Σε μια περίοδο που τα κρυπτονομίσματα επανέρχονται στο προσκήνιο όχι μόνο ως επενδυτικό εργαλείο αλλά και ως «γκρίζα ζώνη» για τη μεταφορά και απόκρυψη κεφαλαίων, οι φορολογικές αρχές επιχειρούν να καλύψουν ένα εμφανές κενό ελέγχου. Η αγορά των crypto, που για χρόνια στηρίχθηκε στην ψευδωνυμία και την απουσία κεντρικής εποπτείας, έχει εξελιχθεί σε πεδίο όπου η φορολόγηση συχνά παραμένει περισσότερο θεωρητική παρά ουσιαστική. Σε διεθνές επίπεδο, άλλωστε, καταγράφονται υψηλά ποσοστά μη δήλωσης εισοδημάτων από τέτοιες συναλλαγές, με αποτέλεσμα να εντείνεται η πίεση για αυστηρότερη ρύθμιση ενός χώρου που μέχρι πρόσφατα κινούνταν στα όρια της «αορατότητας».

Σε αυτό το περιβάλλον, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επιχειρεί να χαράξει πιο σαφή όρια, εισάγοντας μέσω πολυνομοσχεδίου ένα αυστηρότερο πλαίσιο φορολογικής εποπτείας για τα κρυπτοστοιχεία. Οι νέες διατάξεις επεκτείνουν ουσιαστικά το πεδίο ανταλλαγής πληροφοριών, εντάσσοντας πλήρως τα crypto στη φορολογική «ομπρέλα» και καθιστώντας υποχρεωτική την αυτόματη διαβίβαση στοιχείων για τους χρήστες.

Κεντρικό ρόλο στο νέο σύστημα καλούνται να διαδραματίσουν οι Πάροχοι Υπηρεσιών Κρυπτοστοιχείων, οι οποίοι μετατρέπονται ουσιαστικά σε «ενδιάμεσους ελεγκτές». Οι εταιρείες αυτές υποχρεώνονται να διαβιβάζουν στην ΑΑΔΕ αναλυτικά δεδομένα για φυσικά και νομικά πρόσωπα που πραγματοποιούν συναλλαγές, καθώς και για τα εισοδήματα που προκύπτουν από αυτές.

Στο πλαίσιο της λεγόμενης δέουσας επιμέλειας, τα στοιχεία που συλλέγονται δεν περιορίζονται σε βασικά δεδομένα ταυτοποίησης, όπως ονοματεπώνυμο, διεύθυνση ή ΑΦΜ. Περιλαμβάνουν επίσης πληροφορίες για τη φορολογική κατοικία, αλλά και για πρόσωπα που ασκούν έλεγχο σε εταιρικές δομές, αποτυπώνοντας πλήρως τις σχέσεις και τη δραστηριότητά τους.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται και στις διαδικασίες ψηφιακής ταυτοποίησης, όπου προβλέπεται η καταγραφή του αναγνωριστικού της υπηρεσίας και του κράτους έκδοσης, περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα περιθώρια ανωνυμίας.

Παράλληλα, το νέο πλαίσιο καθιερώνει εκτεταμένη καταγραφή των συναλλαγών. Οι πάροχοι υποχρεούνται να δηλώνουν τα συνολικά ποσά που διακινούνται, τον αριθμό των συναλλαγών και των μονάδων, είτε πρόκειται για αγοραπωλησίες έναντι συμβατικού νομίσματος είτε για ανταλλαγές μεταξύ διαφορετικών κρυπτοστοιχείων.

Στο πεδίο ελέγχου εντάσσονται επίσης οι πληρωμές λιανικής, καθώς και οι μεταβιβάσεις μεταξύ χρηστών, με υποχρέωση καταγραφής της εμπορικής αξίας και, όπου είναι δυνατόν, του τύπου της συναλλαγής. Ακόμη και οι κινήσεις προς διευθύνσεις κατανεμημένου καθολικού παρακολουθούνται, με τη συνολική αξία και τον όγκο των συναλλαγών να καταγράφονται συστηματικά.

Όλα τα δεδομένα θα υποβάλλονται μέσω τυποποιημένων ηλεκτρονικών δηλώσεων, εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου μετά τη λήξη κάθε φορολογικού έτους, με την εφαρμογή του μέτρου να τοποθετείται εντός του 2026.

Το ίδιο νομοθετικό πλαίσιο επεκτείνει την αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών και σε άλλες κρίσιμες φορολογικές κατηγορίες, όπως οι διασυνοριακές αποφάσεις, οι ενδοομιλικές τιμολογήσεις και συγκεκριμένες διεθνείς ρυθμίσεις. Παράλληλα, προβλέπεται η δημιουργία κεντρικού ευρετηρίου για τα δεδομένα κρυπτοστοιχείων, καθώς και η συστηματική συλλογή στατιστικών στοιχείων για την αποτελεσματικότητα των ελέγχων.

Πίσω από τις τεχνικές προβλέψεις, το μήνυμα είναι σαφές: η εποχή της ανεξέλεγκτης δραστηριότητας στα κρυπτονομίσματα φαίνεται να φτάνει στο τέλος της. Το ζητούμενο πλέον είναι αν οι νέοι μηχανισμοί θα καταφέρουν να περιορίσουν ουσιαστικά τη φοροδιαφυγή ή αν η αγορά θα βρει νέους τρόπους να παραμείνει ένα βήμα μπροστά από τους ελεγκτές.

Διαβάστε επίσης:

Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών – Από την Εκπαίδευση στην Παραγωγή: Το Νέο Στοίχημα των Δεξιοτήτων

JPMorgan: Η ΔΕΗ αλλάζει μέγεθος, στα 21 ευρώ ο πήχης για τη μετοχή

Ελληνογαλλική αμυντική συνεργασία περνά σε νέο στάδιο με έμφαση σε συμπαραγωγές και ευρωπαϊκά προγράμματα

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.