Εξοχότατοι,

Ευπειθώς υποβάλλω, ως Ευρωπαίος πολίτης και περιπατητής του κόσμου, συλλογισμούς και ερωτήματα που εκτιμώ ότι απασχολούν κάθε ανθρώπινο όν που κατοικεί στη Γη μας.

1. Πώς εκλαμβάνεται διεθνώς η εμμονή ηγέτη υπερδύναμης να καταστρέψει χώρα στην οποία εισβάλει επιθετικά για να την κατακτήσει, έστω και διαλυμένη, έπειτα από συνεχείς βομβαρδισμούς τεσσάρων ετών ή άλλου, ο οποίος επιθυμεί να στείλει στη «λίθινη εποχή» αυταρχικές κυβερνήσεις και τους άμαχους υπηκόους τους;

2. Ποιες θεσμοθετημένες στρατηγικές της διεθνούς κοινότητας μπορούν να σταματήσουν άμεσα τους πολέμους σε Ευρώπη και Μέση Ανατολή, ώστε ο κόσμος να εφαρμόσει αποφάσεις του ΟΗΕ προκειμένου:

● Οι Παλαιστίνιοι να ζούνε με ασφάλεια στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσά τους την Ανατολική Ιερουσαλήμ.

● Οι Ισραηλινοί να συνεχίσουν να αναπτύσσονται ανακαλώντας τους εποίκους, σεβόμενοι τους Παλαιστίνιους, εξασφαλίζοντας τον σεβασμό κάθε κράτους στην περιοχή, στη βάση των συμφωνιών του ΟΗΕ και του Αβραάμ.

● Το Ιράν να λειτουργήσει στο πλαίσιο του ΟΗΕ και να αναπτύσσεται προς όφελος του λαού του και της περιφερειακής σταθερότητας εφαρμόζοντας τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει στο πλαίσιο της International Atomic Energy Agency (IAEA, ελληνικά ΔΟΑΕ), του Διεθνούς Δικαίου απέναντι σε όλα τα κράτη του ΟΗΕ, του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας και της ασφαλούς εργασίας των πληρωμάτων των πλοίων που ταξιδεύουν στον Αραβικό / Περσικό Κόλπο.

● Στον Λίβανο να αποκατασταθεί η συνταγματική λειτουργία χωρίς εξωτερικές παρεμβάσεις και τρομοκρατία των πληρεξουσίων του Ιράν.

● Στη Συρία το νέο καθεστώς να εξασφαλίζει κοινωνική ηρεμία και ασφάλεια που απαιτείται σε ένα πολυπολιτισμικό κράτος, η πορεία του οποίου δεν μπορεί να ορίζεται από το Ιράν, τους πληρεξουσίους του και τις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας.

3. Ποιες ενέργειες των συμμάχων της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας εγγυόνται τη συνέχιση του ενιαίου αμυντικού δόγματος;

4. Πώς θα μπορούσε το ΝΑΤΟ να παραμένει ως ισχυρός αμυντικός οργανισμός ακόμη και στην περίπτωση που μέλη του το χαρακτηρίζουν ως οργανισμό «σε εγκεφαλικό» ή απαξιώνουν τη σημασία του (lame duck / κουτσή πάπια);

Εξοχότατοι,

Ο δημοκρατικός κόσμος ατυχώς κατάφερε με εσωστρέφεια να αμφισβητεί τις διαχρονικές του αξίες, ενώ επιδιώκει αποτροπή περιφερειακών συγκρούσεων και διεθνούς τρομοκρατίας.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θεωρεί ότι, ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση του Ισραήλ για κοινές επιχειρήσεις κατά του Ιράν, που επί μισόν αιώνα τρομοκρατεί με δηλώσεις και πληρεξούσιους κυρίαρχο κράτος «να το εξαφανίσει από προσώπου Μέσης Ανατολής», θα στηριζόταν από τους συμμάχους και κάθε φίλο της Ε.Ε.

Από νωρίς οι ηγέτες των ΗΠΑ με διπλωματικό λεκτικό κατηγορούσαν τους συμμάχους ότι δεν ανταποκρίνονταν στις υποχρεώσεις τους. Ο Πρόεδρος Τραμπ από την πρώτη του θητεία, με τον τρόπο του, που τόσο σοκάρει, εξειδίκευσε εκφράζοντας ανοιχτά δυσαρέσκεια έναντι των συμμάχων του ΝΑΤΟ.

Την άποψη των αδυναμιών του ΝΑΤΟ επισήμανε και ο Πρόεδρος της Γαλλίας. Μικρότεροι σε ισχύ σύμμαχοι τοποθετούνταν επικριτικά απέναντι στις ασυνέπειες των μελών με οικονομική ισχύ, που αυτοπεριορίζονταν σε δαπάνες 1% του προϋπολογισμού, διατηρώντας μεγάλη συμμετοχή στη γεωγραφική κατανομή της διοίκησης του οργανισμού.

Οι ΗΠΑ και ειδικά ο Πρόεδρος, κατά την αξιολόγησή τους, ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση συνδρομής που ζήτησε το Ισραήλ. Όλοι εξεπλάγησαν από την έλλειψη συμμαχικής αλληλεγγύης, παρ’ όλο που το Ιράν τρομοκρατεί, καταστρέφει το Ισραήλ και σε όλη την περιοχή τους μουσουλμάνους γείτονές του.

Μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί η άποψη που εκφράζεται δημόσια και κατά κάποιον τρόπο θεωρεί ότι η τρομοκρατία του Ιράν και η παράνομη διαχείριση στα Στενά του Ορμούζ δεν στρέφονται κατά της Ε.Ε. και της ενεργειακής ασφάλειάς της.

Εντυπωσιαζόμαστε από την αδυναμία των χωρών της Ε.Ε. να διαμορφώσουν μία κοινή στρατηγική που θα αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις προκλήσεις που αποσταθεροποιούν την περιφέρεια, αλλά και τη διεθνή ειρήνη.

Εξοχότατοι,

Αναλυτές και πολιτικοί με υπερβολή στην αποκορύφωση της κρίσης εκτιμούν ότι το Ιράν, με τις ιδιαιτερότητες της συμπεριφοράς του και της περιφερειακής του στρατηγικής, δίκαια κατέσκαψε τα βουνά του για να επιτίθεται, περιορίζοντας τους πόρους από κάθε Ιρανό πολίτη, για να τρομοκρατεί τη διεθνή κοινότητα επιβάλλοντας τις επιλογές του εις βάρος της ασφάλειας όλων, εις βάρος της οικονομικής και ενεργειακής ισορροπίας του κόσμου.

Οι ηγεσίες των δημοκρατικών κρατών δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι εξεπλάγησαν από τη συμπεριφορά του Προέδρου των ΗΠΑ, επειδή ο συγκεκριμένος πολιτικός ηγέτης δεν απέκρυψε τις αντιλήψεις του για την άσκηση και διαμόρφωση της πολιτικής. Παρά τη συμπεριφορά του, η διεθνής κοινότητα υποκύπτει μοιρολατρικά στις απαιτήσεις του, είτε αφορούν την ακύρωση της συμφωνίας για τα πυρηνικά του Ιράν, που επέτυχε ο Πρόεδρος Ομπάμα, είτε τις επιχειρήσεις ΗΠΑ – Ισραήλ κατά του Ιράν.

Η διεθνής κοινότητα εμφανίζεται άβουλη, αποσβολωμένη, ακίνητη. Η Ε.Ε. παραμένει κατακερματισμένη, παρά τη φιλοδοξία της να ανασυνταχθεί, συντηρεί εσωτερικές αλληλοκατηγορίες εξοντωτικές για τους εταίρους, γεγονός το οποίο συγκρατείται από ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ιράν, αλλά και κάθε δύναμη φιλική προς την Ε.Ε.

Όταν το Ιράν έστρεψε τα όπλα του και των πληρεξουσίων κατά της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, μόνο η Ελλάδα ενεργοποίησε μηχανισμούς αλληλεγγύης και κοινής αμυντικής στρατηγικής για να ληφθεί το μήνυμα από την Τεχεράνη, τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι ότι η Ευρώπη δεν συμμετέχει σε επιθετικές επιχειρήσεις, αλλά δεν θα ανεχθεί απειλές και παραβίαση των κρατών – μελών.

Ό,τι επέτυχε με επιμονή και σταθερή στάση η Ελλάδα δεν αξιοποιήθηκε για να διαμορφωθεί στρατηγική βασισμένη σε κοινά αποδεκτές αρχές και αξίες παραμερίζοντας προσωπικές διαφοροποιήσεις, ξεπερνώντας απαράδεκτες προσβολές, που στρέφονται κατά ηγετών συμμαχικών χωρών και κρατών – μελών της Ε.Ε.

Εξοχότατοι,

Στην περίπτωση που αποδεχθούμε ότι η συμπεριφορά των ΗΠΑ ξεπερνά κάθε αποδεκτή στάση έναντι του Διεθνούς Δικαίου και σεβασμού προς ηγέτες συμμαχικών χωρών, αλλά και κάθε ανεξάρτητου κράτους ερωτούμε:

1. Ποιες είναι οι ενέργειες των μουσουλμανικών κρατών σε συνεργασία με τις χώρες της Ε.Ε., αλλά και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, προκειμένου να τερματιστεί η επιθετικότητα, να εφαρμοστούν οι αποφάσεις του ΟΗΕ και η Συμφωνία του Αβραάμ, ώστε Παλαιστίνη, Ισραήλ και όλη η περιοχή να επανέλθουν στην κανονικότητα που ορίζεται από το Διεθνές Δίκαιο και το σύστημα ασφάλειας των διεθνών οργανισμών;

2. Με κοινές εγγυήσεις εξασφαλίζονται η ζωή, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, η ελευθερία των θαλασσίων μεταφορών και ο έλεγχος των πυρηνικών δυνατοτήτων κρατών, ακόμη και αυτών που επιλέγουν την πυρηνική ενέργεια για ειρηνική χρήση;

3. Ποιες ολοκληρωμένες ενέργειες των κρατών – μελών και των ευρωπαϊκών θεσμών εξυπηρετούν στρατηγικές για άμεσο τερματισμό των συγκρούσεων με εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ και των οργανισμών του ευρύτερου διεθνούς συστήματος;

4. Ποιες οι κοινές αμυντικές στρατηγικές του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και του ΟΗΕ που θα εφαρμοστούν, ώστε να αντιληφθούν οι εμπόλεμοι ότι όλοι οι στόχοι που δέχονται τυφλά χτυπήματα θα προφυλάσσονται με ενιαία αποφασισμένες διεθνείς κινήσεις και σχεδιασμένες επιχειρήσεις;

Εξοχότατοι,

Πιθανότατα ο Πρόεδρος Τραμπ θεωρεί ότι:

● Με τις επιλογές του προωθεί τα συμφέροντα της χώρας του, όπως τα περιέγραψε στους ψηφοφόρους του.

● Η πολιτική του συμπεριφορά είναι δικαιολογημένη έστω και αν ακύρωσε τη Συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν (JCPOA), επέβαλε μονομερώς τη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ, αποδυναμώνει το σύστημα του ΟΗΕ αποχωρώντας από διεθνείς οργανισμούς, δηλώνει αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, προσβλέπει στη διάσπαση της Ε.Ε.

Ακόμη και αν οι ΗΠΑ εκτιμούν ότι το διεθνές σύστημα, «κουρασμένο» από τη μακρά στήριξη της διεθνούς σταθερότητας, δεν προσφέρει πολλά στο μέλλον του κόσμου, δυστυχώς η διεθνής κοινότητα και οι ηγέτες του κόσμου δεν εμφανίζονται έτοιμοι να εξασφαλίσουν την ισορροπία τερματίζοντας με αποφασιστικές κινήσεις και συνέργειες κάθε αναθεωρητική πολιτική ακόμη και ενός πλανητάρχη που εισήλθε στον Λευκό Οίκο μετά τη δεύτερη εκλογή του βρίσκοντας τον κόσμο απροετοίμαστο να λειτουργήσει σε περιβάλλον που διαμορφώνεται από τους πολλούς και όχι από μεμονωμένες δυνάμεις και ηγέτες που πιστεύουν στην αρπακτική ηγεμονία («The Predatory Hegemon, How Trump Wields American Power», Stephen M. Walt, Foreign Affairs, Volum 105, Number 2, page 8).

Προτιμότερη για όλο τον κόσμο η ισότιμη και αποφασιστική αντιμετώπιση των αρπακτικών ηγεσιών, επειδή όσο εκτοξεύονται απειλές δημιουργείται διασπασμένο παγκόσμιο σύστημα που αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις με εμφανή τον κίνδυνο ευρύτατου πολέμου, που κανείς δεν θα μπορεί να εμποδίσει την παγκόσμια διασπορά του.

Με τον προσήκοντα δημοκρατικό προβληματισμό…

* Ο Θεόδωρος Ι. Θεοδώρου είναι πρέσβης ε.τ.

Διαβάστε επίσης:

Τσίπρας: Νεύμα στους «παλιούς» και «έμπειρους»

Κυβέρνηση: Και εσωτερικό μέτωπο λόγω του ΟΠΕΚΕΠΕ

Ισλαμική αποικιοκρατία: 4. Πολιτισμός και γραμματεία – Μέρος πέμπτο

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.