27/06/2019 10:39:08
16.11.2014 / ΠΟΝΤΙΚΙ ART

Πλανήτης Γη

Πλανήτης Γη - Media

H αφανής ηρωίδα του Σεζάν

Το πρόσωπό της δεν είναι όμορφο, τουλάχιστον όχι αρκετά. Ωστόσο, παραμένει μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες που χρονολογούνται από τα τέλη της δεκαετίας του 19ου αιώνα. O λόγος γίνεται για την Ορτάνς Φικέ, τη γυναίκα που παντρεύτηκε, αγνόησε, μίσησε και αγάπησε ισάξια ο σπουδαίος ζωγράφος Πολ Σεζάν. Σε αντίθεση με τους σύγχρονούς του, όπως ο Μανέ και ο Ρενουάρ, που έβλεπαν τις γυναίκες στη ζωγραφική τους ως θολά ερωτικά αντικείμενα, ο Σεζάν την αποτύπωνε σαν νεκρή φύση, σαν «ένα μπολ με μήλα» θα πουν οι κριτικοί τέχνης. Η Φικέ εντοπίζεται σε είκοσι εννιά προσωπογραφίες με την υπογραφή του άντρα της, έργα που άλλαξαν για πάντα τη ζωγραφική. Αυτό που απαιτούσε ο ίδιος από εκείνη ήταν να ζωγραφίζει ξανά και ξανά το πρόσωπό της, μέχρι να απορροφηθεί τελείως η περίεργη γεωμετρία του. Το μικρό της στόμα, τα ασύμμετρα μάτια της, οι αιχμηρές γωνίες της και η υψηλή γραμμή των μαλλιών της ήταν αυτά που ο Σεζάν θέλησε ν’ αποτυπώσει σε μια πρώιμη αφηρημένη τέχνη που ν’ αντανακλά την πραγματικότητα. Αυτοί οι πίνακες θα παρουσιαστούν στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης σε μια έκθεση που εγκαινιάζεται στις 19 Νοεμβρίου και έχει τίτλο «Μαντάμ Σεζάν».

Ο Ταραντίνο βγαίνει σε… σύνταξη

Το είχε δηλώσει και στο παρελθόν. Λίγο πριν κυκλοφορήσει την ταινία «Django Unchained», με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Τότε, η αφορμή ήταν η δυσαρέσκειά του προς τα ειδικά εφέ και την ψηφιακή τεχνολογία. Κι όμως, αυτήν την περίοδο κάθεται πάλι στην καρέκλα του σκηνοθέτη για το «Hatefull Eight», με πρωταγωνιστές τους Σάμιουελ Τζάκσον και Τσάνινγκ Τέιτουμ. Ο Κουέντιν Ταραντίνο, ίσως ο καλύτερος σκηνοθέτης της γενιάς του, δήλωσε πως θα βγει σε σύνταξη αμέσως μετά τη δέκατη και – πιθανώς – τελευταία του ταινία. «Δεν πιστεύω ότι πρέπει να μένεις στο προσκήνιο μέχρι ο κόσμος να σε παρακαλάει να κατέβεις», δήλωσε. Και συνέχισε: «Μου αρέσει η ιδέα να αφήσω τον άλλο να θέλει κάτι περισσότερο από εμένα. Πιστεύω ότι η σκηνοθεσία είναι υπόθεση ενός νέου ανθρώπου και μου αρέσει η ιδέα της σύνδεσης της πρώτης μου ταινίας (‘‘Reservoir Dogs, 1992’’) με την τελευταία. Δεν θέλω να κατηγορήσω όποιον σκέφτεται διαφορετικά, αλλά θέλω να βγω από αυτό». Ο ίδιος φαίνεται αποφασισμένος, αλλά μέσα σ’ όλα, μας διευκρινίζει ότι «τίποτα δεν είναι χαραγμένο σε πέτρα».

 

ΣΧΟΛΙΑ

Το "Π" σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.