Χάρης Κατσιμίχας

Εσύ χωρίς εσένα

Εσύ χωρίς εσένα

Η επανασύνδεση ύστερα από δέκα χρόνια του Χάρη και του Πάνου Κατσιμίχα μόνο ως θετικό γεγονός μπορεί να κριθεί. Κι ας πέρασαν αρκετό διάστημα της χωριστής τους πορείας είτε δίνοντας αποχαιρετιστήριες συναυλίες είτε διανέμοντας την προηγούμενη κοινή τους καλλιτεχνική ζωή σε σειρά cd με εφημερίδα. Παρά τα «πταίσματα», όταν ένα ιστορικό δίδυμο του τραγουδιού συναντιέται ξανά, η είδηση είναι μόνο ευχάριστη. Στον αντίποδα του γεγονότος βρίσκεται η συνέντευξη που παραχώρησε ο Χάρης Κατσιμίχας στην «Athens Voice» την περασμένη Πέμπτη. Είχε καιρό να μιλήσει. Και καλύτερα να αργούσε καιρό ακόμη. Στη συνέντευξη-λίβελλο χαρακτηρίζει «άχρωμες, άγευστες και άοσμες» τις θεματολογίες των τραγουδιών του Νίκου Ξυδάκη (ο οποίος έχει μελοποιήσει κυρίως Γκανά, Γκόνη και μεγάλους ποιητές) και «μικροαστικούς νταλκάδες» τα τραγούδια του ισοϋψή των Κατσιμίχα σε κάθε περίπτωση, Νίκου Πορτοκάλογλου. Στη συνέχεια αποκαλεί «ρηχό λυρισμό» τις δημιουργίες του Αλκίνοου Ιωαννίδη, ο οποίος μπορεί να μην είναι ακόμη 50 ή 60 ετών για να κριθεί συνολικά, όταν όμως φτάσει στην ηλικία του Χάρη Κατσιμίχα πιθανόν η ιστορία να τον έχει τοποθετήσει σε ίση ή μεγαλύτερη κλίμακα. Στο κάτω κάτω ο Ιωαννίδης δεν έχει γράψει το «Ρίτα Ριτάκι». Ο Χάρης Κατσιμίχας κλείνει την επίθεση στους συναδέλφους του αποκαλώντας «μπουρδολογίες» τα τραγούδια ενός άλλου καλού τραγουδοποιού, του Μανώλη Φάμελλου. Η επίθεση αυτή δεν είναι επίθεση σε αντιπάλους. Αν ήταν έτσι, θα αποτελούσε θεμιτή ενέργεια. Χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς κάνει, ο Κατσιμίχας επιτίθεται σε «συγγενείς», στη δική του πλευρά του τραγουδιού, στο «αίμα» του. Πιο σημαντική όμως από την απαξίωση των συναδέλφων του είναι η δήλωση ότι «οι μη νόμιμοι μετανάστες να φύγουν αύριο το πρωί» και, λίγο πιο κάτω, η προσθήκη: «είναι πολλοί. Είναι πολλοί για εμάς!». Το ότι στη συνέχεια της συνέντευξης αναφέρει πως ο Καρατζαφέρης λέει αλήθειες δεν είναι παρά το λογικό επακόλουθο του νέου φοβικού Χάρη Κατσιμίχα. Αυτός ο νέος άνθρωπος δεν έχει, ιδεολογικά και αισθητικά, σχέση με τον «παλιό», εκείνον που έγραψε τα τραγούδια. Ο έφηβος ο Φάνης, ο Μάρκος και η Άννα, οι ήρωες των τραγουδιών του ήταν άραγε πάντα νόμιμοι, έδειχναν ταυτότητα στην αστυνομία; Ο Χάρης Κατσιμίχας έπαθε αυτό που παθαίνουν –λίγοι ευτυχώς– δημιουργοί όταν γερνούν: αλλοτριώθηκε. Έχασε τον εαυτό του, την αιτία των τραγουδιών του. Ή, αλλιώς, για να παραφράσουμε ένα τραγούδι του Πορτοκάλογλου που είχε ερμηνεύσει ο «παλιός» Χάρης Κατσιμίχας: «Ψέματα, ψέματα, πες μου πως είναι ψέμα. Ένα αστείο χαζό, εσύ χωρίς εσένα».

Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.