Το πρώτο βήμα στην πορεία διαμόρφωσης και ίδρυσης του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα έγινε με τη δημοσιοποίηση του «Μανιφέστου» χθες, Πρωτομαγιά, ώστε να αξιοποιηθεί και ο βαρύς ο συμβολισμός της ημέρας. Κι αυτό γιατί μία από τις αξιακές και πολιτικές προτεραιότητες του νέου φορέα είναι ο κόσμος της εργασίας, όπως διακηρύσσει το κείμενο που συνέταξε η 12μελής ομάδα του Ινστιτούτου υπό τον Δρ. Κοινωνιολογίας και συγγραφέα Γιώργο Σιακαντάρη.

Το επόμενο βήμα αναμένεται να είναι η επισημοποίηση του κόμματος με παρουσίαση και της ιδρυτικής διακήρυξης από τον ίδιο τον Τσίπρα, κάτι για το οποίο αρχίζει και διαφαίνεται μια χρονική επίσπευση, πιθανόν δηλαδή να γίνει μέσα στον Ιούνιο.

Το «Μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας» όπως τιτλοφορείται το κείμενο, επιχειρεί να τεκμηριώσει την ανάγκη σύμπραξης των τριών πολιτικών ρευμάτων και να περιγράψει το πολιτικό και προγραμματικό περιεχόμενο που μπορεί να έχει μια κυβερνώσα δύναμη που θα προκύψει από αυτή τη συμπαράταξη. Αλλά και να προτείνει έναν συνδυασμό ρεαλιστικών, εφαρμόσιμων αλλά και ριζοσπαστικών προγραμματικών θέσεων μαζί με οραματικά στοιχεία.

Ειδικότερα, γίνεται λόγος για την «Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής» η οποία θα αποδιαρθρώσει το νεοφιλελεύθερο «παρασιτικό καθεστώς», με τη φιλοδοξία να οδηγήσει τη χώρα σε μιας «Εθνική Αλλαγή Πορείας». Αυτή η αλλαγή πορείας, κατά το κείμενο, θα έχει στο επίκεντρο πολιτικές αναδιανομής υπέρ των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων και θα προωθεί έναν «νέο πατριωτισμό» που δηλώνει την «αγάπη για την πατρίδα» μέσα από την «συμμετοχή», την επιστροφή των πολιτών στην κοινωνική και πολιτική δράση.

Το κείμενο προκρίνει τέσσερις βασικούς προγραμματικούς πυλώνες:  1) Δημοκρατική διακυβέρνηση και Κράτος Δικαίου, 2) Κοινωνική δικαιοσύνη και νέο παραγωγικό μοντέλο, 3)  Πράσινη και ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος, 4) Καθολικό και ποιοτικό κοινωνικό κράτος με έμφαση στην υγεία και στην Εκπαίδευση. Και ακόμα, εξηγεί ποιους εκπροσωπεί ή έχει συμμάχους αυτή η νέα, ενιαία κυβερνώσα Αριστερά, ποιες είναι οι πολιτικές της προτεραιότητες (π.χ. εργασία, κοινωνικό κράτος), ποια καθήκοντα προβάλλουν επιτακτικά στη νέα εποχή (η γενιά της ψηφιακής εποχής, αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης, τεχνητή νοημοσύνη, αντιμετώπιση των έμφυλων ανισοτήτων).

Άμυνα στην υποχώρηση των προοδευτικών δυνάμεων

Η πρόταση για συμπαράταξη ουσιαστικά αποτελεί αντίδραση στην υποχώρηση των προοδευτικών ρευμάτων στην Ευρώπη και εν τέλει διέξοδο επιβίωσης. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνεται στο κείμενο «η ανάγκη για σύγκλιση δεν αφορά μόνο την ανταλλαγή ιδεών ή τον προγραμματικό διάλογο αλλά τη συγκρότηση μιας ενιαίας πολιτικής δύναμης με ικανότητα διακυβέρνησης. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο προοδευτικός πόλος καταγράφει υποχώρηση ή και περιθωριοποίηση. Η ευρωπαϊκή εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι χωρίς συνεκτικές προοδευτικές πλειοψηφίες, οι κοινωνίες διολισθαίνουν είτε σε νεοφιλελεύθερες είτε σε ακροδεξιές επιλογές. Ακριβώς γι’ αυτό, η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά όρο επιβίωσης και προοπτικής για την ίδια την Ευρώπη. Μόνο μέσα από μια νέα ενιαία και αξιόπιστη πολιτική έκφραση μπορεί να ανακτηθεί η κοινωνική επιρροή, να διαμορφωθούν πλειοψηφίες και να διατυπωθεί ένα πειστικό σχέδιο για το μέλλον».

Εξ ου και προς το τέλος του πολυσέλιδου κειμένου διευκρινίζεται πως στόχος είναι «μια ενιαία παράταξη που εργάζεται για την ευημερία των πολιτών και της κοινωνίας σήμερα, στο παρόν, και όχι αύριο ή κάποτε στο μέλλον».

«Ενιαία παράταξη», όχι άθροισμα δυνάμεων

Κάτι που επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιδιώκει επουδενί έναν συνασπισμό δυνάμεων. Μήνυμα που φρόντισε να επαναλάβει και στην τελευταία εκδήλωση της «Ιθάκης» στο Ηράκλειο, τονίζοντας ότι η ανάγκη της κοινωνίας σήμερα «μια ριζική ανασύνθεση της προοδευτικής παράταξης» και μια «υπέρβαση των σημερινών σχηματισμών», με στόχο «έναν προοδευτικό, πολύχρωμο αλλά προγραμματικά συμπαγή, πειθαρχημένο και αποτελεσματικό φορέα». Προσθέτοντας το γνωστό «χωρίς ρεζερβέ»(«χωρίς αποκλεισμούς, αλλά και χωρίς αποκλειστικότητες αξιωμάτων») το οποίο παραπέμπει σε πρόσωπα και στελέχη και όχι σε αυτόνομες πολιτικές δυνάμεις.

Όσον αφορά λοιπόν την ανασύνθεση, ξεκαθαρίζεται πως η σύγκλιση των τριών ρευμάτων «δεν μπορεί να αποτελεί μια τεχνητή συγκόλληση, ένα κολάζ θέσεων ή μια συγκυριακή επιλογή, αλλά μια διαδικασία σύνθεσης εμπειριών και σχεδιασμών για το μέλλον, μία πράξη πολλαπλασιασμού και όχι άθροισης».

Επιπλέον, κάθε ρεύμα προσφέρει αλλά και οφείλει να μετακινηθεί για να συναντήσει τα άλλα δύο: «Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς· η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας· και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη».

Διαβάστε επίσης:

Γεωργιάδης: «Οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου Αγίου Νικολάου ζητούν ανοιχτά σύνορα για λαθρομετανάστες» – «Δεν πρέπει κανείς να τους παίρνει στα σοβαρά»

Μαρινάκης για Τσίπρα: «Η πολιτική δεν είναι ούτε μανιφέστα ούτε προγράμματα Θεσσαλονίκης»

Συμμαχία Ελλάς και Γαλλία: Δεν υπάρχει ανοχή στον αναθεωρητισμό, τον αυταρχισμό και την κρατική επιθετικότητα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.