Ακολουθήστε το topontiki.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν.
Προσθέστε το topontiki.gr ως προτιμώμενη πηγή στη Google
Add topontiki.gr on GoogleΌταν βρέθηκαν στας αιωνίους off-shore, ο κυρ Νίκος, η θεια-Παναγιώτα, η κυρά Βαρβάρα, ο μπαρμπα-Χαράλαμπος κι ο Λευτεράκης (τον έλεγαν έτσι γιατί ήταν μόλις 59 ετών, ο Βενιαμίν του γραφείου) έπιασαν στασίδι στη ρεσεψιόν και περίμεναν υπομονετικά να ανοίξει η μεγάλη πόρτα και να γίνουν δεκτοί για ακρόαση. Κατά έναν μυστηριώδη τρόπο διατηρούσαν αρκετές από τις εν ζωή μνήμες τους. Γνώριζαν λοιπόν ότι γενικός γραμματέας στο εν λόγω υπεργείο* και υπεύθυνος για τη χορήγηση βιζών (chief viser) είχε αναλάβει, κατόπιν ανοιχτής διαδικασίας υποβολής βιογραφικών, ο Άγιος Πέτρος.
Όταν βρέθηκαν στας αιωνίους off-shore, ο κυρ Νίκος, η θεια-Παναγιώτα, η κυρά Βαρβάρα, ο μπαρμπα-Χαράλαμπος κι ο Λευτεράκης (τον έλεγαν έτσι γιατί ήταν μόλις 59 ετών, ο Βενιαμίν του γραφείου) έπιασαν στασίδι στη ρεσεψιόν και περίμεναν υπομονετικά να ανοίξει η μεγάλη πόρτα και να γίνουν δεκτοί για ακρόαση. Κατά έναν μυστηριώδη τρόπο διατηρούσαν αρκετές από τις εν ζωή μνήμες τους. Γνώριζαν λοιπόν ότι γενικός γραμματέας στο εν λόγω υπεργείο* και υπεύθυνος για τη χορήγηση βιζών (chief viser) είχε αναλάβει, κατόπιν ανοιχτής διαδικασίας υποβολής βιογραφικών, ο Άγιος Πέτρος.
«Α, μαρή Παναγιώτα…» είπε κάποια στιγμή σπάζοντας την άκρα σιωπή ο μπαρμπα-Χαράλαμπος. «Αν βαστιόσουνα από τη συρταριέρα την ώρα που πήγες να πιάσεις τον φάκελο με τις εξουσιοδοτήσεις, δεν θα έπεφτες απάνω μου κι εγώ δεν θα έπεφτα απάνω στον Νίκο κι ο Νίκος δεν θα σαβουρδιαζότανε απάνω στη Βαρβάρα κι η Βαρβάρα δεν θα έπαιρνε φαλάγγι τον Λευτεράκη κι ο Λευτεράκης δεν θα κουτρουβαλιαζότανε από τη σκάλα»…
«Μα πιάστηκα από τη συρταριέρα, Χαράλαμπε, αλλά είχε, ως γνωστόν, ροδάκια και τσούλησε από τη θέση της. Βρήκα κι εγώ μηχανισμό στήριξης και κρατήθηκα… τρομάρα μου! Οπότε, να ’μαστε εδώ τώρα… Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο…».
«Ή κι από τα δύο. Εγώ την ώρα που κατέβαινα τους ορόφους σκαλί – σκαλί κι έβλεπα τη μεταπολίτευση να περνάει μπροστά απ’ τα μάτια μου, χέστηκα κιόλας…».
«Τέλος πάντων, περασμένα ξεχασμένα… Έτσι κι αλλιώς, προσωπικά, δεν θυμάμαι τίποτα» είπε ο κυρ Νίκος που έπασχε εδώ και 6 χρόνια από αλτσχάιμερ. «Ό,τι και να μου πείτε θα το πιστέψω. Κι ότι ο Καραμανλής είναι ακόμα ο καταλληλότερος, το χάβω. Δεν μου έχει μείνει φαιά ουσία ούτε για τον ιατροδικαστή».
«Δεν θα με ένοιαζε καθόλου που πέθανα αν δεν ήταν η Λουντμίλα στη μέση…» μονολόγησε με χαρακτηριστική πίκρα ο Λευτεράκης.
«Ποια Λουντμίλα;» ρώτησαν οι υπόλοιποι τέσσερις εν χορώ.
Ο Λευτεράκης τους έκλεισε το μάτι. «Μια Ρωσίδα που έψηνα από καιρό…».
«Ώστε πέθανες ερωτευμένος…» αναστέναξε η θεια-Παναγιώτα, που έτρεφε από τεσσαρακονταετίας ανομολόγητο έρωτα για ένα εξηντάχρονο τεκνό από το Τμήμα Ενσήμων.
«Ε! όχι κι ερωτευμένος! Οικονομικοί ήταν οι λόγοι. Είχε γερό κομπόδεμα κρυμμένο στις μπάμπουσκες και διέθετε και νοικιασμένο σπίτι στη Μόσχα. Που τα σπίτια στη Μόσχα τώρα νοικιάζονται πιο ακριβά απ’ ό,τι στο Παρίσι… Αααχ! Και τι δεν έκανα για να τη ρίξω! Τελικά έπεσα εγώ. Και δεν ξανασηκώθηκα… Καλά να πάθω ο ζιγκολό…».
Ένα θρόισμα ακούστηκε από τον διπλανό χώρο. Φουρ φουρ φουρ… Η λευκή πόρτα εκ δεξιών άνοιξε και εμφανίστηκαν στους Έλληνες τρεις άγγελοι.
«Καλώς ήλθατε, παιδιά μου! Είμαι ο Ουριήλ» είπε ένας απ’ αυτούς. «Ο Άγιος Πέτρος θα σας δεχτεί σε λίγο».
«Μην το αναφέρεις το όνομά σου, καλέ μου Άγγελε, γιατί αποβιώσαμε αιφνιδιαστικώς κι είμαστε από προχθές ακατούρητοι…» παρακάλεσε η θεια-Παναγιώτα.
Ο Ουριήλ χαμογέλασε με κατανόηση κι έγνεψε σ’ ένα Χερουβείμ να φέρει ένα σλιπάντ ή μία πάπια. «Όλοι μαζί πεθάνατε;» ρώτησε.
«Μάλιστα! Είμαστε καραμπόλα γέρων από ελληνική υπηρεσία. Ο ένας παρέσυρε τον άλλον. Η Παναγιώτα πήγε από εγκεφαλική αιμορραγία, εγώ και η Βαρβάρα πήγαμε από ανακοπή, ο Νίκος από εγκεφαλικό κι ο Λευτεράκης έπεσε τρεις ορόφους. Καταλαβαίνετε…» απάντησε εκ μέρους όλων ο Χαράλαμπος.
«Και γιατί, τέκνα μου, παρά το προκεχωρημένο της ηλικίας σας, δεν είχατε βγει σε σύνταξη;» ρώτησε συνοφρυωμένος ο Ουριήλ.
«Μα δεν είχε φτάσει ακόμα η ώρα μας (που λέει ο λόγος) και θα μας κρατούσανε 6% για κάθε χρόνο πρόωρης συνταξιοδότησης…».
«Ναι, αλλά μαζί με το ΕΚΑΣ και το ΛΑΦΚΑ…».
«Δεν υπάρχει ΕΚΑΣ… Το ΕΚΑΣ το παίρνεις εν κάσα… Κι είχαμε γίνει όλοι γλαύκες κουκουβάγιες στα γραφεία μας…».
«Τέλος πάντων. Θα πρέπει να σας ενημερώσουμε ότι κι εμείς εδώ στον Παράδεισο χρεώνουμε 6% επί της διαθήκης για κάθε πρόωρη είσοδο… Το προσδόκιμο θανάτου έχει χαμηλώσει και το θεωρούμε αφύσικο να ερχόσαστε τόσο νωρίς… Θα θέλαμε επίσης να διαβάσετε κι αυτό το μνημόνιο… Αφορά τους περιορισμούς κατανάλωσης φρούτων, καρπών και τρεχούμενου νερού στον κήπο της ΕΔΕΜ… Επίσης σας ενημερώνουμε ότι έχει ιδιωτικοποιηθεί το ηλιακό φως γι’ αυτό και θα πληρώνετε τέλος ηλιοθεραπείας για πάρτη σας και τέλος φωτοσύνθεσης για τα φυτά σας…».
«Μάνα μου! Έχει έρθει κι εδώ το ΔΝΤ… Για μνημόσυνο πηγαίναμε, μνημόνιο μας έλαχε πάλι…».
«Ώπααα! Γι’ αυτό και οι Άγγελοι εμφανίζονται σε συσκευασία τρόικας… Μάγκες κόβουμε λάσπη επί τόπου…».
«Στην Κόλαση, αδελφές μου, στην Κόλαση!..» φώναζε ο κυρ-Νίκος την ώρα που έμπαιναν στο ασανσέρ για να κατέβουν 7 πατώματα…
«Μα γιατί; Μείνετε! Πού θα βρείτε χειρότερα;» αναρωτήθηκε ο Ντομινίκ Στρος – Καν που παρακολουθούσε τα τεκταινόμενα από το γραφείο του Πανάγαθου γελώντας σαρδόνια. Χάρη στον έναν, χάρη στον άλλον, είχε κι ο Θεός καταχρεωθεί…
Εκείνη την ημέρα και το δολάριο και το spread του Αγίου Πνεύματος κάλπαζαν στα ύψη…
*βρισκόμαστε στο επέκεινα…
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
Μάθε πρώτος για την επικαιρότητα με εγγραφή στο Newsletter.
Το topontiki.gr σέβεται όλες τις απόψεις, αλλά διατηρεί το δικαίωμά του να μην αναρτά υβριστικά σχόλια και διαφημίσεις. Οι χρήστες που παραβιάζουν τους κανόνες συμπεριφοράς θα αποκλείονται. Τα σχόλια απηχούν αποκλειστικά τις απόψεις των αναγνωστών.
