Οι καταθέσεις αυξήθηκαν. Οι καταθέτες όχι.

Γράφει η Ιωάννα Λιούτα*

Υπάρχει ένα παλιό πολιτικό κόλπο. Όταν η πραγματικότητα δεν σε βολεύει, αλλάζεις το μέτρο με το οποίο τη μετράς. Δεν μιλάς για μισθούς, μιλάς για ΑΕΠ. Δεν μιλάς για ακρίβεια, μιλάς για επενδυτική βαθμίδα. Και όταν η κοινωνία στενάζει, ανακαλύπτεις ότι. αυξήθηκαν οι τραπεζικές καταθέσεις.

Έτσι έκανε και ο κ. Κυρανάκης. Με ύφος ανθρώπου που μόλις ανακοίνωσε την ανακάλυψη του ελιξιρίου της ευημερίας, παρουσίασε την άνοδο των καταθέσεων ως απόδειξη ότι οι Έλληνες γίνονται πλουσιότεροι. Πόσο κρίμα που υπάρχουν οι αριθμοί.

Το ΤΕΚΕ, δηλαδή ο επίσημος θεσμός που γνωρίζει καλύτερα από οποιονδήποτε τι υπάρχει μέσα στους τραπεζικούς λογαριασμούς, αφηγείται μια ιστορία εντελώς διαφορετική από αυτή που περιγράφει η κυβερνητική διαφήμιση. Το 84% των καταθετών διαθέτει έως 5.000 ευρώ. Και το 70,6% δεν διαθέτει ούτε 1.000 ευρώ.

Αυτό δεν είναι κοινωνία που αποταμιεύει. Είναι κοινωνία που προσπαθεί να μη βρεθεί με μηδενικό υπόλοιπο πριν από το τέλος του μήνα.Η κυβέρνηση, όμως, προτιμά να κοιτάζει αλλού. Εκεί όπου βρίσκονται οι πραγματικά μεγάλες καταθέσεις. Γιατί μόλις το 0,9% των καταθετών συγκεντρώνει σχεδόν το μισό σύνολο των τραπεζικών καταθέσεων της χώρας. Και συνολικά το 2,4% κατέχει περισσότερο από το 60% του τραπεζικού πλούτου. Να λοιπόν το «θαύμα».

Δεν πλούτισαν οι πολλοί. Πλούτισαν ακόμη περισσότερο οι λίγοι. Και επειδή οι λίγοι διαθέτουν τόσο μεγάλο πλούτο, το συνολικό άθροισμα ανεβαίνει. Σαν να βάλεις έναν δισεκατομμυριούχο σε μια αίθουσα γεμάτη ανέργους και ύστερα να ανακοινώσεις ότι ο μέσος όρος εισοδήματος εκτοξεύθηκε.

Μόνο που η στατιστική δεν αγοράζει ψωμί. Η στατιστική δεν πληρώνει ενοίκιο. Η στατιστική δεν γεμίζει το καλάθι του σούπερ μάρκετ. Εκείνο που γεμίζει το καλάθι είναι ο μισθός. Και ο μισθός τελειώνει ολοένα νωρίτερα.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο βρίσκεται αλλού. Στη σιωπηλή εξαφάνιση της μεσαίας τάξης. Οι καταθέσεις από 5.001 έως 50.000 ευρώ χάνουν συνεχώς μερίδιο. Η κοινωνική ομάδα που άλλοτε αποτελούσε τον πυρήνα της οικονομικής σταθερότητας συμπιέζεται ανάμεσα στη φορολογική επιβάρυνση, στην ακρίβεια και στο κόστος της στέγης.Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της οικονομίας.

Μια οικονομία που παράγει πλούτο, αλλά δεν τον διανέμει. Μια οικονομία όπου οι δείκτες ανεβαίνουν, ενώ οι άνθρωποι κατεβαίνουν. Μια οικονομία στην οποία η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το άθροισμα των καταθέσεων, την ώρα που εκατομμύρια πολίτες φοβούνται να ανοίξουν το mobile banking στο τέλος του μήνα.

Το ζήτημα, λοιπόν, δεν είναι αν αυξήθηκαν οι καταθέσεις. Το ζήτημα είναι ποιος τις έχει. Και όσο η απάντηση είναι «οι ίδιοι και οι ίδιοι», τόσο κάθε κυβερνητικός πανηγυρισμός ακούγεται σαν πανηγύρι έξω από σπίτι που πενθεί. Η πολιτική δεν κρίνεται από το ύψος του συνολικού τραπεζικού υπολοίπου της χώρας. Κρίνεται από το αν η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών μπορεί να αποταμιεύσει έστω λίγα ευρώ χωρίς να στερηθεί τα στοιχειώδη. Και εκεί, οι αριθμοί του ΤΕΚΕ δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας.

Το κυβερνητικό αφήγημα περισσεύει ακριβώς όσο λείπουν τα χρήματα από τους τραπεζικούς λογαριασμούς της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Διαβάστε επίσης

Σφοδρές αντιδράσεις από την αντιπολίτευση για το «όχι» του Αρείου Πάγου στην ανάσυρση της υπόθεσης των υποκλοπών

Εμφύλιος στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία: Το πρώην γραφείο Τύπου καταγγέλλει αρχηγισμό, αυλικούς και διαρκείς παρεμβάσεις από Καρυστιανού και Γρατσία

ΕΛΑΣ: Οι «άριστοι» έφεραν τη χώρα στις τελευταίες θέσεις του ΟΟΣΑ ως προς το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.