19/09/2018 05:24:14

Προς μια «Ανατολική Γιάλτα»


Συνέχεια μιας εξαιρετικής δημόσιας συζήτησης… Στους χώρους της ΕΣΗΕΑ, την Τετάρτη 4.2.2014, με εισηγητές τον Άρεφ Αλομπέιντ, τον Βαγγέλη Πισσία και τον Νικόλα Βουλέλη, φάνηκε ανάγλυφα το πραγματικό πρόβλημα της Συρίας, αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Καταρχάς, καταδείχτηκε πως οι περιοχές αυτές έχουν μεγάλη γεωπολιτική σημασία. Στη συνέχεια, περιγράφτηκε με σαφήνεια ότι στη Συρία, όπου μαίνεται ένας απίστευτης σκληρότητας εμφύλιος πόλεμος, με πάνω από 150.000 νεκρούς, πολυπληθείς θρησκευτικές ομάδες με θρησκευτικές διαφορές δύσκολο να κατανοηθούν τάσσονται υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς. Ταυτόχρονα, δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα των κατοίκων δεν τάσσεται υπέρ ουδενός εκ των υφιστάμενων πολιτικών και αναζητεί «κάτι νέο», που καταρχήν θα πρέπει να διασφαλίζει την ειρήνη και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτή η κατάσταση είναι αυτή ακριβώς που θα έπρεπε να επικρατεί σε μια χώρα, για να δεχτεί με ανακούφιση «προστασία» από ισχυρότερους, δηλαδή από τις «Μεγάλες Δυνάμεις». Με άλλα λόγια, είναι έτοιμη αυτή η χώρα να δεχτεί με ανακούφιση τη μετατροπή της σε προτεκτοράτο ή τη διατήρησή της ως προτεκτοράτο ή ως σύνολο μικρότερων προτεκτοράτων. Αρκεί να διασφαλίσει τα κύρια ζητούμενα, που είναι η αποκατάσταση της ειρήνης και η ανάπτυξη, δηλαδή η εξασφάλιση συνθηκών ζωής «δυτικού τύπου», γιατί έτσι θεωρείται πλέον παγκοσμίως η έννοια της «ανάπτυξης».
Είναι τουλάχιστον αφελές να θεωρεί κανείς πως προβάλλοντας τα δίκια του θα τα βρει με διάλογο και στους διάφορους δήθεν διεθνείς Οργανισμούς. Πόσω μάλλον όταν στην προκειμένη περίπτωση ουδείς εκ των εμπλεκομένων δικαιούται να προβάλλεται ως ενάρετος ή να επικαλείται «πρότερον έντιμον βίον». Είναι αφελές να θεωρεί κανείς πως τα ζητήματα αυτά μπορούν να λυθούν με διαβουλεύσεις μεταξύ των εμπολέμων ή με άλλου είδους δημοκρατικές διαδικασίες, π.χ. τύπου ΟΗΕ. Η ιστορία έχει δείξει πως η παλιά μέθοδος διείσδυσης με εντεταλμένους πράκτορες, εκβιαζόμενους, εξαγορασμένους ή απλώς «χρήσιμους ηλίθιους», στις τάξεις των αρχικώς γνήσιων λαϊκών εξεγέρσεων και των αγνών προθέσεων συλλογικών οργανώσεων, με στόχο τη διάλυσή τους και τον αποπροσανατολισμό των λαών, είναι ανίκητη. Όταν μάλιστα προστεθούν και οι απαιτήσεις περί διαφορετικών εθνικών διοικήσεων, που και αυτές έχουν καταλλήλως δημιουργηθεί και οδηγηθεί σε οξείες καταστάσεις, φτάνουμε σε μια χαοτική πολυπλοκότητα παραδομένη στους «ισχυρούς λύτες».
Είναι σαφές ότι τον τελευταίο καιρό η Ρωσία διεκδικεί την παλαιότερη παγκόσμια επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης. Η περίπτωση της Ουκρανίας είναι εύγλωττη. Η σημερινή ιδιαιτερότητα είναι η παρείσφρηση της Γερμανίας στο παιχνίδι (με μεγάλο ρίσκο από πλευράς της, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα), καθώς βεβαίως και των αναδυόμενων δυνάμεων της Ανατολής. Το ότι στην περίπτωση της Συρίας και των γύρω περιοχών – μάλλον και της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης ή έστω κάποιων κρίσιμων εδαφών της – οδηγούμαστε σε μια νέα Γιάλτα, ανατολική αυτήν τη φορά, είναι έτσι φανερό. Πέραν βεβαίως και του ότι η παλιά Γιάλτα δεν είναι σίγουρο πως σήμερα στέκει καλά στα πόδια της, άρα ίσως ξαναμοιραστεί η τράπουλα, εν πολλοίς εξ αιτίας και της «αδιέξοδης πολυπλοκότητας» στην οποία έχει περιπέσει η σημερινή δήθεν Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέσα σε αυτήν την κοσμογονία, όμως, οι μεν «πολιτικοί» μας ασχολούνται με τα παράθυρα των τηλεοράσεων και την υποβάθμιση της δήθεν Βουλής (δήθεν, γιατί καταδήλως κανείς δεν βουλεύεται εκεί), ενώ εμείς ασχολούμαστε με τις μεσημεριανές ζώνες των τηλεοράσεων, που έχουν δυναμικά επεκταθεί και στα infotainments των βραδινών εκπομπών τους. Ένθεν κακείθεν παραίτηση από τα ουσιώδη: ιδού η μοίρα των προτεκτοράτων…[i]
 
 
 
 


[i] Ν.Χιωτίνης, «Το Ποντίκι», «Η μοίρα των προτεκτοράτων», 12 Ιουλίου 2013 


* Ο Δρ. Νικήτας Χιωτίνης είναι Αρχιτέκτων, Καθηγητής ΤΕΙ, Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού Αντικειμένων.
 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.