Θλίψη, ερωτήματα αλλά και έντονο προβληματισμό προκάλεσε στην κοινή γνώμη η είδηση του θανάτου καθηγήτριας Αγγλικής Φιλολογίας στο 3ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης στις αρχές Μαρτίου. Η 57χρονη εκπαιδευτικός, που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 7 Μαρτίου έπειτα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, νοσηλευόταν από την Κυριακή 1η Μαρτίου στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νοσοκομείου Παπαγεωργίου δίνοντας σκληρή μάχη για τη ζωή της, χωρίς όμως να καταφέρει να ξεπεράσει το σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφόρησαν γρήγορα καταγγελίες που συνέδεσαν το εγκεφαλικό με έντονη επαγγελματική πίεση, ενώ αναρτήσεις υποστήριζαν ότι η εκπαιδευτικός δεχόταν bullying από μαθητές μέσα στην τάξη. Το συγκεκριμένο περιστατικό αποτελεί την κορυφή του παγόβουνου και επανέφερε στο προσκήνιο τα βαθύτερα προβλήματα ενός εκπαιδευτικού συστήματος που νοσεί εδώ και χρόνια.

Ευρύτερες παθογένειες, όπως τα πολυπληθή τμήματα, οι σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό, η εντατικοποίηση της εργασίας, οι μετακινήσεις εκπαιδευτικών, τα συχνά περιστατικά ενδοσχολικής βίας, αλλά και η παρεμβατικότητα των γονέων δημιουργούν ένα μείγμα το λιγότερο «εκρηκτικό».

Κατάρρευση της εμπιστοσύνης

Η συστηματική αμφισβήτηση του εκπαιδευτικού από τους γονείς έχει γίνει καθημερινό φαινόμενο, που σε πολλές περιπτώσεις φτάνει μέχρι και την καταγγελία. Είναι συχνές πλέον οι έγγραφες καταγγελίες γονέων κατά εκπαιδευτικών, γεγονός που αντανακλά μια βαθύτερη μεταβολή στη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ οικογένειας και σχολείου.

Πολλοί γονείς προβαίνουν σε επίσημες (ή και ανώνυμες) αναφορές καταγγέλλοντας συμπεριφορές που οι ίδιοι θεωρούν αντιπαιδαγωγικές ή ανάρμοστες. Από την άλλη πλευρά οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν την αίσθηση ότι η παιδαγωγική τους αυτονομία περιορίζεται και ότι βρίσκονται διαρκώς υπό επιτήρηση και αμφισβήτηση.

Συγκεκριμένα, οι εκπαιδευτικοί κάνουν λόγο για κλίμα τρομοκρατίας και αυταρχισμού από το υπουργείο Παιδείας, το οποίο, όπως καταγγέλλουν, όχι μόνο δεν τους στηρίζει και δεν τους προστατεύει, αλλά πολλές φορές βρίσκεται απέναντί τους. Όπως αναφέρει στο «Ποντίκι» η Ντίνα Ρέππα, εκπαιδευτικός, από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε «Αριστοτέλης», η κατάσταση τα τελευταία χρόνια όλο και χειροτερεύει.

Όπως λέει, «πάμε στη λογική των 25 μαθητών ανά τμήμα. Πώς είναι δυνατόν ένας δάσκαλος να μπορεί να αντεπεξέλθει με τόσα παιδιά; Και κάποια από αυτά με μαθησιακές δυσκολίες».

Σύμφωνα με την ίδια, υπάρχουν δύο βασικοί λόγοι που τα πράγματα, αντί να βελτιώνονται, θα χειροτερεύουν. Πρώτον, εκτιμά ότι το υπουργείο Παιδείας λειτουργεί απειλητικά απέναντι στην εκπαιδευτική κοινότητα.

«Κάθε κίνηση που κάνει ένας εκπαιδευτικός και δεν αρέσει στο υπουργείο, οδηγείται σε ΕΔΕ ή πειθαρχικό. Μόνο 2.500 πειθαρχικά έχουν καταγραφεί για νέους συνάδερφους. Εκφράζεις μια αντίρρηση, μια διαφωνία και αμέσως περνάς από πειθαρχικό ή ΕΔΕ. Πολλοί νέοι συνάδερφοι λόγω της κατάστασης σκέφτονται να αποχωρήσουν από τον κλάδο. Όσο και αν αγαπάς κάτι, όταν έχεις ένα υπουργείο απέναντί σου, αλλά και έπειτα από πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό φτάνεις να παίρνεις 1.000 ευρώ, τι να συζητήσουμε μετά;» αναρωτιέται.

Το υπουργείο αρνείται τις ευθύνες του

Παράλληλα, στέκεται στο γεγονός ότι τα προβλήματα στον χώρο είναι πολλά. Όπως τονίζει, «το υπουργείο ρίχνει όλη την ευθύνη για ότι συμβαίνει στους εκπαιδευτικούς και στους γονείς. Εκείνο δεν έχει καμία ευθύνη, ενώ ξεχνά ότι ο καθηγητής βρίσκεται στη μέση και δέχεται φοβερή πίεση. Όταν στο σχολείο έχεις ατέλειωτες εξετάσεις, τρέχεις να προλάβεις την ύλη και δεν έχεις χρόνο να ασχοληθείς με ένα παιδί όπως θες. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να κάνουμε θαύματα».

Ως δεύτερη αιτία η Ρέππα υπογραμμίζει ότι από τις συνεχείς δεξιότητες και προγράμματα έχει χαθεί η συνέχεια στη μάθηση. «Όλα αυτά πρέπει να είναι συνοδευτικά. Πλατφόρμες επί πλατφορμών δυσκολεύουν το έργο της εκμάθησης και μεταφέρουν όλο και μεγαλύτερη πίεση σε παιδιά και γονείς. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για παιδιά 10, 11 και 12 ετών. Παιδιά που έχουν την πίεση χιλιάδων προβλημάτων, την ίδια στιγμή που ο εκπαιδευτικός μόνος του, χωρίς την παρουσία κάποιου ψυχολόγου ή κοινωνικού λειτουργού, προσπαθεί να αντεπεξέλθει και να τα βγάλει πέρα», συμπληρώνει.

Τέλος, σε ερώτησή μας για το πώς είναι η συμπεριφορά των γονιών απέναντι στους καθηγητές, η εκπαιδευτικός από τον Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Αριστοτέλης» απαντάει ως εξής:

«Κοιτάξτε, οι γονείς δεν είναι το πρόβλημα. Αν εξαιρέσουμε μια μικρή μειοψηφία που θεωρεί ότι πάντα έχει δίκιο, οι περισσότεροι δεν δημιουργούν πρόβλημα. Ίσα – ίσα που μας εκφράζουν και τη στήριξή τους. Το υπουργείο είναι αυτό που δημιουργεί το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού θα πάρει μια καταγγελία (πολλές φορές ανώνυμη) και θα δημιουργήσει πρόβλημα.

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι συμβαίνει. Πριν από καιρό, υπήρξε καταγγελία από γονέα επειδή ένας καθηγητής μουσικής έβαλε στο παιδιά το τραγούδι “Κεμάλ” του Μάνου Χατζιδάκι. Η καταγγελία έγινε με την αιτιολογία ότι το τραγούδι προπαγανδίζει το Ισλάμ. Μιλάμε για αστεία πράγματα. Και το ακόμη πιο αστείο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι το υπουργείο κάθισε να διεξάγει έρευνα… Νομίζω δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο».

Διαβάστε επίσης:

ΠΑΣΟΚ: Στο προσκήνιο οι νεότεροι – Τι έδειξαν το συνέδριο και η ψηφοφορία για την Κεντρική Επιτροπή

Σε προεκλογικούς ρυθμούς το ΚΚΕ – Τη Δευτέρα μεγάλη κομματική εκδήλωση στο ΣΕΦ

Τσίπρας: Σκληρός ανταγωνισμός με ΠΑΣΟΚ για την εκλογική πρωτοκαθεδρία στην Κεντροαριστερά

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.