοί – και καλά κάνουν, αφού αυτή είναι η δουλειά των κομματικών στρατών.  

Μαθαίνω βέβαια ότι στα μουλωχτά, εκεί σε μία επιτροπή καταστατικού, όπως τη λένε, αρχίζει να πέφτει η ιδέα να αλλάξει ο τρόπος εκλογής προέδρου του Κινήματος. Και να μην εκλέγεται, λέει αυτή η φαεινή ιδέα, από την βάση (μέλη και φίλους), αλλά από ένα πιο «κλειστό» σώμα. Το συνέδριο για παράδειγμα.

Δηλαδή μία τομή που επιτρέπει τη συμμετοχή του κόσμου και την οποία εισήγαγε πρώτο το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, πάει να την καταργήσει το ίδιο το ΠΑΣΟΚ – επειδή μάλλον δεν βολεύει κάποιους!

–      Ορισμένες πηγές λένε, αλλά δεν θέλω να το πιστέψω πιστέψτε με, ότι την αλλαγή ανέλαβε να την προτείνει η πλευρά Χριστοδουλάκη (του Μανώλη, όχι του Νίκου). Τα ξέρει αυτά ο Παπανδρέου;

Δικογραφία και… διαρκή δίκη

Να το δω και να μην το πιστέψω: Εντός Μαρτίου λένε ότι έρχεται στη Βουλή η δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Έτσι λέγανε για τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο κι ακόμα τίποτα.

Βέβαια, κάποια στιγμή θα έρθει, δεν γίνεται διαφορετικά.

Και στο μεταξύ θα ξεκινάει η δίκη για τα Τέμπη, με τις υποθέσεις Τριαντόπουλου και Καραμανλή να εξελίσσονται επίσης. Ενώ θα περιμένουμε και τη διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών, υπό το φως της καταδικαστικής, πρωτόδικης απόφασης για τους… ιδιώτες του Predator.

Σαν να λέμε, η χώρα μπαίνει σε μία «διαρκή δίκη».

Αυξήσεις – πρόκληση στα συμβόλαια υγείας

Δυσάρεστη έκπληξη φαίνεται πως περιμένει το επόμενο διάστημα αρκετούς κατόχους ιδιωτικών συμβολαίων υγείας, καθώς οι νέες αναπροσαρμογές στα ασφάλιστρα προετοιμάζονται ήδη στο παρασκήνιο της ασφαλιστικής αγοράς. Παρά τις διαβεβαιώσεις των προηγούμενων μηνών, οι πληροφορίες από τον κλάδο δείχνουν ότι οι αυξήσεις που σχεδιάζονται για το 2026 δύσκολα θα συγκρατηθούν στο όριο του 7%, το οποίο είχε τεθεί ως άτυπη «οροφή» μετά τις πιέσεις της κυβέρνησης. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι αυξήσεις υπερβαίνουν το 10%, ποσοστό που οι αναλυτές αναφέρουν ότι κανένα κοστολογικό δεδομένο δεν τις δικαιολογεί.

Στην πράξη, αρκετοί ασφαλισμένοι ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με αναπροσαρμογές αισθητά υψηλότερες, ιδιαίτερα σε παλαιότερα συμβόλαια νοσοκομειακής κάλυψης. Η αιτιολογία που προβάλλεται από τις ασφαλιστικές εταιρείες είναι γνωστή: το αυξημένο κόστος νοσηλείας στα ιδιωτικά θεραπευτήρια, οι ακριβότερες ιατρικές πράξεις και η γενικότερη άνοδος των δαπανών υγείας.

–      Ωστόσο, το αφήγημα αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες κατέγραψαν την προηγούμενη χρονιά ιδιαίτερα ισχυρά οικονομικά αποτελέσματα, με αρκετές να εμφανίζουν κέρδη ρεκόρ. Σε αυτό το περιβάλλον, η συζήτηση για νέες αυξήσεις στα συμβόλαια υγείας μοιάζει για πολλούς ασφαλισμένους τουλάχιστον προκλητική.

–      Το ενδιαφέρον στρέφεται και στον ρόλο των τραπεζών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια επενδύουν όλο και περισσότερο στις ασφαλιστικές θυγατρικές τους. Η στρατηγική είναι σαφής: ενίσχυση των προμηθειών μέσω της διάθεσης ασφαλιστικών προϊόντων και βελτίωση της συνολικής κερδοφορίας των ομίλων. Σε αυτό το πλαίσιο, η αύξηση των ασφαλίστρων λειτουργεί και ως ένας εύκολος μηχανισμός ενίσχυσης των εσόδων.

–      Έτσι, η εξίσωση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη για τους ασφαλισμένους. Από τη μία πλευρά η ιδιωτική ασφάλιση υγείας θεωρείται πλέον σχεδόν απαραίτητη για πολλούς πολίτες, από την άλλη όμως οι συνεχείς αυξήσεις στα ασφάλιστρα απειλούν να τη μετατρέψουν σε μια υπηρεσία ολοένα και πιο ακριβή — και λιγότερο προσιτή.

Διαβάστε επίσης

Συμφωνία με Chevron: Οι ανησυχίες της αντιπολίτευσης και οι απαντήσεις Παπασταύρου στην «πρεμιέρα» της συζήτησης στην Επιτροπή της Βουλής

Patriot στην Κάρπαθο, φρεγάτες στην Κύπρο: Το νέο γεωπολιτικό τόξο που ανησυχεί την Άγκυρα

«Καρέ του Κόλπου»: Πώς ο Μητσοτάκης απονευρώνει Βελόπουλο, Καρυστιανού, Σαμαρά και Καραμανλή

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.